donderdag 28 augustus 2008

Mooooooooi....

Vanochtend werd ik aangenaam verrast door een mailtje met onderstaande video. Misschien heb je 'm al gezien of heb je er over gehoord, zoals Maxim. Ik vind 'm geweldig, alleen die muziek zou verboden moeten worden. Maar muziek is heel persoonlijk ;-)
Enjoy, al dan niet met achtergrond muziek ...

dinsdag 26 augustus 2008

Teggenliggen...

Geluk zit 'm in kleine dingen.
Zoals vanochtend, ik fiets in alle vroegte en stilte over de grachten en ja, ik fiets tegen de verkeersrichting in, moet kunnen op dit tijdstip. Ik doe het al vanaf april en kom eigenlijk nooit tegenliggers tegen. Tot vanochtend dan, een grote grommende vrachtwagen die van stoeprand tot geparkeerde auto het hele wegdek in gebruik heeft. Welbeschouwd kan ik geen kant op en zit ik nog flink fout ook. Er is wel een inham van een uitrit die vrijgehouden moet worden en ik zie tot mijn grote verbazing en vreugde dat de vrachtwagen daar stopt en mij zo gelegenheid geeft om verder te fietsen en stil te gaan staan op de oprit waar hij voor is gestopt. Breed lachend steek ik mijn duim op voor zijn genereuze gebaar en word beloond met een vriendelijke zwaai. Terwijl ik ondanks de bewolking zonnig verder fiets vraag ik me af wat de reden is dat we elkaar toch zo weinig ruimte gunnen. Het alternatief kost misschien een beetje tijd maar het effect is zoveel fraaier en vriendelijker.
Zelf herken ik ook wel momenten in de auto dat ik mij bumperklevend aansluitend bij een voorganger om snelle jongens er niet tussen te laten. Of me zo breed mogelijk maak (zelfs op de fiets) om het passeren bijna onmogelijk te maken. Niet zo'n fraaie houding bedenk ik mij en ik neem me voor deze 'les' van vanochtend te onthouden.
Fijne dag!

zaterdag 23 augustus 2008

Water...

Vandaag kreeg ik in de post een DVD toegestuurd die al een tijdje op mijn verlanglijstje staat. Ik heb 'm een jaar geleden gezien en er wordt zoveel informatie in verstrekt dat ik 'm wel een aantal keren wil zien. Over welke DVD ik het heb? What the bleeb, down the rabbithole.
Er zit zoveel informatie in maar dit stukje waarin een onderzoek van een Japanse wetenschapper dr. Emoto aangehaald wordt, maakte een grote indruk op mij.
"Stel je eens voor als positieve 'gedachten' dit alleen al bij water kunnen bewerkstelligen, wat positieve gedachten voor onszelf zouden kunnen betekenen"...
Excuses voor de afleidende turkse ondertiteling, het is de enige versie die ik kon vinden op YouTube ;-)


vrijdag 22 augustus 2008

Bewogen...

Bijzondere bewogen dag vandaag.
Maxim en ik hadden allerhande 'doe' plannen waar uiteindelijk lekker niets van is gekomen.

Het was een dag voor binnen en samen en het ritme van de neerkletterende regen bevestigde alles.
Een dag van stilte en bezinning en daardoor een bewogen dag


Ik weet het, een vaag blogje met dito foto en toch voor mij een bewogen dag

zaterdag 16 augustus 2008

Onbestemdheid...


Na een vrij onrustige nacht vanwege enkele zoemende bloedzuigers, werd ik veel te laat naar mijn zin wakker. Pas rond 9.30 uur was ik toonbaar voor de wereld en ik weet niet hoe dat voor jou is maar ik ben dan toch wel van slag. Net als de katten die me heel verontwaardigd aankeken en duidelijk lieten merken wat ze ervan vonden om de melk zo laat geserveerd te krijgen.

Ik zie altijd graag de wereld wakker worden maar blijkbaar draait alles gewoon door zonder mij ;-)

Morgen vertrek ik weer voor enkele dagen naar Limmen voor het allerlaatste blok Deep Change. Dat stemt me ook wat weemoedig, ik vind het altijd lastig om afscheid te nemen en doe dat dan ook bij voorkeur niet. Ook heb ik een besluit genomen dat dit de laatste assistentschap Deep Change is. Limmen ligt geografisch gewoon erg onhandig en ik vind het vastleggen van de blokken voor een heel jaar een groot commitment. Dat was een lastige beslissing daar ik, terugkijkend op het afgelopen jaar, ook een enorme groei heb doorgemaakt. Het assistent trainersschap is trouwens iets wat ik iedereen zou gunnen om mee te maken, mede daarom voelt het goed een stap terug te doen en plaats te maken.

