zaterdag 31 maart 2007

Een 'sneue' poes...

Naast het MEM blog schrijf ik ook, of krijg ik aangeleverd, stukjes tekst voor het kattenblog. Vandaag is dat er een over Dribbel de 'sneue' poes. Lees 'm hier>>>

vrijdag 30 maart 2007

MEM momentje van de Buuf...

Geschrokken natuurlijk van de berichtgevingen van gisteren ontving ik van de Buuf een prachtige MEM over een pin avontuur ergens in het verre verleden.
Je kunt 'm hier lezen>>>
Laat al uw 'MEMmetjes' tot mij komen....

'Onkruid'...


Al enige dagen bespeur ik onrust bij mijn lief. Het voorjaar 'bekruipt' hem en dan moet alles opgeruimd, herschikt of schoongemaakt worden. Op zich heb ik daar geen enkele moeite mee. Van nature ben ik namelijk erg makkelijk (lees slordig) en dan is zo'n ordentelijke tegenpool reuze fijn.
Na het reorganiseren van de garage en de logeerkamer is dan nu het terras aan de beurt. Zelf hou ik van een speelse tuin, beetje wild, dat gaat heel goed samen met mijn 'makkelijke' aard. Daar komt nog bij dat ik op de een of andere manier werkelijk gruw van werken met mijn blote handen in de aarde en met handschoenen 'werkt' ook niet fijn. Het werken in de tuin laat ik dan ook graag aan mijn lief over. Je voelt misschien al een kleine 'maar' opkomen. Alle sprietjes groen buiten de border moeten worden verwijderd en laat ik die dappere groene groeisels tussen de tegels en het grint nou het leukste vinden. Alles wordt wreed weggeschoffeld of uitgestoken.
Gelukkig heb ik de foto's nog.

donderdag 29 maart 2007

Nieuw onderwerp


Nieuw onderwerp of lijdend voorwerp? Hoe dan ook, ik heb in elk geval de opmerkingen over het even met rust laten van de katten ter harte genomen zoals je kunt zien. De katten zijn me er erg dankbaar voor en liggen gelukzalig opgekruld in de meest bevalige poses.
Nu is mijn lief 'aan de beurt', ik heb hem verleidt met een lekker maal en heb toestemming gekregen een portret te maken. Heb er alleen niet bij verteld wanneer. Zoals je ziet krijg ik vaak mijn zin, zeker als men weigert input voor een MEM te leveren. Dan maak ik er toch zelf een...
Gerechtigheid!

Een oude MEM...

Het MEM moment van vandaag is er weer een uit eerste hand. Het speelde zich al in ons vorige huis dus geen bekende en iedere gelijkenis met bestaande huidige buren berust louter op onzin...
Afijn lees het zelf maar >>>

woensdag 28 maart 2007

cameraschuw...

Dat ik dol op poezen ben is vast al wel duidelijk. Altijd waren ze een dankbaar onderwerp, vooral onze grijze Foster. Sinds ik echter een nieuwe camera heb zijn beide poezen vreselijk alert en camera shy. Zodra ze het 'aan' bliebje horen veranderen ze hun mooie pose en wordt er met lange tanden achteloos ergens een tong langsgehaald en vuil richting camera geblikt. Gisteren werd ik dermate gefrustreerd van deze minne manier van doen dat ik geen zin had om te bloggen want om nu weer een fotoserie van mezelf erop te zetten... Vandaag heb ik een nieuwe tactiek toegepast. Ik doe nu de camera elders in huis aan en loop vervolgens naar mijn argeloze prooi.
Ik heb twee redelijke foto's op deze manier kunnen nemen maar nu beginnen ze deze tactiek ook al te doorgronden. Ik vrees dat ik de gebruiksaanwijzing er op moet napluizen hoe de camera te 'ontbliepen'.

maandag 26 maart 2007

MEM van de dag...



Ja helaas laat een ieder het qua input een beetje afweten en moet ik noodzakelijkerwijs teruggrijpen naar 'eigen' MEM momenten. Vandaag eentje uit de oude doos over mijn lieve papaatje die in juni al weer 2 jaar dood is. Wat heb ik heerlijk met hem kunnen lachen. Lees zijn scootmobiel avontuur hier>>>

O zalige zon...

