maandag 31 maart 2008

Nieuwe stappen...

Wat een heerlijke lentedag! De hangmat is van stal gehaald en ik heb als vanouds weer liggen mijmeren in het voorjaarszonnetje over al het moois wat me te wachten staat. Geen tijd voor uitgebreid bloggen dus. Genieten jullie ook zo van de lentegeluiden? De vogels zijn zo heerlijk vroeg al aan het fluiten, ik word er helemaal vrolijk van.
Ik ga zo mijn eerste avondmaaltijd van 2008 buiten genieten. Heerlijk, en het klinkt misschien raar maar ik heb heel veel zin in mijn eerste werkdag en dat is lang geleden dat ik dat kon zeggen.
Zij die een vorkje buiten gaan prikken, groeten u :-)

zondag 30 maart 2008

Lost...

In meerdere opzichten was vandaag een boeiende dag. We hebben een mogelijke koper voor de grote groene lobbes mogen verwelkomen, daar gaat elke druilerige dag van stralen ;-) En Tijger van de Deep change had zin om mij te zien. Eigenlijk wilde ze checken wie Martha was maar kwam tot de conclusie dat ze die allang had ontmoet.
Samen hebben we een wandeling gemaakt op landgoed Heidestein en zijn daar flink verdwaalt. Op gegeven moment 'herkende' tijger een zitbankje onder een boom en vandaaruit waren we, na nog wat bospaden te zijn ingeslagen, het spoor echt volkomen bijster. Wederom zo'n handig momentje voor een navigatiesysteem, maar daar zal ik het vandaag eens niet over hebben.

Na verscheidene keren wandelaars te hebben aangeklampt en door deze flink het bos in te zijn gestuurd, zag ondergetekende even door de bomen het bos niet meer. Goddank is het een uur langer licht.
Toen we na drie uur eindelijk terug bij de auto waren kon ik deze wel zoenen.
Hoe dan ook, ik kan hier melden dat ik van het gezelschap en het bos heb genoten en aan het eind van de wandeling brak zowaar ook de zon nog door. Eind goed al goed dus en als toetje straks een aflevering van 'lost' dus en morgen uitslapen want we beginnen pas 1 april in de nieuwe job.
HAAAA (geeuwt en rekt zich even uit boven toetsenbord) het leven is verrukkelijk :-)

zaterdag 29 maart 2008

Leven zonder Tom...

Misschien idealiseer ik het hebben van zo'n ding wel veel te veel maar feit blijft dat ik altijd een andere route rij dan gepland en dat heeft niets met mijn kaartleesvermogen van doen.
Neem nu vanmiddag, ik plan keurig mijn route van Houten naar de expo in Rijen, je zou zeggen "wat kan er mis gaan" met zo'n uitgeprinte routeplanner. Nou van alles, hebben 'ze' het in hun hoofd gehaald een proviciale weg wegens wegwerkzaamheden geheel af te sluiten en heb ik uiteindelijk mijn bestemming via Breda (!) pas kunnen bereiken. Wel veel te laat de uitreiking van de prijzen was al begonnen maar desalniettemin, ik heb wederom laten zien er wel degelijk te komen maar voor welke prijs.
Ik stel me zo voor dat als ik met de TomTom had gereden 'Eva' (die vind ik het prettigst klinken) mij liefdevol ter verantwoording had toegesproken "Om te keren" om daarna de nieuwe route te herberekenen en deze dan zachtkens en zonder stress of ingehouden kwaadheid met mij te delen.
Ach, nog tien dagen behelpen...

O ja, de expositie. Ik was zeer onder de indruk van de kwaliteit van de foto's en ik heb genoten van enkele prachtige werken en die van Ria haalde ik er zo uit :-)
Mooi kluppie van Footo.nl

vrijdag 28 maart 2008

Schuimbekken, als vanouds...

Ja, ze kan het nog en van enige 'verlichting' was vandaag geen sprake.

