dinsdag 26 augustus 2008

Teggenliggen...

Geluk zit 'm in kleine dingen.
Zoals vanochtend, ik fiets in alle vroegte en stilte over de grachten en ja, ik fiets tegen de verkeersrichting in, moet kunnen op dit tijdstip. Ik doe het al vanaf april en kom eigenlijk nooit tegenliggers tegen. Tot vanochtend dan, een grote grommende vrachtwagen die van stoeprand tot geparkeerde auto het hele wegdek in gebruik heeft. Welbeschouwd kan ik geen kant op en zit ik nog flink fout ook. Er is wel een inham van een uitrit die vrijgehouden moet worden en ik zie tot mijn grote verbazing en vreugde dat de vrachtwagen daar stopt en mij zo gelegenheid geeft om verder te fietsen en stil te gaan staan op de oprit waar hij voor is gestopt. Breed lachend steek ik mijn duim op voor zijn genereuze gebaar en word beloond met een vriendelijke zwaai. Terwijl ik ondanks de bewolking zonnig verder fiets vraag ik me af wat de reden is dat we elkaar toch zo weinig ruimte gunnen. Het alternatief kost misschien een beetje tijd maar het effect is zoveel fraaier en vriendelijker.
Zelf herken ik ook wel momenten in de auto dat ik mij bumperklevend aansluitend bij een voorganger om snelle jongens er niet tussen te laten. Of me zo breed mogelijk maak (zelfs op de fiets) om het passeren bijna onmogelijk te maken. Niet zo'n fraaie houding bedenk ik mij en ik neem me voor deze 'les' van vanochtend te onthouden.
Fijne dag!

11 opmerkingen:

Wieneke zei

Ik was afgelopen vrijdag/zaterdag even in Rotterdam en Den Haag. Dan valt het je meteen op: gestresst rijgedrag en vooral niemand iets gunnen. Ik ben dan ook maar weer gauw naar mijn adoptief Heitelân gegaan. Daar rijden ook hufters rond, hoor, maar veeeeel minder in aantal :-)
Als iedereen nou eens één keer wat vriendelijks voor een vreemde doet elke dag, wat zou de wereld er dan anders uit zien.

Redstar zei

Van zoiets krijgt je humeur ook gelijk een oppepper. Een goed voornemen trouwens. Hopelijk volgen velen dat.. :-D

Marjan zei

Denk dat het niet zo zeer om die ruimte gaat. Maar als iemand iets fout doet dan willen die persoon daar kennelijk graag op aanspreken. Door geen ruimte te geven of iemand er niet tussen te laten. Beetje triest wel.

hanscke zei

Iemand de ruimte geven lukt ook wel, als je er de tijd voor hebt tenminste, en we vergeten om er de tijd voor te nemen!.

Rainbow Light zei

Is het niet zo'n universele wet: wat je uitstraalt krijg je terug? Dus dan straal je nu iedergeval ruimte en respect uit toch?

ria zei

Een fijne dag was het zeker! Mijn zusje is geweest ;-)

Me! zei

Als iedereen nu eens een dag het goede voorbeeld geeft. Dat zou heel veel helpen denk ik.

aargh zei

Doen jullie dat dan niet allemaal elke dag? :P

Roosnans zei

Herkenbaar, als je het omkeert en jezelf in de positie van de ander ziet realiseer je je soms past wat je een ander doet.... En terugkerende bron van irritatie, dat verkeer, das zeker. Neem me ook vaak voor wat meer rust in het auto-rijden te nemen....lukt niet altijd...
Fijne dag Martha!

Pasula zei

Dat vind ik zo heerlijk eerlijk van je. idd begint een goed gedrag (op de weg) bij jezelf. Het enige waar ik me nog weleens aan waag is fietsen en dan in de rustigere gebieden, voor boodschappen of andere shopactiviteiten in de stad pak ik de bus, lekker rustig.

Martine zei

Het heeft, denk ik, wat te maken met het permanent overschrijden van elkaars persoonlijke grenzen in de ruimte. Ieder mens heeft een stukje leeg om zich heen, waar je niet zo maar in kunt stappen, zonder dat dat op die ander een effect heeft. Als we door de omstandigheden daar wel toe gedwongen worden, gaan we territoriumgedrag vertonen, tenminste, ik vermoed dat zo....