Wat een heerlijkheid om na een dag hard ploeteren achter glas op kantoor, thuis nog even de laatste zonnestralen mee te pakken. Ik was lekker vroeg thuis namelijk 16.00 uur (eigenlijk dus 15.00 uur;-) en heb de ligstoel uit de garage gehaald met het kussen en heb -o heerlijke zaligheid- een uur in het zonnetje mogen verpozen. Helemaal niets doen, niets hoeven alleen maar liggen genieten, koesteren, luisteren naar de spelende kinderen en naar andere, bijna zomers aandoende, geluiden. Als dit de zonnige voorbode en het vooruitzicht van 2007 is dan teken ik ervoor!
Denk nu niet dat ik een bruinbakkende, strandminnende zonaanbidster ben, integendeel, maar de lentezon heeft iets speciaals, iets strelends en eigenlijk is het de enige zon waar ik lekker 'in kan liggen'. Tooheys is het helemaal met mij eens en rekt zich nog eens behaaglijk uit op het kussen wat we samen delen en geeft me een lodderige knipoog.

zondag 25 maart 2007

Heerlijke dagen...

De zaterdag is zo snel voorbijgevlogen dat een blogje er niet eens inzat. Ik kreeg eters en dan moet er natuurlijk veel gesloofd in de keuken worden. Tussendoor heb ik heerlijk gespeeld met mijn nieuwste gadget 'de camera'. Gisteravond is daar nòg een toy bijgekomen namelijk een prachtige HP fotosmart 8250 printer.
Ik heb nu zoveel te lezen en te ontdekken aan gebruiksaanwijzingen en mogelijkheden dat er van schrijven helemaal niets komt, laat staan dat ik langdurig 'ins blaue hinein' kan surfen.
Zo heb ik er dus 'tig' hobby's bij want de katten moeten gefilmd, mooie foto's gemaakt, boeken geschreven en fotoalbums volgeplakt.
Pfff, hoe lang gaat deze 'gekte' duren?
O ja, het MEM van vandaag is een verhaal uit eerste hand over voormalige wethouder J.v.Z.

vrijdag 23 maart 2007

Zevenenveertig...



Ik kan uit de grond van mijn hart zeggen dat dit de fijnste jaardag in jaaaaren is! Het afgelopen jaar is een goed jaar geweest waarin ik 'wakker' ben geworden. Daar was heel wat opschudding voor nodig en menig traan is gevloeid en zal nog vloeien maar ik LEEF en geniet met volle teugen van alles wat op mijn pad komt.


Nog maar een jaar geleden had ik ternauwernood genoeg energie om de werkdag door te komen. Zodra ik voet in huis had gezet moest de tv aan en veranderde ik een 'bankhangend alles vretend zapmonster'. Wat precies de ommekeer is geweest kan ik niet zeggen, het zal een combinatie van factoren zijn geweest en net op het goede moment de juiste dingen doen en niet te vergeten de stimulans van de mensen in mijn omgeving. Misschien wel een omgekeerde wet van Murphy, hoe dan ook ik noem het mijn levensgeluk.
Mijn allergrootste wens is om mijn nieuw verworven levensenergie te delen, mijn bron is onuitputtelijk dus kom gerust wat halen, wijn of appeltaart mag ook...

donderdag 22 maart 2007

JIPPIE!!!!!!


Vanavond heb ik van mijn lief al een flink 'voorschot' op mijn jaardag gekregen. Mijn lief heeft mij verschrikkelijk verrast met een nieuwe digitale camera. Trouwe lezers hebben mijn verzuchtingen vast al eens opgemerkt over mijn oude cameraatje uit het jaar prik.
Maar dat is dus verleden tijd. Vanaf nu kan ik heel leuk meekomen met deze pentax optio M 20.
Bezie de allereerste foto, van de doos uiteraard.
Mij bevalt vooral de tekst op de doos 'eenvoudige NL bediening' en de foto is helder en mooi dichtbij, geen vertekening of verkleuring. HELEMAAL GOED...
Daar komen mooie tijden

Vrij!


Heerlijk, ik heb net de (werk)deur achter mij dichtgetrokken en heb een heerlijk vrij weekend voor de boeg. terwijl ik dit opschrijf bedenk ik me dat het helemaal niet zo 'vrij' is als dat ik zou willen...Moet gauw de auto naar de garage brengen, er moet nog een dure reparatie verricht worden (boehoe, kost anderhalve emmer) waarvoor ze nog wat onderdelen moesten bestellen anders hadden ze het vorige week gelijk gedaan.