Vol goede zin toog ik vandaag naar de ANWB voor een reuze aanbieding TomTom met West Europa kaart, want ze heeft plannen. "Pak die maar in en er hoeft geen strikje omheen", grapte ik nog naar de verkoopster. Helaas was dàt model uitverkocht maar ik kon 'm wel bestellen maar dat duurde dan 10 dagen. Normaal geen enkel probleem want ik wacht al zo lang...
Maar nu heb ik mijn zinnen gezet op zo'n ding dan mot ut er ook komen en wel vandaag nog. Ik mopperde een beetje tegen Maxim terwijl ik de winkel uitliep wat de filiaalleidster opving en ze bood me een demomodel aan, een slagje groter met 100 euro korting. 'Ketsjing' en kassa, rinkelde het in mijn hoofd en opgetogen als een klein kind huppelde ik de winkel uit met mijn Tom Tom One XL.
Eenmaal thuisgekomen bleek niets het te doen en heb ik zelfs als dorpsgek met TomTom hoog in de lucht de straat op en neer gelopen voor de felbegeerde verbinding. Helaas, na heel wat meewarige blikken van buurtgenoten toch maar besloten terug te gaan naar de ANWB te Zeist.
Aldaar in het filiaal aangekomen ben ik wederom alleraardigst behandeld maar konden ook zij niets uitrichten daar het een softwareprobleem was en dit 'slechts' opnieuw gedownload en geïnstalleerd hoeft te worden en dit niet op de daar aanwezige PeeCees uitgevoerd kon worden. Weer naar huis gereden en nu na 2 uur prutten en kutten en gebel met de helpdesk geef ik het op. De handdoek gaat in de ring. Morgenochtend gaat ie retour naar de winkel, dit is niet goed voor mijn hart en humeur.
Ik vrees dat ik morgen op de ouderwetse manier naar de expo in Rijen moet zien te geraken. Ach nou ja ik kom al 48 jaar overal zonder Tom Tom dus nog 10 dagen zonder moet wel haalbaar zijn.
Ria, ik kom maar kan dus wat later zijn. Overige weggebruikers mocht u tussen Houten en Rijen iemand in een rood peugeotje bezweet en rood aangelopen achter het stuur aantreffen dan ben ik het hoogstwaarschijnlijk.
Met rust laten en vooral niet aanhalen...

donderdag 27 maart 2008

In het gareel...

Het einde van mijn vakantie komt met rasse schreden in het zicht. Ik kan niet anders zeggen dan dat ik een grandioze tijd heb gehad en ik kijk werkelijk uit naar de start op mijn nieuwe werkplek aanstaande dinsdag.

Ik ben ook nog 'even' bij Marieke geweest en kan verheugd melden dat ik haar opgemaakt en met ringetjes en dingetjes aantrof in een fauteuil. Ze doet werkelijk haar best om er weer te zijn en ik hoop met heel mijn hart dat ze moed en kracht vindt om op dit ingeslagen pad door te gaan. Ook ben ik heel verheugd dat mijn schoonvader al bijna twee weken aanvalsvrij is, dat geeft een mens moed om door te gaan en geeft hem hoop op herstel.

Kortom, allemaal positieve ontwikkelingen :-)
Als klap op de vuurpijl mag ik morgen eindelijk mijn felbegeerde Tom Tom uit de winkel gaan halen. Vanaf morgen kan ik alles en iedereen vinden in Europa, haha!
Aanstaande zaterdag is de expositie van Ria in Rijen, daar ga ik dus heen want dat weet ik nu te vinden, de wereld, nou in elk geval Europa, ligt aan mijn voeten :-) Meer mensen zin ?

woensdag 26 maart 2008

Tibet...

Onderstaande e-mail ontving ik gisteren nadat ik mijn steun had betuigd, als je naar de link gaat steun je de Dalai lama en de monniken in hun wens onafhankelijk van China te worden. Ik draag ze in elk geval een warm en groot hart toe.

