zaterdag 17 december 2016

Ben zo blij, zoooo blij...

Ja das wel even een andere toonzetting dan in mijn vorige blogje. En nee, ik heb het niet over die geweldige oude carnavalskraker :-).
Ook is mijn tongleed  nog niet over en toch heel blij want laat ik nu net van de Sint een snelkookpan hebben gekregen. Zoooo blij mee!

We zijn haast onafscheidelijk, de snelkookpan en ik. Het is een heuse wonderpan. Alles gaar en boterzacht in een mum van tijd. Of het nu om erwtensoep (40 minuten), pulled chicken (15 minuten) of volkorenbrood (20 minuten) gaat.

Het was overigens de eerste keer (erwtensoep) wel ff wennen. In elk geval geleerd dat je de stoom van zo' n pan snert beter rustig kan laten uitwasemen. Vond dagen na de soep nog fijne snertdruppels die uit de erwtensoep fontein waren neergeslagen op de tegels.

Ik geef toe dat het brood uit de snelkookpan geen krokant korstje krijgt (je stoomt het gaar) maar dat kan onder de grill zo gemaakt. Mij gaat het juist om het zachte en makkelijk kauwbare. De slobberhappen ben ik nu wel zat en heb nu een mooie middenweg gevonden. Laat die kerst maar komen šŸ˜Ž

Smakelijke groet

zondag 11 december 2016

Rara, dikke tong zonder drank...

Sinds mijn tandartsbezoek van vorige week, kamp ik met een half werkende tong. Hoe dat kan? Nou simpel, tijdens de prik van de verdoving in mijn kaak, is er een uitloper van de tongzenuw geraakt.

Een maar half werkende tong is voor een ware lekkerbek tijdens deze feestdagen een heuse beproeving. Het voelt alsof er een handschoen van latex over de rechterhelft ligt. Ik proef of voel helemaal niets, ook niet of ik op voedsel of mijn eigen tong kauw.

Deze tong voelt als niet van mij, alsof er een aliƫn lap lauwwarm vlees bezit heeft genomen van mijn mond. Ook praten gaat lastig. Het klinkt alsof ik al wat borrels op heb. Wat ben ik blij dat ik met praten mijn brood niet hoef te verdienen, je zal maar coach zijn of leraar.

Ik vind mezelf dus best wel een beetje 'siellug'. Want om de tong te sparen ben ik veroordeeld tot slappe slobber happen. Niks geen knapperig, krokant eten wat gekauwd dient te worden. In de lekkerste maand van het jaar ben ik verstoken van voedsel met een lekkere bite of mondgevoel en veroordeeld tot shakes en soep. Maar goed ik tel mijn zegeningen en ik heb in elk geval te eten.
Daar gaan we dus maar het beste van maken. Met die shakes komt het wel goed :-), nou de soepjes nog.

Overigens nooit bij stil gestaan dit dat tot de risico's van een verdoving hoorde. Maar goed het leed is geschied, de vraag is nu hoe lang dit ongemak gaat duren...
Volgens de tandarts kan de zenuw zich herstellen maar dat kost tijd, een maand of zes maand...
We gaan het beleven.
shakerige groet,