maandag 6 oktober 2008

Daar izze weer...




Terug van een week te zijn weggeweest, stapte daar, alsof het de gewoonste zaak van de wereld betrof, Goudlokje weer binnen. Natuurlijk hebben we haar resoluut de deur gewezen. Navraag bij de overbuurvrouw bracht ons niet dichter bij de eigenaar. Ook 'zwerft' dit kattebeest in de straten achter onze woningen, dus ze heeft, zeker voor zo'n jong ding, een behoorlijke actieradius. We hebben nu besloten die zware koker om haar nek de volgende keer aan een inspectie te onderwerpen om te kijken of dat nu een adreskoker of magnetische kattenluikopener is. Misschien is de dame in kwestie wel een beetje blond en gewoon de weg naar haar eigen huisje een beetje kwijt.
Ik vind haar overigens wel heel goed kleuren bij ons interieur ;-)

12 opmerkingen:

ria zei

Ze kleurt prachtig bij de vloer hoor. Misschien vindt ze dat zelf ook wel ;-)

aargh zei

Ja dit type poezen matcht heel goed bij alle soorten inrichting,daarom hebben wij dat dessin ook maar genomen ;-)
Maar dat kokertje moest je inderdaad maar eens snel onderzoeken.

Me! zei

Ik vind het een bijzonder (mooi) beest...

Roosnans zei

Ze kleurt prachtig!!!
Ik ben benieuwd naar het vervolg van deze soap!!!
grtzzz

Frederic alias Coos zei

Ze ziet eruit alsof ze niets te kort komt, dus zal ze wel uit de buurt zijn...

geertje zei

Zoiets moois zou ik niet terug kunnen sturen!! Ben ik te week voor:-) De manier alleen al waarop ze kijkt en ze komt binnen alsof ze de koningin is. Het ontbreekt er nog maar aan dat ze haar pootje optilt om te gaan zwaaien naar ons.

Mikelodeon zei

@ Ria; je zou het wel zeggen, be beschouwd zich al wel als een deel van het interieur ;-)

@ Aargh; ja heel mooi spul en ze zijn nog fotogeniek ook ;-)

@ Me!Ik heb, geloof ok, nog nooit een lelijk exemplaar gezien, op de naakte versies na dan ;-)

@ Roosnans, ja het begint al aardig op een soapserie te lijken ;-)

@ Frederic; daar gaan we van uit, maar wààr?

@ Geertje; ja, mijn hart gaat open voor dit kleine wezentje, van onze harige jongen hoeven we ook niets te verwachten, die vinden het wel best. Maxim is de pineut en degene die haar naar buiten mag bonjouren ;-)

Pasula zei

Ja ik volg je poes! ;-)
Grappig toch hoe ze steeds weer terugkomt.
Trouwens, prachtige blauwe sjaal, ik ga vanavond nog uitgebreid bij je lezen, maar wilde je toch even groeten.

Wieneke zei

Met alle respect, Martha. Jullie denken toch niet echt serieus dat deze goudgelokte poes NIET bij jullie komt wonen op permanente basis? Goldy weet wel beter, want het is gewoon een kwestie van eventjes doordrukken :-))

Redstar zei

Ze zal zich thuis voelen bij jullie. Een echte kat zoekt zijn/haar thuis natuurlijk... :-D

Filosofietje zei

Ik vind het een heel stoer poezebeest. En vooral heel mooi.
Ben wel heel benieuwd naar dat kokertje..

plato zei

Ik zou die kat houden. Mooi beest. Geef hem maar aan mij dan.