En morgen is mijn jaardag en kàn er bezoek komen natuurlijk...
Ach, dat zien we dan wel. zaterdag komt familie van Maxim eten en moet ik nog een menu verzinnen. gaat vast wel lukken, fantasiën genoeg (en eetlust ook ;-)
Het nieuwe blog begint te lopen. Ik krijg steeds meer 'verhalen' te horen. De collega's worden zo langzamerhand bewust dat ik het meen en er wordt heel wat afgelachen. Kortom de sfeer is erg goed. Dan is al mijn geschrijf in elk geval nog ergens goed voor :-)

woensdag 21 maart 2007

Hoera Lente...


Dat er af en toe een buitje valt met sneeuw of hagel, dat mag de pret niet drukken. Als ik rondkijk in de tuin dan staat alles op springen en is het wachten op een zonnige dag. Van mij mag die dag komen. Vandaag had ik een dikke trui aan die niks te warm was, vanochtend moest er nog steeds een beetje gekrabt worden, de voorruit dan, wel te verstaan!

Met deze officiele start van de lente, het is tenslotte 21 maart, komt er een 'embarrassing moment' bij mij naar boven...


Dit pijnmomentje speelt zich af tijdens een mooie zomerdag, nog niet zo lang geleden. Het was een van de eerste echt zonnige dagen, dat ik bij mezelf dacht een lekkere zomerse outfit aan te trekken. Ik koos die ochtend een mooie witte blouse en een hele lekkere dunne witte driekwartbroek die, terwijl ik deze aantrok al gelijk lekker zat. Ik dacht nog; 'fantastisch ik ben afgevallen want vorig jaar zat ie een stuk strakker!'
Nieuwsgierig geworden hoe dit verder gaat? lees verder op Meer>>>

dinsdag 20 maart 2007

Leed en leedvermaak...


Vandaag heb ik, sinds lange tijd, weer eens mijn lunch genuttigd met collega's. Het was een bijzonder gezellig samen zijn en ik moet bekennen in geen tijden zo verschrikkelijk gelachen heb. Vandaag vertelde iedereen over zijn of haar "meest pijnlijke moment" en dat heeft mij geïnspireerd tot het maken van een nieuw blog met de titel "most embarrassing moments".

Een voorproefje:
Iedereen kent die momenten dat je door de grond kunt zakken, dat maakt het ook zo leuk hierover te schrijven. Hoe dan ook, aanstichtster en eerste inspiratiebron is collega S. die droogjes aan tafel vertelde over een trip met de stadsbus. Op zich niets bijzonders, ware het niet dat zij zich, net gesetteld op een bankje, realiseerde dat zij die ochtend haar tanden vergeten was in te doen. Dat op zich is al een afgrijselijke gewaarwording. In een tel overzie je wat je allemaal gedaan hebt - zonder tanden- wel te verstaan. In het geval S. vlamde het schaamrood heftig naar de kaken op het moment dat zij zich realiseerde voluit en vooral breed naar de buschauffeur te hebben gelachen.

Als ex-buschauffeur weet ik zeker dat de chauffeur van deze gulle lach genoten heeft.

maandag 19 maart 2007

Maartse buien...


Wonderlijke dag vandaag. Ik 'wuifde' rond 05.00 uur mijn lief uit. Eigenlijk zette ik meer mijn voeten in zijn rug en strekte ik mijn benen :-)
Ach hij moest er toch uit, de wekker was al gegaan en de 'plicht' riep. Toen een uurtje later mijn eigen wekker ging en ik de gordijnen openschoof was ik van die aanblik het liefst weer in bed gekropen. Gelukkig kan ik met de auto naar het werk (positief denken), mijn lief ploeterde waarschijnlijk nog op de fiets met wind tegen nog ergens halverwege Utrecht.
Eigenlijk was het weer helemaal zo beroerd nog niet, erg wisselvallig, dat wel. Maartse buien zou mijn moeder zeggen.
Op het werk was ik vandaag een echte ambtenaar want heb ik veel (met verbazing) naar buiten gekeken. Voorbij vliegende plastic zakken werden afgewisseld met natte sneeuw (noem je dat nu 'drets', Lin?) en af en toe een onderdeel van een paraplu, het geheel werd regelmatig opgeleukt met flinke opklaringen en gulle zonnestralen. Binnen werden we overspoeld door natte mensen en sombere telefoontjes. (Het is ook nooit goed of het deugd niet). Hoe dan ook, de kop is van deze week, mijn buik alweer vol van een lekker maal, ff bloggen, didgeridoo spelen pfffffffrrrrrrrrr, op naar de avond en de dinsdag mag doorkomen.....

zondag 18 maart 2007

Kleine opklaring...