Thank you for adding your voice to our petition urging China to end the violence in Tibet.We will deliver this petition directly to Chinese officials, but we need a massive response before we can deliver it--the more people sign, the more powerful the message will be. So please forward the email, below, to all your friends and family. Thanks again for your help

Stand With TibetDear friends,After decades of repression under Chinese rule, the Tibetan people's frustrations have burst onto the streets in protests and riots. With the spotlight of the upcoming Olympic Games now on China, Tibetans are crying out to the world for change.The Chinese government has said that the protesters who have not yet surrendered "will be punished". Its leaders are right now considering a crucial choice between escalating brutality or dialogue that could determine the future of Tibet, and China.We can affect this historic choice--China does care about its international reputation. China's President Hu Jintao needs to hear that the 'Made in China' brand and the upcoming Olympics in Beijing can succeed only if he makes the right choice. But it will take an avalanche of global people power to get his attention--and we need it in the next 48 hours.The Tibetan Nobel peace prize winner and spiritual leader, the Dalai Lama has called for restraint and dialogue: he needs the world's people to support him. Click below now to sign the petition--and tell absolutely everyone you can right away--our goal is 1 million voices united for Tibet: teken de petitie hier
China's economy is totally dependent on "Made in China" exports that we all buy, and the government is keen to make the Olympics in Beijing this summer a celebration of a new China, respected as a leading world power. China is also a very diverse country with a brutal past and has reason to be concerned about its stability -- some of Tibet's rioters killed innocent people. But President Hu must recognize that the greatest danger to Chinese stability and development comes from hardliners who advocate escalating repression, not from Tibetans who seek dialogue and reform.We will deliver our petition directly to Chinese officials in London, New York, and Beijing, but it must be a massive number before we deliver the petition. Please forward this email to your address book with a note explaining to your friends why this is important, or use our tell-a-friend tool to email your address book--it will come up after you sign the petition.The Tibetan people have suffered quietly for decades. It is finally their moment to speak--we must help them be heard.With hope and respect,Ricken, Iain, Graziela, Paul, Galit, Pascal, Milena, Ben and the whole Avaaz teamPS - It has been suggested that the Chinese government may block the Avaaz website as a result of this email, and thousands of Avaaz members in China will no longer be able to participate in our community. A poll of Avaaz members over the weekend showed that over 80% of us believed it was still important to act on Tibet despite this terrible potential loss to our community, if we thought we could make a difference. If we are blocked, Avaaz will help maintain the campaign for internet freedom for all Chinese people, so that our members in China can one day rejoin our community.
ABOUT AVAAZAvaaz.org is an independent, not-for-profit global campaigning organization that works to ensure that the views and values of the world's people inform global decision-making. (Avaaz means "voice" in many languages.)

vrijdag 14 maart 2008

Partytime...

Ik geloof niet dat ik ooit tijdens mijn werkzaam bestaan zo'n warm afscheidsfeest heb mogen beleven.

Ik ben geen feestbeest, vroeger wel maar dat waren heule andere tijden. Gisteren tijdens de afscheidsreceptie heb ik dus erg mijn best gedaan mij onopvallend tussen de genodigden te begeven, zo hier en daar een handje gevend.
Tot het moment dat de wijkwethouder wilde gaan speechen, net natuurlijk op het moment dat ik even mijn snor aan het drukken was. Er werden collega's op uitgezonden om mij op te speuren. Ik werd de volle zaal ingeduwd en aangestaard door alle aanwezigen moest ik een bedankwoord en cadeautje ondergaan. Voor mijn gevoel 2 meter lang en 200 kilo zwaar met een zwetend lijf en knalrood gezicht, poehee.
Maar ergens binnen in mij deed het me opvallend veel goed en voelde ik me zeer gewaardeerd. Het was alleen lastig om me de rest van de receptie onopvallend tussen de aanwezigen te bewegen, en dat waren er veel, ik had alleen maar gehoopt dat er zoveel zouden willen komen. Nou ja het weer speelde mee en het voor ambtenaren gunstige tijdstip want het was vanaf 16.00 uur ;-)

