zaterdag 28 februari 2009

Aan tafel...

Na het gezellige eten in de Engel kregen we vanochtend een heuse verrassing van onze eigen jongens. Goddank geen ontbijt op bed, maar wel op de nuchtere maag. Ik gleed op weg naar de papierkliko, nog voor mijn eerste kop koffie, bijna uit over deze vangst van de nacht.
Helaas niet helemaal scherp geworden maar het is, of liever 'was', een spitsmuisje.
Vandaag maar eens kijken wat deze zondag in petto heeft, het ziet er hier in elk geval vriendelijk en zonnig uit.
Glibberige groet

maandag 16 februari 2009

Locale opklaringen...

Ik had vandaag een straf windje tegen op de terugweg en mijn gedachten over deze werkdag pasten hier goed bij. Zware gedachten terwijl ik over mijn stuurgebogen stug doortrapte.
Langzaam maar zeker liep ik in op een oudere magere man met flapperende regenjas. Toen ik hem op zo'n 10 meter genaderd was zag ik verderop langs de kant van de weg de kippenkolonie tot leven komen.
De man fietste de eerste kippen voorbij die gelijk achter hem aan begonnen te rennen. Ook staken nu kippen de weg over richting man en begonnen ze hem tegemoet te rennen uit tegenovergestelde richting. De man minderde vaart en werd in no time omringd door tokkende en kakelende beesten.
Het enthousiasme van de kippen werkte zeer aanstekelijk op mijn humeur. Hoe kun je nu donkere gedachten houden bij de aanblik van zo'n komisch en vrolijk tafereel.
Ik verbaas me over de hoeveelheid intelligentie die een kippenkopje blijkbaar kan bevatten. Naast de ogen en snavel en de coördinatie van die twee kunnen ze blijkbaar ook een persoon herkennen, en hoe. Het was heerlijk om te mogen zien en het spijt me dat ik er gewoonweg niet aan gedacht heb hier een fotoserie van te maken.
De rest van de tocht naar huis heb ik met een big smile gedaan, zelfs de dikke regendruppels die korte tijd later uit de lucht vielen konden dat niet meer stuk krijgen.
Opgeklaarde groet!

woensdag 11 februari 2009

Groter virtueel denkraam....


Vandaag was een heugelijke dag. Na maanden van afzien qua traagheid van de werkpc hebben we uitbreiding van ons intern geheugen gekregen. Gemiddeld deed mijn pc, en ik was geen uitzondering, er 20 minuten over om ingelogd en het netwerk opgestart te krijgen.
Nee de Utrechtse ambtenaar dààr ligt het niet aan, het is de techniek, of wàs de techniek lievergezegd. Nog steeds vervelend is dat als je 15 minuten niet achter je pc zit deze automatisch afgesloten wordt en je dus weer van voor af aan mag beginnen. Dat is helaas nu nog steeds zo en daar kunnen we niets aan veranderen, maar vanaf nu lukt het in amper 4 minuten de hele handel te herstarten.
Nu ben ik wel benieuwd hoe lang het duurt voordat deze uitbreiding van geheugen weer een uitbreiding wenst maar dat merken we vanzelf nietwaar.

Kon ik mijn eigen geheugen maar zo makkelijk updaten, het voelt zo af en toe alsof mijn interne harde schijf in de bovenkamer aan vervanging toe is. Er gebeurd zoveel in zo weinig tijd, het is net alsof de wereld steeds sneller gaat draaien. De dagen vliegen voorbij en ik ben nog niet bekomen van het een of het volgende dient zich al weer aan. Pfff, ik verlang in elk geval alweer naar de rust van een heerlijke vakantie.
Onrustige groet...

zondag 8 februari 2009

Stop zinloze slachting dolfijnen op Faeröereilanden

Onderstaand bericht heb ik naar alle e-mailadressen verzonden in mijn netwerk. Ik wil vragen of je via de link http://www.pvdd.nl/ een petitie wil ondertekenen om deze zinloze en barbaarse jaarlijkse slachting op de Faeroër eilanden (Denemarken) een halt toe te roepen.

Elk jaar vindt er een slachtpartij plaats onder grienden (een dolfijnensoort) op de Faeröer eilanden, een autonome provincie van Denemarken. Deze prachtige dolfijnensoort werd ooit bejaagd om de lokale bevolking van voedsel te voorzien. Tegenwoordig is deze jacht niet meer nodig om de bevolking te voeden, maar is de jaarlijkse jacht uitgegroeid tot een culturele traditie. Tijdens de jacht drijven mannen in bootjes een groep grienden naar een baai, waar ze uit het water worden gehaald door stalen haken in de kop te slaan. Ieder jaar worden er honderden dieren gedood tijdens het jachtseizoen, dat meestal in de zomer plaatsvindt.
De Partij voor de Dieren vindt het een schande dat de overheid van de Faeröer eilanden de jacht, die geen enkel redelijk doel dient, nog steeds toestaat en roept daarom iedereen op zijn of haar naam onder onderstaande protestmail te zetten. Klik hier als je de foto's wilt zien maar je moet dan wel over een sterke maag beschikken.
Een geschokte groet

zaterdag 7 februari 2009

Korte coupe...

Vorige week tipte ik het al even aan, mijn kappersbezoek.

Zelf moet ik altijd even wennen en het lijkt alsof ook mijn haar altijd even moet wennen aan de nieuwe snit, maar na een week kan ik zeggen dat het lekker zit en goed voelt. Ok, ik geef toe dat het gewaagd is gezien de temperaturen maar wat is het makkelijk, even met mijn handen door het haar et voila!
Nu was ik al nooit een 'veel van het haar werk' maken vrouw maar dit is echt makkelijk.

Ieeks, toch wel even wennen weer zo'n foto van jezelf...
Frisse groet!

dinsdag 3 februari 2009

Euh worteltjes...


Op mijn struintocht over de biologische markt in utrecht kwam ik dit merkwaardig gekleurde worteltje tegen. Hij is van buiten dieppaars en van binnen oranje.
Bijzonder decoratief in plakjes, helaas is de naam mij ontschoten. Rauw smaken ze iets minder zoet dan hun oranje soortgenoten.

Vandaag gaan ze in een stamppotje, met bataat, pastinaak en peterseliewortel.
Ik keek net even onder de deksel en zag dat de paarse kleur van de wortel afgegeven had op de meegekookte aardappel, als dat maar goed gaat ;-)

Afwachtende groet...
Update:
De smaak was prima maar het oog wil ook wat dus in een stamppotje zal ik ze niet meer verwerken want die was roodpaars ;-)

zondag 1 februari 2009

Freeze...


Alles lijkt even stil te staan. De zon schijnt heerlijk maar als ik me buiten waag snerpt er een koude schrale wind om mijn kortgeknipte hoofd.

"Doe maar lekker kort" zei ik donderdag tegen de kapster, die zich dat geen tweede keer liet zeggen en nog nèt niet de tondeuse hanteerde...
Ik heb nog geen geschikte foto kunnen schieten van mijn nieuwe hoofd dus zul je het vandaag met dit stilleven van bevroren schaduwlijnen moeten doen.

Lief en ik hebben een heerlijk rustig weekend samen zonder afspraken, we hebben alles in huis en blijven dan ook lekker binnen, ieder met een tevreden knorrende kat op schoot. Af en toe tonen de katten wat interesse in vogels die de pinda's en vetbollen hebben ontdekt maar ze blijven lekker gluren en mekken naar ze vanaf de comfortabele warme vensterbank. En geef ze eens ongelijk,
Tevreden groet!