Werkelijk de meest spectaculaire luchten zijn vandaag langs mijn oog getrokken. Helaas heb ik een verschrikkelijk klein prut cameraatje uit het jaar prik en van alle genomen foto's is dit de beste.

De lucht scheurde open en daar was een prachtige reep blauwe lucht.

Storm over Houten



Na de flinke regenbuien van vanochtend, is het nu de beurt aan de wind en de zon om ons te vermaken. De nieuwe bomen aan de overkant zwiepen flink heen en weer en Maxim en ik worden tijdens het drinken van een kopje koffie getracteerd op een overvliegende ooievaar, die duidelijk wind mee had want er was geen tijd om daar een foto van te maken. Prachtig statig gezicht.


Met de overbuuf gaat het, afgezien van wat blauwe plekken, gelukkig goed. Alleen hebben ze de oorzaak van de kortsluiting nog niet kunnen achterhalen, wordt aan gewerkt. Maxim en ik hebben net naar de eerste Formule 1 race van het seizoen gekeken maar ik vond er niet veel aan, te weinig actie en ben halverwege alvast voorbereidingen voor de maaltijd gaan treffen. We eten lekker ouderwets vanavond rode kool met appeltjes met aardappels en een gehaktbal. En niks uit pakjes maar lekker zelf snijden wat altijd een hele klus is met rode kool. Mijn handen zagen er eng verkleurd uit maar ik heb goede hoop dat dat nog tijdig ontkleurt. Ach en zo kabbelt het weekend naar het eind en ik heb genoten en geniet nog steeds.
Laat mij maar waaien, alles komt goed en anders maar niet :-)

Vallen en opstaan...

We hebben gisteravond heerlijk bij de buuf gegeten en terwijl we nog gezellig aan het natafelen zijn horen we een vreemd geluid bij de voordeur. Maxim en ik dachten dat het een van onze katten was die even van zich liet horen. De Buuf stuurt haar man erop uit om even te checken wat het was en die roept even later de hulp in van Maxim. Wat blijkt, bij een bejaarde overbuurvrouw was de stop eruit geknald en ze kon dat niet verhelpen. Helaas werkte de telefoon ook niet zonder stroom en moest ze, slecht ter been, hulp buitenhuis zoeken. Haar buren waren niet thuis en ze zag licht branden bij de Buuf en co maar had het laatste stoepje over het hoofd gezien, met alle gevolgen van dien. De mannen hadden haar gelukkig al weer gauw overeind maar de schrik zat er bij de buurvrouw wel in zeker toen bleek dat het euvel met doorgeslagen stop niet kon worden verholpen. Gelukkig wonen haar dochters vlakbij en hebben zij zich verder gebogen over de buurvrouw zodat zij veilig in bed terecht kwam.
Je moet er toch niet aan denken dat we niet hadden gechecked waar dat geluid vandaan kwam, dan hadden we haar misschien pas gevonden als we naar huis waren gegaan. Ik hoop zo nog even te horen hoe het nu met de buurvrouw is.

vrijdag 16 maart 2007

Sodeju!

Dat is wat ik net over de telefoon richting garage ventileerde.
Vandaag werd mijn autootje gekeurd en ik heb net een voicemailberichtje gekregen van de garage en das eigenlijk op zich al geen goed nieuws. Goed, ik heb de garage gebeld en nu blijkt o.a. de katalisator stuk te zijn, tja het ding rijdt prima maar zo wordt ie niet goedgekeurd, milieu eisen enzo....
Tja, en nu dus maar even een groot voorschot nemen op het vakantiegeld, een emmer ongeveer.


Zuur, heel zuur en de Maxim is bitter, heel bitter. Hij had net vanochtend de oude uniformen allemaal in de kliko geknikkerd toen de post een brief van het werk bracht dat de nieuwe uniformen pas nà 26 maart gedragen mogen gaan worden...
Nee, ons geluk vandaag kan blijkbaar niet op ;-)
Ach, het gaat maar om geld en goederen. Straks is het heerlijk weekend en zijn we allebei vrij en er is formule 1 op de TV...

