woensdag 14 november 2007

Pas op de plaats...

Helaas, al mijn goede zin en voornemens ten spijt, het gesprek vandaag heeft de lucht niet kunnen opklaren. Sterker nog mijn hakken zijn weer volledig het zand ingedreven. Het overlevingsmechanisme is weer in werking gesteld. Wat ging er mis? Ik weet het niet zeker, de voorwaarden waren goed. In plaats van een duf gesprek op kantoor stelde ik voor de benen buiten te strekken en terwijl we dat deden scheen de zon. ..
Ik kan alleen maar melden dat we lijnrecht tegenover elkaar stonden in wat er in mijn beleving vorige week gezegd is, mijn woord tegenover haar woord. Waar hebben we het over? Waar gaat dit over? Machtstrijd?
Ik kom uit een omgeving waar je overleg voert en samen naar mogelijkheden en oplossingen zoekt en ik raak behoorlijk geprikkeld door een persoon die vanuit de 'ouder' positie mij de les wil lezen en daarnaast niet meer weet wat ze vorige week gezegd heeft. Al mijn haren staan overeind en het wederzijds respect is ver te zoeken. Neemt niet weg dat dit een flink communicatieprobleem is. Ik voel me misselijk, hoe moet dit nu verder...

Gelukkig laat Foster, de wijze grijze schattebout mij zien dat het beter in de kast vertoeven is dan erop gejaagd te worden, misschien eens tijd voor Mike om uit de kast te komen dus. De vraag is alleen waarmee...

20 opmerkingen:

Redstar zei

Je kunt mij inhuren, en dan help ik je tijdens je gesprek. Een soor Redcoache..

Gekheid, je moet gewoon uit de kast komen, en opkomen voor jezelf. Zo snel mogelijk..

Roosnans zei

zucht....
vervelend dat het zo loopt.
laat je niet gek maken.
sterkte en een knuffel

aargh zei

Misschien tijd voor een gesprekje met een derde erbij, een buitenstaander die je vertrouwt en die het uit de sfeer van machtsstrijd kan trekken en de boel in goede banen kan leiden? Met de blik vóóruit?
Kon je af en toe maar even een kat zijn he! Wat ligt dat beest er weer heerlijk bij!

Me! van bVision zei

Je hebt van die mensen waar het nooit mee klikt... Maar wat moet je er mee?
Ik kan je helaas geen goede raad geven, alleen maar sterkte en wijsheid wensen

Mike zei

@ Redcoach; Ik heb vandaag duidelijk mijn eerste schreden gezet en ben blijven staan, niet omgevallen. Toch geen gek begin :-)

@ Roosnans; ach waar gaat het eigenlijk over...Ik laat me niet gek maken, heb gelukkig ook nog heerlijke collega's. Met het bloggen laat ik steeds meer los, het is 'maar' werk ;-)

Mike zei

@ Aargh; Dat is nog niet zo'n gek idee, ik laat het eerst maar even bezinken. Ik zou heel graag met de katten willen ruilen maar dan wil ik natuurlijk wel bij mezelf wonen ;-)

@me!; Kijk, alleen al 'het van me afschrijven' vind ik heerlijk en als kersje krijg ik ook nog reacties met wijze,grappige, troostende en/of soms lieve woorden. Dat doet me werkelijk goed ;-) Thanks!

ria zei

Vind het idee van Aargh ook wel een goeie. Goed dat je overeind bleef! ;-)

Polle zei

Wat jammer dat het de lucht niet geklaard heeft. Je initiatief om het gesprek aan te gaan had toch best beloond mogen worden vind ik. Maar zoals je zelf ook schrijft: je bent blijven staan. En is iets om trots op te zijn.

Sara zei

Het is moeilijk maar leven is leren loslaten. Is schouders ophalen een optie? Iets dat staat kan breken; iets dat buigt is sterker. Maar ik weet het uit ervaring, het is moeilijk om tegen je gevoel van gelijk hebben in, geen actie te ondernemen. Het lukt mij vaak (ook) niet en dan heb ik er achteraf de smoor in dat ik me weer heb laten kennen.

Pasula zei

Alles gaat met stappen, je hebt al een paar stappen genomen en je weet dat je verder moet gaan. Toch is een pas op de plaats maken af en toe niet zo gek. Diep ademhalen en jezelf blijven. Jij, met jouw mening en eigen ideeën. Ik weet zeker dat die breakthrough er gaat komen, maar alles in je eigen tempo.

Martine zei

Als je er fysiek naar van wordt, is het echt tijd om een stapje terug te doen. Niet in of op de kast, absoluut niet, gewoon, rustig bij jezelf nagaan, wát het nou precies is, wat jou zo kwaad krijgt. Misschien, dat je er dan ook achter komt, waarom. En dat het dan bij een volgend gesprek beter lukt om je doel in zicht te houden? Ach, ik zeg ook maar wat. Doe wat je eigen hart je ingeeft, heel veel sterkte met deze rottige situatie Mike.

