donderdag 6 november 2008

Zomaar een intern dialoogje...

Maker van bovenstaand schilderij Ansepans

Wat kan mij werkelijk gebeuren als ik de controle loslaat?

Bovenstaande prangende vraag van Plato stelde ik aan het aspect 'controleur' van Mikelodeon. Dit persoonlijke aspect van Mikelodeon ging er even echt voor zitten en stak van wal.

"Het is mijn functie om controle uit te oefenen over Mikelodeons leven. Zonder mij is ze reddeloos verloren in de chaos die ze zelf creeert. En die chaos zit niet alleen in haar hoofd, nee zonder lief zou ze jammerlijk omkomen in haar eigen stofnesten en geweven webben. Soms maakt ze het zo bont, zoals afgelopen week, dat ik als controleur de grootste moeite heb om de boel te laten functioneren naar behoren. Het scheelde maar weinig of Mikelodeon was geexplodeerd. BOEM, dus en dat betekent HO! En als ze dan niet stopt dan gaat ze een beetje stuk en doet ze het niet meer. Dat hebben we jaren geleden al eens meegemaakt en dat laten we niet nog eens gebeuren. Mikelodeon kan heel goed situaties of gebeurtenissen opblazen en buiten proportioneel groot maken. Zo kan ze zich verliezen in één enkel voorval die haar mee kan voeren naar de diepste donkerste krochten van haar wezen al waar ze dit voortdurend herbeleeft. Afijn maar wie controleert dat allemaal op juistheid en effectiviteit? Juist, dat doe ik en ik krijg daar bij hulp van 'de interne criticus'. Dat is een stevige bondgenoot en samen regelen we graag Mikelodeons bestaan."
Vervolgens laten we de interne criticus even aan het woord:
"Er komt heel veel informatie binnen in dat bolletje en al die info moet verwerkt worden. Op zich is dat hier allemaal intern goed geregeld maar de lijnen raken soms geblokkeerd als ze bv de informatie niet snapt, dan stagneert de lijn en gaan zich de dingen erachter opstapelen en dan krijg je een soort van stuwende werking met alle gevolgen van dien...
Ze wil graag alles snappen maar soms gaat het te snel of komt er teveel in één keer en dan gaat ze achter lopen. Ik moet haar dan flink achter de broek zitten en de zweep erover gooien anders komt ze gewoon niet meer mee en blijft ze tobbend achter. Soms denk ik wel eens dat ze dan in een soort van slachtofferrol kruipt maar dàt vindt mijn goede vriend 'de Rechter' dan eigenlijk. Ze blijft soms zo zeuren over futiliteiten en kleinigheden en dingetjes die ze 'voelt', allemaal onbenulligheden als je het mij vraagt. Gaan met die banaan, dat is mijn motto! Maar goed daar raakt ze dan soms van in de knoop.
Vervolgens komt daar dan 'de gefrustreerde' om de hoek kijken. En als 'de gefrustreerde' de macht grijpt dan zijn de rapen gaar en zeker als ze zich aangevallen voelt. Dan is ze groot en onheilspellend donker en slaat als een wildeman om zich heen en maait alles neer wat binnen bereik komt. Mocht dit gedrag niet het gewenste 'wegjaag en schrikgedrag' bij de tegenstander oproepen, dan neemt ze de benen en holt ze zelf hard weg. Dit is een herkenbaar patroon geworden en ze wil daar nu grip op krijgen. Als controleur doe ik mijn best al die persoonlijkheden in het bakje op de rollercoaster te houden, maar het is een woelige reis. Stemmingen wisselend per minuut van boos naar verdrietig en dan versnellend naar angst, grote angst voor alles en iedereen vooral de wolven en beren op de weg nog voordat ze in het bos is...
En waar bestaat die angst nou eigenlijk uit? Als alle laagjes zijn afgepeld tot op het bot dan zit daar angst voor afwijzing, om niet aardig gevonden te worden, om zielig over te komen en vooral bang om dom te worden gevonden. Jaja, mevrouw 'de Rechter'.
Allemaal angels die nog diep vastgehaakt zitten en die ze heel graag wil loshalen.
Denk nu niet dat het een kommervol bestaan is vol treurnis en zo, verre van dat. In de rollercoaster van Mikelodeons leven maken ook de aspecten humorist en zelfspotter een aanzienlijk deel uit. We hebben het met elkaar eigenlijk wel heel gezellig zo met z'n allen ;-) ".