Als je haar maar goed zit...

Dank voor alle positieve mail en ja, ook ik ben opgelucht dat de pop ups verdwenen zijn! Toch blijft het merkwaardig dat de ene pc er blijkbaar meer 'last' van heeft dan de andere. In elk geval voor vandaag reden te meer om weer fris en fruitig aan de slag te gaan. Ik ben al aardig druk geweest, met mezelf natuurlijk, en heb al een intensieve yoga les en een bezoek aan de kapper achter de rug en het is nog maar net middag!

Dat bezoek aan de kapper was overigens wel echt nodig hoor, deze week hing het haar zo irritant in en voor mijn ogen dat ik met een (nagel) schaar er wat plukken heb weggeknipt om weer beter zicht te krijgen op de wereld. Ik vond het resultaat prima, want had weer vrij uitzicht, mijn kapper daarentegen was erg boos en ik mocht er nooit meer zelf aanzitten. Ik heb haar moeten bezweren gelijk naar haar toe te komen zodat zij zelf dan de pony even 'bij' knipt.


Zie hier het resultaat, een lekker kort koppie. Ik ben er in elk geval erg mee in mijn sas.

donderdag 15 maart 2007

Pop up leed


Getverderrie, ik ben al twee uur bezig in de krochten en gewelven van mijn laptop op zoek naar de boosdoener die blijkbaar willekeurig 'up popt' bij argeloze bezoekers van mijn site. Helaas ben ik zo langzamerhand het spoor bijster en is mijn humeur tot voorbij het vriespunt gedaald. Ik kom gewoon kennis te kort om daadwerkelijk zaken te verwijderen. Bij een eerdere opruimaanval heb ik enkele zeer relevante besturings elementen permanent verwijderd en dat moet me niet nog een keer overkomen.
Ik vrees met grote vreze dat er nog steeds pop ups zullen up poppen, daar zijn het pop ups voor en ik bied bij voorbaat hier mijn excuses al voor aan. Of zoals Jogchem Niemandverdriet het zo mooi zegt
"Mijn naam is Jogchem Niemandsverdriet en het spijt me van alles wat gaat komen..."
"KOP OP DUS"

dinsdag 13 maart 2007

Buufs leed...


Schreef ik enkele dagen geleden dat het huis van de buuf en co klaar is, alles nieuw en fris incluis vloerbedekking en prachtige gordijnen. Komt net een wel zeer verdrietige en beteuterde buuf langs of we er niet een poes bijwillen, 'hoezo dan', vragen lief en ik in koor. Dan blijkt dat juffrouw Minoes haar handtekening in de nieuwe gordijnen heeft achtergelaten. Duidelijk werk van kattenageltjes en zelfs een heuse scheur.
Dat het huilen nader dan het lachen staat is duidelijk. Als ik bedenk hoe ook onze katten de nieuwe gordijnen twee jaar geleden met alle middelen op kwaliteit onderzocht hebben en hoe ze één voor één de zomen vakkundig verwijderden. Machteloos van zoveel kattekwaad hebben we zeker een half jaar lang met grote knopen in de gordijnen geleefd tot het moment dat de lol er bij de katten een beetje af was om in de gordijnen te hangen.
Helemaal betrouwbaar zullen ze nooit worden, ook nu racen ze overal rakelings langs. Het voorjaar in de bol en wat is er dan leuker dan onverhoedse aanvallen beramen vanachter een gordijn? Nog leuker is het om naar zo'n bewegend gordijn toe te sluipen en dat met vier poten tegelijk aan te vallen.
Arme buuf, ik beloof je er komt een tijd dat je er om kunt lachen.
Sterkte!

Meneer S. de Kater...

Op mike's poezensite staat weer een nieuw kattenverhaal. Dit keer het levensverhaal van Sanne de kater, geschreven door Silvia.

maandag 12 maart 2007

Lente!