Het tweede gedeelte was een stuk intiemer en alleen met de naaste collega's wat al gauw zo'n 20 personen zijn. In Huize Molenaar kregen we de eerste kamer links toegewezen. Een prachtige grote zaal met feestelijk gedekte tafel waar alledrie de afscheidnemenden tussen de gangen door, speeches, cadeautjes en andere gekkigheden kregen aangeboden.
Ik was het voorgerechtje en kreeg te horen dat aan mijn verzoek, om toch maar vooral geen toeters en bellen ten aanzien van mijn vertrek in te zetten, geen gehoor werd gegeven.
Éen van de beste karaktereigenschappen van mijn collega's is dat ze zich niet aan afspraken houden...
Het werd een zeer hilarische speech, gehouden door collega Ben die op zijn eigen onavolgbare wijze alle hoogte- en dieptepunten van mij op Zuidwest aan elkaar wist te knopen. Ik raakte zowaar ontroert door zoveel leuke, lieve, warme woorden die ik heb mogen ontvangen.
Het was de bedoeling dat de avond tot 22.00 uur zou duren maar tegen 23.00 uur moesten we de koffie nog opdrinken. Het werd dus een zeer gezellig latertje en rond 00.15 uur stapte ik eindelijk van mijn volbepakte fietsje in Houten, om een kwartiertje later mijn bed in te rollen.

De vrijdagochtend kwam erg snel en het gebruikelijke uurtje yoga ging me niet gemakkelijk af. De rest van de ochtend gebruikt om de spullen te pakken voor ons tripje naar Frankrijk. Ik hoef alleen nog maar wat smakelijke broodjes voor onderweg te maken en dan is het bye bye zwaai zwaai tot volgende week zondag :-)

donderdag 13 maart 2008

Tatatatà

Heerlijk uitgeslapen vandaag en onder bezielende begeleiding van een stralend zonnetje (want het was al kwart over acht :-) voor de allerlaatste keer over het industrieterrein Laagraven naar Kanaleneiland gefietst. Afscheid genomen van de eenzame reigers die allemaal hun eigen stekje hebben en de snaterende eenden.
Tja en dan is er eigenlijk op zo'n laatste dag niet zo heel veel meer te doen. De afwezigheidsassistent ingesteld, de laatste troepjes opgeruimd. En dan wordt een van de collega's ziek en mag ik op mijn laatste middag nog een uur achter mijn geliefde (ahum) balie doorbrengen.
Het is net alsof ik vandaag nog even het echte veldwerk moet proeven om vanaf 1 april mijn beste beentje voor te gaan zetten in de meer op beleidgerichte nieuwe job bij "publiekdienstverlening".
Ik geniet overigens van alle bossen bloemen die hier worden afgeleverd, af en toe flitst mijn naam ook voorbij. Ik ben voornemens zelf één bos te houden, de rest geef ik aan mijn achterblijvende collega's, ik denk namelijk niet dat ze de tocht naar frankrijk goed zullen doorstaan.
Afijn, zij die nog even verder zwoegen, groeten u :-)

maandag 10 maart 2008

Loodjes...

