donderdag 31 juli 2008

Een lichtje...

Soms voelt het niet voldoende om alleen de naam 'in het licht van de roos' te zetten en heb ik de behoefte iemand daadwerkelijk een lichtje toe te sturen.
Zoals mijn schoonvader die gisteren te horen kreeg dat zijn ziekenhuisopname vandaag niet doorgaat. Ze durven de operatie niet aan omdat er 'iets' met zijn hart niet goed is. De cardioloog had na uitgebreid onderzoek zijn fiat voor de operatie al gegeven maar de neuroloog die de hersentumor gaat verwijderen durft de operatie nu toch niet aan.
Hoe nu verder? Nou de heren medici gaan eerst op vakantie en gaan zich er verder over buigen in september. Helaas voor Maxim en zijn vader kan de geplande mannentrip naar Australië in september dus naar alle waarschijnlijkheid niet doorgaan. Ook houd ik mijn hart vast of mijn schoonpa, na deze flinke domper (je leeft naar zo'n operatie toe) het kan opbrengen om zich nog een keer zo voor te bereiden.
Ik hoop er in elk geval het beste van.
Dit lichtje kwam ik tegen bij de webwinkel van centrum Lazuli en past wonderwel bij mijn intentie. Het pakketje bestaat uit een waxinekaarsje met houdertje en een mooie kaart waar je zelf je tekst op kan schrijven en een pakje lucifers.



dinsdag 29 juli 2008

Veggie concert...

Deze vind ik geweldig, wat een plezierig gestoorde mensen kun je toch tegenkomen op het www. Ik word er helemaal vrolijk van.
Eerst gezellig met elkaar een beetje knutselen, vervolgens ontzettend veel lol maken en afsluiten met een vorkje prikken. Helemaal mijn idee van een welbestede dag:-)

maandag 28 juli 2008

Wat heet...


Wat hebben we hier toch een land van extremen. Ik doel daarmee op het weer. Vorige week nog was het zo koud dat ik de kachel wilde aanmaken en zie nu hoe de mussen dood van het dak dreigen te vallen. Wat het kwik nu aangeeft benadert de gewone temperatuur in Singapore, let wel, daar was het goed toeven aan de rand van het zwembad en haalde ik het niet in mijn hoofd om een dik half uur te gaan fietsen. Om vervolgens de hele dag achter het glas in de brandende zon voor een pc te gaan zitten, zelfs niet voor een actueel blogje. Je snapt dat er geen airco zit in deze 'puist van Utrecht'. Zelfs tussen de middag even langs de grachten lopen brengt geen verkoeling. Wel een mooi plaatje, al zeg ik het zelf.

Zweterige zwaai!

zondag 27 juli 2008

Gouden randje...

Heerlijk, wat een geweldig weekend. Van zalige warme zon tot spetterende en spectaculaire donderbuien. Ook Maxim is dit weekend vrij en ik vind het heerlijk om zo samen wat rond te keutelen in en om huis. Lekker samen luieren en de tijd hebben voor een werkelijk gesprek, wederom met een glaasje wijn maar deze keer echt maar één glaasje ;-)

Een beetje praten over ons en hoe we het samen doen, waar we staan, wat we willen en tot de eindconclusie komen dat we er in elk geval samen komen. Dit 'weten' van 'samen' gaat diep, niet uit te leggen maar voor beiden voelbaar.

Dit maakt mede dat ik me oneindig dankbaar voel voor alles wat ik mag ervaren, wat een rijkdom om zo te kunnen en mogen genieten van alles wat er is.


zaterdag 26 juli 2008

Tasje erbij...

Ik zag twee weken geleden een advertentie om een foto op een canvastasje te laten printen. Daar ik altijd wel 'in' ben om zoiets uit te proberen heb ik een foto van onze Tooheys gebruikt voor de afbeelding. Op de foto kijkt ze in de papieren odintas.

Tooheys zelf eigende zich het exemplaar gelijk toe, het bezetten van tasjes behoort tot één van haar dagelijkse ondeugden.