Heerlijk zo'n extra dagje vrij. Ik geniet van de zon en van de gekke capriolen die de katten uithalen. In de middag houd ik het niet meer en ga ik naar het tuincentrum bij ons in de buurt om wat vrolijke viooltjes te halen. Wat ziet de wereld er toch anders uit als de zon schijnt. Mijn schoonzusje komt nog even langs met haar dochtertje en een collega van Maxim. Heel gezellig, iedereen lijkt wel uit de winterslaap te ontwaken en 'op zoek' naar nieuwe contacten. Bij de buuf en co hangt de vlag uit en per SMS krijg ik het bericht dat ze weer 'thuis' slapen, wat een feest! De overbuurman ziet zijn kans schoon en gaat aan de slag met het plaatsen van een dakkapel. De schommel en de wipwap op het kinderspeelplaatsje maken drukke tijden mee en de lucht is gevuld met vogels en kinderstemmen en heel zacht op de achtergrond zwoele rustige jazz geluiden uit mijn eigen huis.


Wat kan een mens intens gelukkig zijn...

zaterdag 10 maart 2007

Cheers!


speciaal voor Ria

La...

Onze Foster heeft het vanochtend weer op zijn heupen en wil perse van een rommella een lekker plekje maken. Het lukt hem om de la zover open te schuiven dat hij er in past maar dan moeten de rommeltjes wel eerst allemaal goed liggen. Hij harkt en harkt, de pennen vliegen me om de oren en ook de folder van de afhaalchinees moet eraan geloven en dan na een kwartiertje is het eindelijk naar meneers zin. Er wordt nog wat gedraaid met het lijf en eindelijk gaat hij er triomfantelijk in liggen.

De rust keert weer....




vrijdag 9 maart 2007

Mooie bos...

Mijn zus belde me deze week of ik geen ideeën had voor een snel etentje want ze kreeg mee-eters Zaterdag. Helaas moest het simpel en was er geen gelegenheid voor mij om ter plekke te komen koken omdat zij de hele dag in een training verblijft en s’avonds gelijk mèt de gasten naar huis komt.
Vandaag was ze in de buurt en hebben we gezamenlijk even wat boodschapjes gehaald voor een eenvoudig doch voedzame maaltijd. We kwamen uit op een pastamaaltijd en zo heb ik vanmiddag voor 6 personen een lekkere saus gemaakt zodat zij slechts de pasta hoeft te koken, de saus te verwarmen en de salade in een schaal te schikken. Al met al toch nog wel wat handelingen te verrichten voor iemand die na een hele dag getraind te hebben, ook nog de gastvrouw mag spelen...
Als dank voor het ‘kooksel’ kreeg ik deze prachtige bos bloemen. Werkelijk onbehoorlijk groot, mijn grootste vaas moet erbij aan te pas komen deze bos te ’huisvesten’.

Wat een prachtige bos, ik blijf er naar kijken, de kleuren de variatie de soorten groen.
WAUW!

donderdag 8 maart 2007

Weekend!


Wat een heerlijke zonnige dag vandaag, reikhalzend kijk ik uit naar het einde van de werkdag waar dankzij een uitlopende vergadering vol gemeentelijk geneuzel maar geen eind aan lijkt te komen...
Eindelijk om even over vijf uur mag ik in ut autootje in de file richting huis kruipen. Ik heb nog nooit zo genoten van deze autorit, het zonnetje scheen heerlijk en ik heb me daar de hele weg aan gekoesterd terwijl ik om me heen alleen maar chagrijnige ongeduldige koppen zag.
Gelukkig waren ze niet besmettelijk ;-)

woensdag 7 maart 2007

Slakkengang...

Drukke dag, voor dag en dauw (as usual) uit de veren. Onze werkplek heeft vandaag een extra functie want wordt gebruikt als stemlocaal wat om 07.00 uur al 5 medewerkers aan de voordeur oplevert die graag koffie willen en wegwijsgemaakt willen worden in het pand. De waan van de dag loert al om de hoek als ik in alle vroegte de gebruikelijke bezoekers van het spreekuur zie verzamelen bij de voordeur die nu open is voor de stemmers en de receptie is nog lang niet bemenst...

In een helder ogenblik bedenk ik mij dat het helemaal mijn zorg niet is en denkbeeldig blaas ik in de plastic didge PFFFRRRRRRRRR. Werkt fantasties kalmerend heb ik gemerkt. Elke dag als ik thuiskom blaas ik 10 minuten of eigenlijk zijn het ademhalingsoefeningen want het klinkt voor geen meter die plastic didge en als resultaat ben ik binnen de kortste keren helemaal cool man.

