woensdag 17 december 2008

Oud leed...


En wederom heeft Wieneke mij weten te inspireren tot het bloggen van een kort stukje. Ditmaal over het op- en neer rennen van de trap. Dit gedrag heb ik overgehouden sinds ik een keer zelfstandig geklust heb in mijn toenmalige woning in Utrecht. In die tijd had ik nog geen (handige) man en was ik de mening toegedaan dat ik alles wel zelf kon. Ik had de muren allemaal al geverfd en had ontdekt dat er mooie houten vloerdelen onder de tien lagen zeil en vloerbedekking vandaan kwam. Het behoefde alleen te worden opgeschuurd. Dapper begonnen met een vlakschuurapparaat kwam ik na twee m2 geschuurd te hebben een alcoholische vernapering halen in mijn buurtcafé Averechts.

Aldaar aan de toog vertel ik over mijn stoere schuurklus en werd ik alras bijgepraat over grote schuurapparaten welke te huur zijn en waarmee het schuren van je vloer in een handomdraai zou zijn gebeurd....
Zo gezegd zo gedaan, de volgende dag vol goede zin zo'n ding gehaald. Ik moet er wel bij vertellen dat ik altijd de dingen doe op mijn manier. Ik had dus de kamer niet leeggehaald maar verschoof de spullen telkens een stukje. Zo ook mijn mega grote tv die ik kort daarvoor uit pure frustratie had aangeschaft omdat de kleinere modellen steeds gejat werden in mijn fijne woonbuurtje ;-) maar dat is een heel ander verhaal...
Goed het klussen dus, de stekker aan het verlengsnoer van mijn niet te tillen en dus onjatbare tv had ik met tape vastgemaakt aan de deurpost en ik zet de schuurmachine in postitie en aan.
Allejekes wat een lawaai en wat een getril. Het schuurbeest vrat zich gelijk een halve centimeter in de vloer en toen ik 'm een zetje gaf schoot ie naar voren. Voordat ik goed en wel doorkreeg wat er allemaal gebeurde had het snoer zich van de deurpost losgetrild en was het schuurapparaat er nietsontziend overheengegaan.

Een steekvlam vanonder de allesschuurder en vervolgens een daverende stilte. Ik was totaal verbijsterd, slaakte een luide gil en nam een duidelijke schroeilucht waar en ben gaan rennen als een kip zonder kop. Toen op de trap duidelijk werd dat er niets in de hens stond ben ik teruggegaan en voorzichtig de schade gaan opnemen. Onder het schuurapparaat was de vloer verschroeid en de electriciteitskabel voor de helft weggeschuurd. Het apparaat had niets alleen was de hoofdzekering eruitgeslagen en die werd enige uren later door een nogal meewarig kijkende man van de energieleverancier vervangen.

En de vloer? Daar heb ik fijn goedkoop tapijt overheen gelegd, jaja zelf gedaan ;-)

20 opmerkingen:

aargh zei

Woehahahaha!
(sorry, moest even :-))

Hermien zei

Haha, doe het zelf je nog wel eens?

Wieneke zei

Van dit vreselijke verhaal ben ik - de kalmte zelf zoals je weet (kuch) - zelfs de trap gaan op- en afrennen! Vooral van dat invreten van die machine vond ik om volkomen van de leg af te raken. Gevaarlijk mevrouwtje, you!

Lin's ding zei

Hahaha...wat een geweldig verhaal!!!!

Me! zei

Dit hoort toch eigenlijk op een andere plaats thuis...

Soofy zei

Een kostelijk verhaal... met een averechtse uitwerking! Hahaha

marjolijn zei

Haha, wat een story.... sorry, moest wel ff lachen.
Ik zou trouwens ook alles laten vallen en weglopen hoor.
Gelukkig is er nu iemand in de buurt die je helpt met dit soort grote klussen.

Thérèse zei

Jeetje, mens, is dat schrikken!! Het is nog goed afgelopen, weet je dat wel? Je had wel dood kunnen wezen, griezel!!

NickN zei

Hehe een leuk verhaal, ik hoop dat je er overheen bent.

Redstar zei

Hahaha wat een leuk verhaal :-)

Redstar zei

Mijn vorige reacties werden niet weer gegeven, vandaar mijn korte reactie hierboven.

Roosnans zei

Sluit me aan bij de vorige sprekers, ook ik lig hier in een deuk. Wel sneu overigens dat het zo afgelopen is. Ik heb liever zo'n eind dat grote inzet wordt beloond. Maar de realiteit is weerbarstiger....
knuf

Natje zei

Ik zie het helemaal voor me! Go Girl!!! (ook al gaat het niet altijd goed) Natje xxx

Anoniem zei

dat is nog eens krachtig beeldend nederlands, schuurbeest, wat een vondst!Dit verhaal doet mij volharden in mijn weigering om een electrische heggeschaar aan te schaffen. Het loopt niet altijd zo goed af!

Mikelodeon zei

@allen; jullie snappen natuurlijk wel dat dit verhaal ergens in de vorige eeuw zich afspeelde. Ik was jeugdig overmoedig en voor de duvel niet bang...

Maxim is idd veel handiger dan ik en daar heb ik geen enkele moeite mee ;-)

Maar wij hebben ook eens een heggeschaar gehad die het precies 5 minuten deed, toen heggeschaarde Maxim het snoer doormidden ;-)

Vervelend red dat je reacties niet blijven staan. Ook soofy heeft een raar probleem, misschien zijn er tijdelijke problemen bij blogger...

plato zei

Dit is toch verschrikkelijk, zo'n verhaal. Het had mij zomaar kunnen overkomen. Kapotte snoeren ken ik van het hegknippen. Moet je eens proberen, met zo'n snoer over je schouder. Dan even babbelen met de voorbijgangers en dan verder. Waar is dat verdomde snoer? Oh..daar... boem ho!!

Oh, wat begrijp ik je goed.

sillyme zei

Girlpower!! Zo heet dat! En iedereen maakt wel eens een foutje hoor! Net als deze klusser. En nu ik dan wel een man heb.... is ook deze net zo handig als 2 linker handen... dus komen er met enige regelmaat andere mannen binnen om een handje (rechter dat dan weer wel) te helpen. (Dat zijn dan wel weer kenissen of ingehuurde krachten door manlief) Dus ook dat is handig!!

geertje zei

Ik zie je helemaal voor me: de trap op en af rennen :-) wel een leuke paniekreactie voor omstanders denk ik?
Wel stoer van je hoor! Ik dacht even dat je wilde vertellen dat het bij het cafebezoek al mis ging dat dat Averechts werkte, maar het heette zo dus...

Pasula zei

Wat een hilarisch stukje, geweldig!! :D

Martine zei

Whahaha! *veegt haar tranen weg en klimt weer in de bureaustoel waar ze uitgerold was*
Poepoe mens, is me dát lachen. Ja, die schuurmonsters die ken ik,daar kan geen girlpower tegenop. Andere power ook niet trouwens. Een vriend van ons heeft er een prachtige antieke massieve parketvloer mee veranderd in een golvend houten landschap, die wil er ook nooit meer een over zijn vloer..
Wel goed voor de lijn trouwens, zo'n trap-ren-aanval.