Na wat nader onderzoek is Tooheys tot de eindconclusie gekomen dat er wel wat geritseld mag worden, ze is dol op geluidjes (welke kat nu niet) en daar deze tas geen geluidjes maakt tijdens het spelen, werd ie al gauw als speelobject afgekeurd en in een hoekje achtergelaten. Het papieren zakje echter, waar de tas in verpakt heeft gezeten, werd door haar tot laat in de avond achternagezeten en vakkundig tot onherkenbaar hoopje papiervezels verwerkt.

donderdag 24 juli 2008

Me stoadtsie woar...


Heerlijk, wat een fantastische dag vandaag! Volop zonneschijn en genoeg frisse wind, vooral op de Neudeflat vanaf de 16e etage. Hier geen last van vliegende mieren en ander ongedierte maar wel een fabeltastisch uitzicht. Helaas was het niet helemaal helder want ik kon de kerktoren van Houten niet ontdekken en ook de Arena bij de Bijlmer bleef verborgen in een blauwgrijzige nevel.

Ik heb wat omgevingsplaatjes geschoten maar die zijn allen helaas nevelig, dat zie je wel vaker als je niets op de voorgrond zet, dit portret van mezelf komt dan nog als beste uit de bus, vinnik althans ;-)

Verder ben ik gevraagd als 'fotomodel' vanavond door een vriendin die iemand zocht om foto opdrachten in het licht van de zon te maken. Ben heel benieuwd wat daar uitkomt, wordt misschien wel vervolgd dus maar voorlopig zullen we het met deze moeten doen...

Zonnige zwaai!

woensdag 23 juli 2008

Mieren...


Vliegende mieren nog wel en ze waren goed merkbaar in down town Utrecht vandaag. Zo her en der zag je mensen terugdeizen, uitwijkmaneuvres maken en heftig wapperen met de handen. Volgens mij is het een volstrekt normaal verschijnsel maar in de grote stad werd er knap paniekerig op gereageerd. Bijna alsof het een van de bijbelse plagen betrof.

Wellicht dat door het mooie weer de mieren vandaag massaal tevoorschijn kwamen. net als de mensen want het was beredruk in het centrum.

Best wel bijzonder als je weet dat de mannetjes de vrouwtjes bevruchten in de lucht, doe ze dat maar eens na ;-) Helaas moet ik wel vermelden dat na gedane arbeid de mannen roemloos sterven. De bevruchte vrouwtjes zoeken al vliegend een nestelplaats. Hebben ze die eenmaal gevonden, dan werpen of bijten ze hun vleugels af en gaan verder ongevleugeld door het leven.

Zelf kwam ik na mijn lunchpauze op kantoor terug met enkele illegale exemplaren in mijn haar. Ik hoop voor die vrouwtjes dat ze hun vleugels nog hadden want ik heb ze vanaf 5 hoog uit het haar geschud.
De foto is met dank aan likonaforum.be

dinsdag 22 juli 2008

Meer fun...

Deze kreeg ik toegestuurd en ik vind dat er een aantal erg leuke tussen zitten ;-)

Het leven is een reis naar het graf maar vergeet de intentie daar veilig aan te komen in een aantrekkelijk en goed geconserveerd lichaam.
Streef ernaar aan te komen met chocola in je ene en een glas wijn in je andere hand, met een totaal opgebruikt lichaam, helemaal versleten en gillend:

'Wauw, wat een trip! Heb het heerlijk gehad!'


1. In elk oud iemand zit een jong iemand - die zich afvraagt wat er ingodsnaam is gebeurd.
- Cora Harvey Armstrong -
2. In mij leeft een slank iemand. Maar ik kan haar gemakkelijk de baas met koekjes en chocola.
- Ester Warlicht -
3. De oude dag is geen plaats voor watjes.
-Bette Davis -
4. Een man moet doen wat een man moet doen. Een vrouw moet doen wat hij niet kan.
- Rhonda Hansome-
5. De zin 'werkende moeder' is overbodig.
- Jane Sellman -
6. Een vrouw moet twee keer zo goed zijn als een man, om half zo goed gevonden te worden. Gelukkig is dit niet moeilijk.
- Charlotte Whitton -
7. Vijfendertig is de leeftijd waarop je je hoofd op orde krijgt en je lichaam begint in te storten.
- Caryn Leschen -
8. Wanneer vrouwen gedeprimeerd zijn gaan ze of eten of winkelen. Mannen vallen een ander land binnen.
- Elayne Boosler -
9. Achter elke succesvolle man staat een verraste vrouw.
- Maryon Pearson -
10. Wanneer je in de politiek iets gezegd wil hebben, vraag je het een man. Wanneer er iets gedaan moet worden, vraag je het een vrouw.
- Margaret Thatcher -
11. Ik heb nog nooit een man advies horen vragen over hoe hij zijn carrière en zijn huwelijk moet combineren.
- Gloria Steinem -
12. Ik ben een geweldige huishoudster; elke keer als ik een man verlaat,houd ik zijn huis.
- Zsa Zsa Gabor -
13. Niemand kan je minderwaardig doen voelen zonder je toestemming
-Eleanor Roosevelt -