Ik zeg hiermee trouwens niet dat ik nooit meer ga deelnemen aan seminars in Limmen want ik wil zeker contact blijven houden maar het zal minder frequent worden.

Mijn lijf voelt wonderlijk gespannen aan, deels zou dat te maken kunnen hebben met een soort van nawerking van de hypnosessie maar ik voel ook de spanning voor de komende dagen en het naderende afscheid. Met deze groep Deep Changers heb ik intensief gewerkt als groep en dat voelt totaal anders dan het laatste blok toen ik de Deep Change als deelnemer deed.

Maar goed, inmiddels ben ik over de schok van het 'verslapen' heen en belooft het een mooie dag te worden. Ik denk dat ik de hangmat maar weer eens van stal haal...

donderdag 14 augustus 2008

Winderig...

Op mijn eigen manier heb ik gisteren afscheid van Ad genomen. Eerst naar huisgefietst met hem in gedachten en terwijl de wind rukte en trok aan alle kanten het gevoel een plaats kunnen geven. Aan het eind van de avond heb ik een glas cognac ingeschonken en deze op hem leeg gedronken. Ad hield wel van een slok. Het voelt weer rustig en het leven gaat tenslotte door.

Ik heb terwijl ik het glas cognac dronk onbedaarlijk moeten lachen om onderstaand artikel uit DAG met deze foto:
Ontsnapte opblaasdrol zorgt voor ravage
Zwitsers museumstuk vliegt stuk door de lucht.
Een uit de kluiten gewassen opblaasdrol heeft een ravage veroorzaakt in een museum (Zentrum Paul Klee), dat huist in de Zwitserse hoofdstad Bern. De gigantische kunstkeutel van de controversiële Amerikaanse kunstenaar Paul McCarthy zat met kabels aan de grond vast, maar liet los bij een windvlaag.
De keutel bleef niet netjes liggen maar schoot de lucht in, sloeg een raam aan diggels en trok een belangrijke electriciteitskabel los. Het poepkunstwerk, Complex Shit genaamd, had een veiligheidssysteem, maar dat werkte niet. Het had moeten leeglopen bij een ontsnapping, maar dat gebeurde niet. Na de crash is het gevaarte weer stevig vastgezet. Nu maar hopen dat de museumtuin niet meer winderig wordt. Tot oktober is de kunstige keutel nog te aanschouwen.

woensdag 13 augustus 2008


Rauw overvalt het mailtje mij welke laat weten dat bevriende collega Ad is overleden.

Rauw op deze komkommerwoensdag.
Vandaag precies een week geleden kwam hij nog even binnenwaaien en was er een warm weerzien en innige omhelzing.

Dankbaar denk ik terug aan dit mooie warme moment.
Tranen rollen over mijn wangen en mijn lip trilt ongecontroleerd.

Dag Ad, dank je wel voor alles wat je mij hebt laten zien en ervaren in en buiten het Utrechtse.

dinsdag 12 augustus 2008

Gewichtigheid...


Afgelopen week las ik bij martine over hoe zij er tegenop zag om in haar afvalprogramma de fase van 'stilstaan' in te gaan. Ik heb er nooit zo over nagedacht maar de afgelopen 7 weken zijn in mijn eigen afval'strijd' erg lastig geweest. Ik heb er geen enkele 'moeite' voor hoeven doen om op hetzelfde gewicht te blijven. Sterker nog het heeft me uitermate gefrustreerd en ik heb het erg lastig gevonden om gemotiveerd te blijven om mijn programma te volgen en geen gram af te vallen. Dankzij Martine begrijp ik nu dat het een hele nuttige periode is om te stabiliseren en eerlijk is eerlijk, sinds een week gaat mijn gewicht weer langzaam maar zeker naar beneden.
Ik ben eindelijk voorbij de glazen bodem waar ik al tijden bovenop stond te trappelen van ongeduld om verder te kunnen.
Heel langzaam komen ook de complimentjes los en ze komen allemaal binnen :-) en deze smaken mij beter dan welke lekkernij dan ook.

zaterdag 9 augustus 2008

Mind over matter...

