zaterdag 1 maart 2008

We zijn er weer, even...

Met een grote stap is het zaterdag. Er is zoveel gebeurd de afgelopen dagen dat ik blij ben nu even een pas op de plaats te maken. Het was ook net of de naderende storm invloed had op iedereen tijdens de training. Er was veel onrust zodat ik geen gemakkelijke 'taak' had om 'ze' bij elkaar te houden. Gisteren zijn we wat eerder opgehouden omdat we allen ook erg moe waren. Je doet eigenlijk helemaal niets en dan ervaar je pas hoeveel energie het stilstaan en ervaren wat je zoal wegstopt aan lichaamsinformatie je kan kosten. Maar het blijft prachtig werk om te zien en om te ervaren hoe de aanwezige 'cursisten' langzaam wakker worden en zich bewust worden van zichzelf.

Ik heb straks een drumcirkel in Amadorra en vanavond een groots feest van de buurman die 75 wordt. Mijn schoonvader, hoorde ik gisteren, heeft een tumor in zijn hoofd, mijn zus gaat steeds verder bergafwaarts maar laat de fles goddank weer meer staan. Alles gaat door in het leven, mooie dingen en minder mooie dingen. Het is zaak je eigen pad te lopen en volgens mij gaat het erom niet zozeer wat je vindt op je pad maar meer hoe je met de dingen op je levenspad omgaat. Ik heb me heilig voorgenomen uit mijn leven te halen wat er inzit.
Fijne zaterdag in elk geval!

14 opmerkingen:

Filosofietje zei

'hoé je met de dingen op je levenspad omgaat'. Dat vind ik een mooie. Daar kan ik wat mee, je geeft mij daar nu toevallig net even een duwtje mee in mijn rug. Dank!:o) Jij ook een fijne zaterdag

Me! zei

Soms zijn er echter dingen die niet helemaal zo gaan als je denkt, dan komt er een barstje in de schil... Dan sneuvelen de goede voornemens bij mij.

esther zei

Wat een goed voornemen, ik probeer het ook maar word steeds tegengehouden lijkt het wel, voornamelijk door ziekte en kwaaltjes. Wat moet een mens daar toch van leren?

Natje zei

Pfff. Hele ervaring weer, bewustwording van jezelf. De wereld draait door, helaas ook met slecht nieuws. Sterkte met je schoonvader. Dat zal een hele klap zijn geweest voor jullie. Liefs Natje xxx

Mike zei

@ filosofietje;-)

@ me;doorgaan met ademhalen, elke dag is een nieuw begin. Bij de pakken gaan neerzitten daar heeft helemaal niemand wat aan.

@ Esther; je lichaam is heel wijs en is in hoge mate zelfgenezend. De kunst is te leren luisteren naar wat jezelf nodig hebt. Als ik je blog zo lees ben je al aardig op je eigen pad bezig ;-)

Mike zei

@ natje;Ik merk nu al dat dit ons als familie dichter bij elkaar zal brengen, daar vertrouw ik op

Redstar zei

Alles gebeurt met een reden..Je staande houden in zulke bartsen is een kunst.

Mike zei

@ Redstar; heel waar, daar ben ik van overtuigd. Ik zal eerder buigen dan barsten hoor ;-)

NickN zei

Je maakt nogal wat mee de laatste tijd en op een of andere manier lukt het jou om daarmee om te gaan. Je blog is je ventiel om een beetje af te blazen.
Sterkte!

Jenette zei

Hee Mike....mooi mens ben jij :-)
EN je komt er wel....als ik je zo lees....

Dikke tuut op jou...

Jeloutjuh

ria zei

Even rust en lekker tot jezelf komen ;-)

Redstar zei

@ Mike, Buigen en barsten doen we denk ik allemaal wel eens. Buigen is op zich een leerstoel denk ik..

Roosnans zei

klinkt als een leven in een wervelende achtbaan......omhoog, omlaag, razendsnel en tergend langzaam...
hou je haaks wijffie!
knuf

Lin's ding zei

wat een tegenstrijdigheden heeft het leven toch voor ons in petto...
aan ons de eer om er een weg in te vinden om alles te "handelen". Fijn dat je de positieve dingen blijft zien en geniet van al het kleine om je heen.. dan komt de rest ook weer in balans...succes met alles...