maandag 21 juli 2008

Een doos kleurpotloden...

Ofwel A box of crayons, dat is de naam van de zeer interessante site die ik gisteren, met dank aan vriendin M, over de mail toegestuurd kreeg. Ik heb genoten van beide animaties en ik hoop dat ze ook jou kunnen inspireren.
Neem de tijd om het hele filmpje/animatie te bekijken. Ik ben er erg blij mee en als je tijd hebt kun je ook nog de andere over de acht principes van fun bekijken.
Enjoy!

zaterdag 19 juli 2008

Brak...


Zo voelde ik me vandaag. Geheel eigen schuld overigens. Het was zo'n gezellige avond, Maxim vrij het hele weekend, iets wat niet vaak voorkomt. Ik vrij zonder afspraken, gezellig bijpraten dus met een glaasje wijn, nog een glaasje en vervolgens nog een klein scheutje. Duidelijk teveel, ik kan er niet meer tegen. De hele nacht onrustig geslapen, vroeg het bed uit met een mega bonkend hoofd en het ontbijtje er net zo hard uitgooiend als dat het erin ging.
Vandaag weet ik het zeker, dit doe ik niet meer, zo'n avondje is ook heel gezellig met geen of slechts één glas wijn.
Ik geloof overigens dat ik niet veel gemist heb qua weer vandaag. Ik heb hele roffels en regensalvo's op het raam en dak gehoord. Geen weer om buiten te zijn in elk geval. Momenteel ziet het er wat beter uit, net als ikzelf overigens ;-)
Misschien zo maar even een frisse neus halen en morgen gewoon gezond weer op ;-)
Prettige bijkomstigheid is wel dat er beduidend minder trek is in eten. Zo zie je maar weer elk nadeel hep z'n voordeel want er was weer een kilo af vanmorgen :-)

vrijdag 18 juli 2008

Wegens groot succes...

Nog een kleine toegift van mijn creatieve uitspatting van gistermiddag.
Had ik al geschreven dat bezoeken van Beeld en geluid een absolute aanrader is?

donderdag 17 juli 2008

Beeld en geluid...



video
Zoals gisteren aangekondigd, zijn we vandaag met onze afdeling naar bovenstaand museum in Hilversum geweest. Het is een knotsgek museum waar ik als een klein kind van de ene verbazing in de andere rolde. Na vier uur digitaal genoegen nog steeds niet alles gezien en uitgeprobeerd. Ik ga er absoluut nog een keer terug.

Oja, en mijn prachtige klokhuis presentatie wil ik je niet onthouden ;-)

woensdag 16 juli 2008

Latertje...

















Effies dan nog een blogje, het is al laat (voor mijn doen) en morgen staat er (al)weer een uitje op de agenda. Ditmaal echter een afdelingsuitje, die we gaan doorbrengen in Hilversum alwaar we het Beeld en geluid museum onveilig gaan maken. Ik heb me alvast aangemeld en ik hoop hier morgenavond (alweer laat) wat van te kunnen laten zien.
Vanavond was het weer een waar feest met de odintas, deze blijft een onwaarschijnlijke aantrekkingskracht op de katten uitoefenen.
Beurtelings, dat dan weer wel, er is namelijk geen plaats voor beide doerakken. Wel is duidelijk dat er zich een enorme strijd afspeelt die steevast eindigd in een compleet geropte tas. Wij blijven het geweldig vinden :-)
Versnipperde zwaai!

dinsdag 15 juli 2008

On line again...