En om nu terug te komen op de vraag van Plato, wat er gebeurt als ik de controle los laat, dan kan het hoofd 'bedenken' dat er niets is om angst voor te hebben. Het lijf echter reageert veel sneller (autonomic response system) dan ik kan denken en voordat ik het weet verval ik in mijn oude overlevingsstrategie waar ik nou juist zo graag vanaf wil.
Tobberige zwaai ;-)

11 opmerkingen:

Redstar zei

Dat is een hele lap tekst, en best herkenbaar. Voor mij in ieder geval wel. Ik denk dat de meeste mensen er wel een punt van herkenning in kunnen zien. Opzich is er denk ik ook niets mis mee om de controle te behouden. Doen we dat namelijk niet allemaal ergens wel?

Me! zei

Met zo'n zootje regulateurs kan ik me voorstellen dat het wel eens uit de hand loopt.

hanscke zei

Iemand, een persoon die de laatste jaren een hele belangrijke rol in mijn leven heeft gespeeld, heeft mij geleerd, om met zijn allen om de vergadertafel te gaan zitten en om iedereen aan het woord te laten komen. Soms vergeet ik het en dan slaat niet onmiddellijk, maar wel per definitie eens de chaos toe.

Alice zei

Leuk dat je al die gasten eens een platform biedt om zich te laten horen. Maar uiteindelijk ben jij de baas toch?

ria zei

Eigenlijk ben je dus gewoon een 'normaal' mens, net als al die andere miljoenen ;-)

marjolijn zei

Herkenbaar...!

Mikelodeon zei

@ Red; ja de boel een beetje in balans hebben is goed, ik heb alleen soms last van 'de gefrustreerde';-)

@ hanschke; ja dat herinner ik me, dat is ook wel een leuke om te onthouden ;-)

@ Alice; tuurlijk ;-)

@ Ria; haha, idd is niets menselijks mij vreemd ;-)

@ marjolijn; ja, ik vond het ook confronterend om op te schrijven, ben blij dat ik wel om mezelf kan lachen :-)

Roosnans zei

Wat een discussie daar intern, ik hoop dat er ook een ik is die rust kan vinden.... Maar herkenbaar is het zeker weten!
dikke knuf, voor jullie allemaal, ze zijn allemaal even belangrijk!

Lin's ding zei

hallo Martha en de Marthatjes, wat beschrijf je dat leuk zeg. Heb toevallig m'n vriendin (Auk) gesproken die een cursus Voice Dialog gevolgd heeft voor haar werk. Vind je een enorm goed voorbeeld. Ik hoop dat je rust kunt vinden, ontplof vooral niet, dat geeft zo'n rommel..haha...liefs

Mikelodeon zei

@ roosnans; thanks, het is soms wel een beetje druk hoor ;-)

@ Lin; Dit is idd een soort van 'Voice dialog' een hele prettige en leuke manier om je ikken eens te onderzoeken, en dat kan op een hele luchtige manier zoals je ziet ;-)

Anoniem zei

Ik vind het een fantastisch stuk Martha. Dat meen ik. En het is triest dat er zoveel in dat hoofd omgaat dat het wel de efteling op een hoogtijdag lijkt.

Ik durf er geen advies achteraan te gooien. Behalve dan misschien: elke ochtend voor de spiegel een mantra zingen: ik ben goed zoals ik ben. Want dat ben je. Dat durf ik wel voor mijn rekening te nemen.

Sorry, dat ik het even kwijt was. Maar nu weet ik het weer allemaal.

Plato