Soms gebeurt het wel eens dat alles in je leven samen lijkt te spannen rond hetzelfde tijdstip. Zoals nu, de impact van alles rond mijn zus is vele malen groter dan ik had vermoed. Met haar lijkt het wat beter te gaan terwijl ik me voel bibberen maar dat zal wel een natuurlijke reactie zijn. Ik had bijvoorbeeld gisteren zoveel onrust in mijn donder dat ik om 8.00 uur al buiten aan het wandelen was, toen was het nog redelijk droog maar ik heb een heerlijke tocht gemaakt van 2,5 uur en was tot op de draad doorweekt en heel erg blij dat ik even kon crashen bij een vriendin die me daarna met de auto naar huis heeft gebracht . Ik voelde me heerlijk afgemat, fris en toch rozig en heb me de rest van de zondag vermaakt met zalig nietsdoen.
Er zijn nog drie werkdagen te gaan en op donderdag een daverende afscheidsreceptie van 16.00 tot 18.00 met een afscheidsetentje in een geweldig restaurant in het hartje van Utrecht. Dat is het leuke van alles zelf organiseren, je kunt het naar eigen wens regelen ;-)
Aah, nog drie dagen, das te overzien en dan natuurlijk mijn vakantie weekje frankrijk met vriendin Y, ik verwacht dat we in de nacht van vrijdag op zaterdag vertrekken maar dat moet ik nog met haar kortsluiten.
Ik ben wel (net een zuinige Hollander) allerhande eetproducten aan het verzamelen die 'ze' daar natuurlijk niet hebben. Nee, ik neem geen mud aardappelen mee maar wel goed donker meel voor brood en zilvervliesrijst, lekkere thee en kruiden want er moet natuurlijk wel lekker geschranst kunnen worden.
Hoe dan ook ik ben er klaar voor, de laatste loodjes mogen doorkomen...

dinsdag 4 maart 2008

Kwikje en strikje...

Vandaag maak ik mij er maar gemakkelijk vanaf met mijn dagelijkse blogje. Ik ga zo, met collega, naar de super om inkopen te doen voor een gezellige gezamenlijke maaltijd met een andere (ex)collega. We hebben genoeg gesprekstof in elk geval en ik denk dat het een heerlijke kletsavond wordt.
Meer heb ik -tot nu toe- nog niet te liegen, dan kan straks na afloop van ons gezellige samenzijn wel anders zijn...
Nog zes dagen te gaan...

maandag 3 maart 2008

Zeven...

Ik heb ze geteld en het gaat hard, ik heb nog 7 werkdagen te gaan op mijn huidige werkplek. Ik ben al een beetje aan het afbouwen en opruimen. Er is nog geen opvolger dus mijn taken worden herverdeeld en ik heb al een mooi overzichtje gemaakt wie wat aan taken kan overnemen. Ook ben ik verbijsterd over de troepjes die ik de afgelopen jaren hier om me heen verzameld heb. Ongemerkt heb ik toch zeker 2 volle fietstassen en dat wil ik niet allemaal meezeulen. Ik wil weer kunnen starten met een schone lei en een leeg bureau.
Het is een heerlijke gedachte om aan een nieuwe job te beginnen en ik heb er zin in. Dat is een goed teken en hoe lang ik die gedachte kan vasthouden, dat zullen we dan wel weer zien.
'Zeven', zingt het in mijn hoofd en mijn hart maakt een vreugdesprongetje.

zaterdag 1 maart 2008

We zijn er weer, even...

Met een grote stap is het zaterdag. Er is zoveel gebeurd de afgelopen dagen dat ik blij ben nu even een pas op de plaats te maken. Het was ook net of de naderende storm invloed had op iedereen tijdens de training. Er was veel onrust zodat ik geen gemakkelijke 'taak' had om 'ze' bij elkaar te houden. Gisteren zijn we wat eerder opgehouden omdat we allen ook erg moe waren. Je doet eigenlijk helemaal niets en dan ervaar je pas hoeveel energie het stilstaan en ervaren wat je zoal wegstopt aan lichaamsinformatie je kan kosten. Maar het blijft prachtig werk om te zien en om te ervaren hoe de aanwezige 'cursisten' langzaam wakker worden en zich bewust worden van zichzelf.

Ik heb straks een drumcirkel in Amadorra en vanavond een groots feest van de buurman die 75 wordt. Mijn schoonvader, hoorde ik gisteren, heeft een tumor in zijn hoofd, mijn zus gaat steeds verder bergafwaarts maar laat de fles goddank weer meer staan. Alles gaat door in het leven, mooie dingen en minder mooie dingen. Het is zaak je eigen pad te lopen en volgens mij gaat het erom niet zozeer wat je vindt op je pad maar meer hoe je met de dingen op je levenspad omgaat. Ik heb me heilig voorgenomen uit mijn leven te halen wat er inzit.
Fijne zaterdag in elk geval!