Het is me volstrekt onduidelijk waardoor de internetverbinding spontaan herstelt is maar we zijn er blij mee.
Zo werd ik ook erg blij van dit You Tube filmpje. gelukkig zijn er nog prettig gestoorde mensen die de grauwe straten op deze wijze tot leven brengen.
Kijk zelf maar...

donderdag 10 juli 2008

Copycat...


We vermoeden het al maar sinds vandaag hebben wij zekerheid. Onze mollige Tooheys, inmiddels overigens behoorlijk afgevallen, voelt zich op en top kat en wil hetzelfde als Foster.
Onze eigenzinnige kater die altijd voor Tooheys onbereikbare plekjes had om lekker te luieren, zoals bovenin de boekenkast. Vanaf vandaag zal hij al deze plekken met de Tooheys delen.

Want hier is het bewijs en wat is ze trots dat ze ook bovenop de koelkast kan.
Wij zijn er, om voor de hand liggende redenen, wat minder blij mee maar gunnen haar toch van harte deze overwinning ;-)
Foster vindt het maar ergelijk dat hij nergens meer ongestoord kan liggen.
Vanmiddag lagen ze zowaar zowaar samen even bovenop de koelkast. Eventjes maar want ik zie de Foster zoeken naar een 'eigen' plek.
Ik houd u op de hoogte ;-)

woensdag 9 juli 2008

Dienst uitje...

Bovenstaande was de oorzaak van mijn absentie gisteren op het WWW. Voor het eerst sinds drie jaar hadden enkele collega's het initiatief genomen zodat wij, de collega's van dienst wijken, met elkaar op een leuke manier de middag konden doorbrengen. Dat ze dit niet voor niets hebben gedaan bleek wel uit de hoge opkomst, ik heb gehoord dat er wel 140 collega's waren.

Helaas waren de weergoden ons niet de hele middag gunstig gezind maar we hebben gelukkig maar één (flinke) bui over ons uitgestort gekregen.
Om 14.00 uur werden wij geacht om in boerderij Mereveld aanwezig te zijn waar we allerhartelijkst werden ontvangen met koffie en taart. Na een half uur kregen we nadere uitleg over de bedoeling van deze middag. We werden in kleine groepjes van 7 personen met een plattegrond en een lineaal letterlijk het bos (landgoed Amelisweerd) in gestuurd.
Hier mochten we middels passen en meten allerhande zonderlinge figuren opzoeken en dito opdrachten uitvoeren.
Zo kwamen wij zeer verdrietige jonkvrouwen tegen die we gelukkig hebben kunnen opvrolijken met een gepaste limmerick. Zij waren bijna ontroostbaar en naarstig op zoek naar ene Roderick. Ik heb ze de weg nog gewezen naar de golfclub, daar maken ze vast meer kans om een 'Roderick' aan de haak slaan.
Ook troffen wij een flink aangeschoten marskramer en kwamen we een zonderling kereltje tegen met een bezem op zijn rug, die, zo hoorden wij later, helemaal niets met de ingehuurde acteurs had te maken. Bij deze onze welgemene excuses voor ons gedrag, we wilden slechts een aanwijzing en vonden zijn schrikreactie zeer vermakelijk...
Al met al een kleine 3 uur door het bos gelopen, eigenlijk een tikkeltje te lang voor mijn pootjes. Maar goed we hebben het overleefd en ik had deze middag niet willen missen in elk geval. het geheel werd afgesloten met een heerlijk buffet waar ook de vegetarische mensch goed aan zijn en haar trekken kon komen.
Het dessertbuffet zag er heerlijk uit maar ik ben toch maar zo wijs geweest om me richting huis te begeven. Om 20.30 uur een weldadig warm bad en eigenlijk gelijk doorgerold naar bed.
Iets wat me, als ik heel eerlijk ben, zo weer ga doen.
Dus een geeuwige zwaai :-)
video

maandag 7 juli 2008

Alle zegen komt van boven...