Mike zei

@ Ria; Thanks ;-)

@ Polle; Ik voel me niet 'trots'maar ik weet dat ik mijn best heb gedaan, het had met hele simpele excuses opgelost kunnen worden.

@ Sara; "loslaten' is zo'n beetje het moeilijkste wat er is geloof ik en ik weet dat ik niet de enige ben die ermee worstelt. Ik weet dat ik over een bepaalde hardnekkigheid beschik, heb daar ook niet voor niets vaak last van)maar dit raakt me in de kern.

@ Pasula; ik denk ook dat even rustig ademhalen en terugkijken mij het meeste zal brengen, wat niet wegneemt dat ook dat een uitdaging is voor zo'n volbloed ram als ik :-)

@ Martine; je hebt helemaal gelijk en het is ook niet het enige maar wat er nu gebeurt is meer de bekende druppel. Ik denk dat ik al net ff te lang geslikt en gebogen heb. Het is de hoogste tijd voor wat anders :-)
Ik ben ervan overtuigd dat ik een nieuwe baan ga vinden.

Leontine zei

Bah, wat klinkt deze situatie vervelend. Ik weet niet waar het over gaat, maar lijnrecht tegen over elkaar staan hoeft natuurlijk niet altijd schadelijk te zijn. Misschien moeilijk te verhappen voor even, maar uiteindelijk komt dat vast wel goed. Probeer je hoofd leeg te maken van irritatie en boosheid en volg dan je gevoel.
Succes ermee! :o)

Wieneke zei

Geen idee waar het conflict over gaat, dus dan is het heel moeilijk om adequaat te reageren op je log. Misschien heeft de tegenpartij wel gelijk en jij niet. Dat weten wij lezerds niet natuurlijk. We krijgen alleen een stukje van jouw beleving te lezen. Maar ik wens je sterkte in je strijd. Als je weer eens 'lastige' gesprekken hebt...dan denk je gewoon aan Foster in zijn kastje. :-)

hanscke zei

Zou dit epidemisch zijn? Ook ik loop tegen veel machtsvertoon, geprojecteerde machtstrijd en verbaal geweld op en ook ik word er misselijk van. Bah. Bestaan hier injecties tegen?

Mike zei

@ Leontine; Makkelijke gezegd dan gedaan ;-)

@ Hanscke; het zou maar zo kunnen dat dit virus heerst :-)

@ Wieneke; ik heb expres vermeden het hele verhaal te bloggen, het is zo banaal. Heel kort: Ik wil 2 maandagen vrij en heb naar de bezetting gekeken en die is voldoende. Mijn leidinggevende deelt mede dat verlof niet toegekend wordt en zegt dat er 2 personen aanwezig moeten zijn. (Gisteren tijdens het buiten gesprek blijkt zelfs dat 1 persoon voldoende bezetting is) Er zijn op de dagen die ik vrij wil 2 personen aanwezig en nog wordt mijn verlofverzoek afgewezen. Dit rare starre gedrag doet het stoom uit mijn oren komen en brengt mij terug naar de staat van klein meisje wat natuurlijk niet past voor een volwassen vrouw. Het lijkt wel een soort van machtstrijd. Maar haar wijze van handelen of communiceren is absoluut onbespreekbaar, alles is mijn probleem. Snap je er nu meer van? Ik ben het spoor volkomen bijster...

Linneke zei

Argh, mensen die niet meer (willen) weten wat ze hebben gezegd, daar krijg ik ook het heen en weer van! Op die manier wordt communiceren bijna onmogelijk. En het blijft altijd een slechte nasmaak geven want hoe kan je iemand nog vertrouwen die zijn/haar kar keert naarmate het uitkomt?
Geloof in jezelf, vertrouw op jezelf en je capaciteiten en veeg al die rotzooi met een zwier ONDER de kast!

Mike zei

@ Linneke; haha, daar had ik nog niet aan gedacht maar das ook een zeer charmante!

Wieneke zei

Ik begrijp het probleem nu beter. Maar heb je haar klip en klaar gevraagd wáárom ze zich zo star opstelt? Je weet het, he? Het is het beste om niet uit te barsten in allerlei uit je gefrustreerdheid komende én dus afleidende verhalen, maar gewoon open vragen te stellen aan die zus. Vragen die beginnen met Hoe, Waarom, Wat, Wie, Waar enz. enz. Korte duidelijke zinnen gebruiken en even - maar niet al te opvallend - herhalen wat zij zegt.
En als dat niet helpt, geef je haar maar een knal voor haar lelijke kop :-)

Mike zei

@ Wieneke; jij bent me er een :-)
We zien wel hoe het volgende week verder gaat, voorlopig lijkt het op psychologische oorlogsvoering en is het ver onder het vriespunt op de werkvloer. Gelukkig zit ik nog volop in de opvliegers ;-)