Even iets waar ik erg van onder de indruk ben. Quantum physics is een van de stokpaardjes van Maxim maar aan mij heeft hij geen geschikte gespreksgenoot, ik snap er gewoon niets van. Tot vandaag dan, na het zien van deze video's begin ik te begrijpen waar hij het over heeft, alsof ik een sluier heb weggetrokken.
Dit begrijpen gaat natuurlijk wel 'ten kostte' van iets anders, het lukt me niet om de You Tube filmpjes hier te plaatsen.
Don't ask me why ;-)
Dit is filmpje 1

En dit is filmpje 2

donderdag 7 augustus 2008

Als de kippen...


Hemeltergende wanhoop, wat een weersomslag! Gelukkig heb ik het vanochtend droog kunnen houden en is het wat frisser geworden ;-)

Elke week kijken wij weer uit naar het Odin groentepakket, deze week werden we onder andere getrakteerd op maïs. Nou zijn wij beiden alleseters maar maïs blijft vaak tot het laatste moment liggen en droogt dan een beetje uit. Ik heb geen idee waarom wij de maïs links laten liggen want ik vind het heerlijk, zeker met een beetje boter en zout. 'Slurp smak', het water loopt me bij de gedachte alleen al in de mond. Maar goed, deze week zaten er dus weer twee prachtige gave en sappige exemplaren in de Odintas.

Om nu de maïsjes niet weer te laten 'verdrogen' heb ik besloten de 'kakelverse' maïsjes te doneren aan de vogelvrije kippenkolonie waar ik dagelijks langsfiets.
In het grijze verleden kan ik me herinneren dat er ooit twee kipjes waren op deze locatie maar dat is lang geleden en nu is er sprake van een respectabele toom van zeker twintig tot dertig volwassen exemplaren bestaande uit vogels van divers pluimage.
Afijn, rond 06.45 uur zet ik mijn fiets stil bij de plek waar ik her en der de groepjes kippen enthousiast en niet gehinderd door ochtendhumeur, driftig in de grond zie krabben.
Ook leuk om te zien dat kloeke moederkippen de grond voorkrabben en dan de kuikentjes eerst laten pikken.
Op het moment dat ik stil sta en mijn fietstassen opensla, zie ik dat er een golf van alertheid door de kippen gaat. Poten verstillen in de beweging en nekken worden langer gemaakt en alle blikken zijn gericht op mij en de fietstassen, ik voel mij kwatta. Ik ervaar dat dit stukje wereld zijn adem inhoudt en de tijd staat even stil.
Als ik de eerste maïskolf op een kiploos stukje aarde werp ontstaat er een heel spectakel, het lijkt wel een tekenfilm en er ontstaat een ware run op de kolf. Alle 'haantjes de voorste' zijn er dus 'als de kippen bij' en ik gooi gauw de tweede kolf ernaast zodat er twee kluwens van tokkende, pikkende en klokkende kippen ontstaat. Ze zijn duidelijk niet in toom te houden en er wordt driftig gepikt en niet alle pikjes gaan in de sappige maïskolven die ondertussen woeste buitelingen maken. Helaas roept de arbeidsplicht en vervolg ik mijn weg richting Utrecht.

Als ik er 's middags weer langsfiets zie ik de lege bestofte kolven verlaten liggen. Het geeft mij veel genoegen te zien dat er geen maïskorrel is achtergebleven.
Ik weet dat ik vanwege mijn leeftijd een beetje 'kippig' kan zijn en misschien beeld ik het me in maar het lijkt alsof sommige kippen mij anders bekijken, meer verwachtingsvol...

woensdag 6 augustus 2008

To sit and think...


Ach het is wat rustiger op het werk en je surft wat rond om dan in volstrekte verbazing deze advertentie tegen te komen. Voor het geval je niet goed ziet wat dit is zal ik het even omschrijven. Het gaat hier om een toilet, uitgerust met trappers die ervoor zorgen dat op ingenieuze wijze het toiletpapier langs de daarvoor bedoelde gebieden 'trekt', zonder dat je je handen hoeft te gebruiken. Hoe het gebruikte papier verder 'verwerkt' wordt laat deze foto niet zien, maar het vermoeden rijst dat het zich gewoon op de rol boven het toilet 'ophoopt'.
Hm, wel aardig natuurlijk dat je zelfs de gewone 'stoelgang' op deze wijze wat actiever kunt inzetten. Zou het zo kunnen zijn dat dit onzalige idee op het gemak 'geboren' is?
Doet me trouwens denken aan een spreuk op de de toiletdeur van een studentenhuis waar ik in de vorige eeuw veelvuldig bivakeerde:
"Some come here to sit and think, I come here to shit and stink" . Na al die jaren moet ik er nog steeds om lachen.