Vanochtend nog zat ik me al fietsend en genietend te bedenken hoe enorm gunstig de weergoden mij gezind zijn. Het is een ware zeldzaamheid dat ik natgeregend op het werk ben verschenen of thuis aan kwam druppelen.

Vanmiddag echter zat ik midden in een plensbui. Fietsen tussen de weilanden heeft dan wel een nadeel dat je niet zo makkelijk kunt schuilen. Ach, zo hier en daar trof ik wat dappere mensen onder een boom aan, die vanochtend zonder jas waren vertrokken. Het is echter een kwestie van tijd tot ook het gebladerte de druppels begint door te laten.

Ik trap eigenlijk altijd gewoon door. Ach en eerlijk gezegd maakt zo'n lekker zomerse regenbui mij helemaal niets uit. En dat het altijd harder kan regenen kwam ik achter toen ik de fiets in de garage had gezet en snel de achterdeur wilde openen. Het goot uit de hemel en natuurlijk laat ik de sleutels vallen en weet je dat het verrekte lastig bukken is in een natte broek? Ik nu wel.
De laatste droge stukken waar de regen vanwege het fietsen geen vat op kon krijgen werden nu alsnog in luttele seconden doorweekt.

Maar wat is er nu nog fijner dan gelijk doordruppelen naar de badkamer en onder een warme douche gaan staan? Lekker een joggingbroek opgescharreld en een slobbertrui, bakkie thee. Als ik de radio aanzet klinkt er zeer toepasselijk nummer van skik 'fietse', voor de liefhebber te beluisteren, en dat ik uit volle borst(allebei;-) heb meegebruld mag duidelijk zijn. Sorry buren :-)

zondag 6 juli 2008

Snail snatcher...

Ik ben een vroege 'vogel' en een van de eerste handelingen die ik uitvoer, als het weer het toelaat, is de keukendeur open zetten. Sinds een ruime week hoor ik dan hard getik en als ik dan het terras op kom houdt het op. Irritanter kan haast niet.
Je snapt het al, mijn nieuwsgierigheid was gewekt, dus vanochtend in alle vroegte heb ik mijn (verdekte) positie op het terras ingenomen, met camera. Wat me overigens al was opgevallen, is dat er overal lege slakkenhuisjes lagen. Ik vind het altijd erg naar om er bovenop te staan, ik pak ze altijd op en breng ze naar het plantsoentje aan de overkant. Deze week waren ze echter allemaal leeg.
Maar goed ik zit achter de tafel met stoelen op de grond en na 15 minuten wordt mijn wachten beloond. Er verschijnt een hoog op de poten staande brutale lichtbruine vlerk die stelselmatig mijn tuin afschuimt naar eetbare zaken. Binnen de kortste keren heeft ie beet en slaat ie de slak op de grond, dat is dus het tikken. Hij bezorgd ze een soort van hersenschudding en peuzelt ze dan uit hun verpakking om die vervolgens achteloos te laten liggen. Het is prachtig om te zien hoe de vogel tegen de muur opspringt om met chirurgische precisie de slak eraf te prikken aan zijn snavel. Gemiddeld zijn drie tikken voldoende om zijn prooi 'los' te krijgen.
Helaas maakt mijn camera rare bliepjes waardoor de vogel mij opmerkt maar ik heb toch nog deze foto kunnen maken. Ik hoop niet dat ik 'm met deze actie heb afgeschrikt want we hebben behoorlijke last van slakken, hier is ie dus van harte welkom!

Ik heb trouwens het idee dat het een kramsvogel is maar ik kan er natuurlijk volkomen naast zitten. Bij nog wat verder zoeken zou het ook een zanglijster kunnen zijn. ik denk trouwens wel dat het een nog erg jonge vogel is.

woensdag 2 juli 2008

Warmte tast hersenen aan...

Vandaag had ik een eenzame dag op kantoor. Daarnaast was het bloedje heet en heel erg benauwd. Om tijdens mijn lunchpauze toch enige afleiding en frisse lucht te krijgen at ik bij het raam en zag ik iets ongelofelijks gebeuren. Even twijfelde ik aan mijn verstandelijke vermogens maar gelukkig was iemand zo slim om dit bijzondere fenomeen vast te leggen.
Nieuwsgierig? Kijk maar eens hier...