woensdag 18 juni 2008

In het gareel...


Aan alles komt een eind, dus ook aan mijn luiervakantie, maar dat geeft helemaal niets. Ik heb me verheugd op de prachtige fietstocht richting werk en heb me verbaasd hoe hard de mais gegroeid is in deze korte periode. Ook waren er wat kuikentjes minder, maar ja das de natuur...
Op mijn werkplek hangt dit geweldige tegeltje en ik moet altijd glimlachen als ik het lees.

Prachtig toch?

Maxim's vakantie is overigens verre van over, hij is vandaag met zijn zwager naar Duitsland vertrokken om daar nog even wat bloemetjes buiten te zetten met een heus mannenuitje. Wat dat precies inhoud weet ik niet en wil ik ook niet echt weten. Beiden zijn ze zeer geïnteresseerd in de tweede wereldoorlog en al die oorlogszaken deprimeren mij.
Ik ben van nà de oorlog en dat wil ik graag zo houden ;-)

6 opmerkingen:

Me! zei

Die moet ik onthouden en uitknippen.

Redstar zei

Heerlijke spreuk, en zo is het feitelijk ook natuurlijk. Ik zie het als van je hobby je werk maken :-)

Tja, de oorlog... Ik weet er veel van, maar zoek dat soort dingen niet echt op eigenlijk..

Filosofietje zei

Deze spreuk ga ik vertalen naar het Zweeds! Hang ik hem hier op het werk in de keuken :o)

geertje zei

Dat zijn twee mooie spreuken in 1 stukje, M.! Leuk om te onthouden.

Je bent trouwens al snel weer gewend aan het gewone dagelijkse leventje na Singapore!

ria zei

Lekker weer in je gewone ritme en Maxim nog even de deur uit, ook lekker rustig denk ik. Werkze! Oh nee... uh... ;-)

Terrebel zei

Lijkt me fantastisch om van je hobby je beroep te kunnen maken! Maar ja, wie betaalt mij om met buurvrouwen te kletsen?