Zo zit ik dus letterlijk uitgeblazen thuis als mijn lief met de boodschappen arriveert waaronder het groentepakket van de biologische grootgrutter.

Ik pak de groentes uit en zie onderin een verstekeling. De voelsprieten nieuwsgierig uitstekend naar de buitenwereld laat ik hem of haar vrij in de tuin en sta weer even helemaal stil in de kolkende en bruisende wereld om me heen als ik toe kijk hoe de slak zijn nieuwe wereld verkent...

maandag 5 maart 2007

Bomen weg...

Ik ben in shock, al sinds de bouw van ons huis, ergens halverwege de vorige eeuw, wordt de straat gesierd door een rij prachtige bomen. Herstel, werd gesierd, vanmiddag bij thuiskomst waren ze allemaal geveld. Ofwel met wortel en tak uitgeroeid, geen spoor meer van terug te vinden. Weg.
Waar zijn de twee tortels gebleven die in de eerste boom op de hoek huisden? Van schrik heerst er totale vogelstilte, wat een slachting moet er hebben plaatsgevonden. Ik ben verbijsterd en stil over de impact die deze kaalslag op mij en het straatbeeld heeft...

zondag 4 maart 2007

Nieuw: 2 VIRB...

Na My Space en Hyves staat er iets nieuws aan te komen namelijk Virb.com. Via mevrouw Mikmak ben ik in het bezit van een account en ben de hele Zondag bezig geweest om deze nieuwe site een beetje aan te kleden. Voor een beginnende blogger zoals ik is het behoorlijk pittig om wegwijs te worden in de engelse termen want het is net weer even anders dan bij blogspot en de mogelijkheden zijn megaveel keer groter van het inrichten tot afspelen van video en muziek. Gewoon lekker spelen dus...

Ik kijk terug op een gevuld weekend en ben weer klaar voor de werkweek en kom er tot mijn verbijstering achter dat ik totaal vergeten ben naar de maansverduistering van vannacht te kijken.
Voor de liefhebbers zijn hier wat foto’s te bewonderen...

zaterdag 3 maart 2007

Bezorgen? Nee hoor...

Ik schreef al eerder over “de verbouwing” à la Frans Bromet die bij mijn buuf al bijna één jaar duurt. Het einde komt in zicht, heus, het duurt alleen nog heeeeel even. Ondertussen worden de buurtjes, door vermoeidheid overmand en vallen ze met enige regelmaat bij voorkeur met de knieën in ijzeren roosters, het liefst als de oude wonden bijna genezen zijn.
Afijn, overbodig geworden artikelen worden vakkundig uit het huis verwijderd om plaats te maken voor nieuwe, bij de bekende Zweedse meubelfabrikant vervaardigde, goederen die door de buuf met vaste stem aan de bekende balie besteld worden. De medewerker geeft het verlossende antwoord dat alle artikelen op voorraad zijn dus de buuf en ik gaan opgetogen de stellingen langs. Bij het eerste de beste artikel schieten we vreselijk in de stress want het zelfbouwpakket is dermate compact ingepakt dat het voor ons bijna niet te tillen is. Als we het artikel eindelijk getild hebben (onze schoudertasjes bungelend bij de ellebogen ;-) lukt het niet deze op het karretje te krijgen. Bij elke poging rijdt het karretje verder weg, de wanhoop nabij schiet ik een (duidelijk herkenbaar aan het gele shirtje) medewerker aan die ons ‘mevrouwtjes’ zonder morren door de stellingen gevuld met Bjorns en Astruds heen loodst en onderweg, al de door de buuf gewenste, pakketten op de kar stapelt. Vlak bij de kassa’s raken we hem echter kwijt waardoor de paniek opnieuw toeslaat. Hoe krijgen we deze spullen in de auto? Gelukkig biedt de pa van buuf aan om ons dames in nood te helpen dus gedrieën zeulen we de pakketten de Landrover in, die ik natuurlijk vreselijk in de weg heb gezet. Gelukkig is de auto dermate stoer dat niemand er echt wat van durft te zeggen. Soms ben ik wel blij met de grote groene lobbes.
Tijdens het inladen moet mijn wijsvinger het nog even flink ontgelden en loop ik een gaatje in mijn nagel op. Moe maar voldaan arriveren we weer thuis en besluiten we dat de boys de boel mogen uitpakken en naar de slaapkamers boven mogen zeulen.
Het weekend kan beginnen.....