Lekker fröbelen...

Voor degenen die zich afvragen waar ik me zoal mee bezig houd daar ik beduidend minder - on line- te vinden ben, nou ik ben aan het fröbelen in klei.

Ik ben reuze blij met de nieuwe mini laptop maar merk ook dat ie te klein is om echt heel veel mee te werken. Kijk een blogje maken en een blogje lezen gaat nog wel. Het is echter niet echt plezierig om veel te lezen. Mijn ogen worden al snel moe van de kleine lettertjes en je moet beduidend meer scrollen. Tijdens rustige periodes kan ik op mijn werk wel eens wat rondkijken op mijn desktop maar daar is niet dagelijks, laat staan wekelijks, tijd voor. En dat is maar goed ook, je zou eens denken dat ik een luie ambtenaar ben ;-) Nee, lanterfanten doe ik bij voorkeur thuis.

Voorlopig zit er dus niet meer in dan een creatieve groet!

Pech hebben...

Het zal je maar gebeuren, je spreekt af met goede vrienden in Engeland, boekt de reis, pakt je spullen, ontwijkt de files, prikt een vorkje en mist dan de boot…
Nee dit overkwam niet mij maar mijn zus Anke. Onderweg naar Rotterdam kwam zij met man ben nog even gezellig een hapje mee-eten en ze dachten tijdig bij de boot te arriveren. Helaas bedacht de kapitein dat er vanwege het slechte weer, het stormde nogal, de trossen een uur eerder los gegooid werden. Tja en daar reken je natuurlijk niet op.
Letterlijk de boot gemist dus en aan de stem van mijn zus te horen vond ze het niet eens zo heel erg maar dat had alles met de barre weersomstandigheden te maken. Zelf moet ik er overigens ook niet aan denken om met zo'n storm naar Hull te varen.

En ik, vraag je misschien, hoe het mij vergaat? Alles loopt en het is heerlijk rustig. Er gebeurt niet zo veel en ik voel geen behoefte om over reeds eerder geschreven zaken te schrijven, dat trekt me niet.
Nee er heerst een heerlijke rust in huize Mikelodeon en lanterfanteren een beetje rond terwijl we uitkijken naar de lente.
Gisteren leek het heel even lente in Houten, de zon scheen uit alle macht en de vogels floten dat het een lieve lust was.
Een voorproefje, een lekkermakertje was dat want het duurde niet lang alvorens de grijze wolken het mooie blauw weer bedekte. Maar we hebben weer even mogen ruiken aan hoe het voorjaar kan zijn en het komt eraan. Gewoon nog even geduld hebben ;-)
Zonnige groet!

Zonnestraaltjes...

Het is me gelukt om vandaag twee keer droog over te komen en dat vind ik, gezien alle neerslag, zeer vermeldenswaardig ;-)

Ook moet mij van het hart hoe geweldig knap ik het vermogen van een kat vind om de lekkerste plekjes te vinden. Bij kou en donkerte wordt er in huize mikelodeon gevochten om het lekkerste plekje bovenop de kachel, mits ie op de waakvlam staat natuurlijk.
Bij het kleinste zonnestraaltje worden alternatieve plekjes gevonden van de vensterbank tot een klein stukje uitstekend stukje schouw.

Vanmiddag mocht ik getuige zijn bij binnenkomst van een gelukzalig spinnende Foster in de zonnige vensterbank en een net zo gelukkig spinnende Tooheys die zich speciaal voor de foto even netjes, zoals dat een dame betaamd, zittend in een reepje zon liet portretteren.

Ik zou er bijna naast gaan zitten en even heerlijk wegdromen.

Zonnige groet!

Opmerkelijk...

Vandaag vond ik dit opmerkelijke filmpje in mijn mailbox, welke ik graag wil delen.
Ik word heel aangenaam getroffen door het (schijnbare) gemak waarmee de hoofdrolspeler zijn last op zijn hoofd zet en torst. Wat heeft deze man een ongelofelijk vermogen zijn gevoel uit te breiden tot ver buiten de reikwijdte van zijn armen.
Ook prachtig hoe hij de vallende steen opmerkt en op tijd zijn voet intrekt zonder dat het hem uit balans brengt.

Bewonderende groet!

Klemtonen...

Ik heb hier al eerder vertelt over mijn 'carriëre' als buschauffeur. Gisteravond schoot mij weer een hilarisch moment binnen van het examen wat ik aflegde om mijn chauffeursdiploma te halen. Onderdeel daarvan is kennis van dieselmotoren, een soort van sleutel diploma voor pech onderweg. Nu was dat onderdeel voor mij als chauffeur op de stadsbus niet zo heel erg belangrijk, de monteurs reden in wagentjes rond en je mocht zelfs niet naar de motor wijzen van ze.
Maar goed het onderdeel was wel verplicht dus heb ik de theorie uit de boeken goed bestudeerd om ten tijde van het examen toch een beetje beslagen ten ijs te komen.
Op de dag zelf trof ik twee heren, de een nog serieuzer dan de ander en ik voelde dat ik gekeurd en bejegend werd ,'daar heb je weer zo'n rijdende muts'. Ik was heel blij het studiemateriaal goed bestudeerd te hebben en had zoiets van 'kom maar op met je vragen'.

Het ging me allemaal vlotjes af en ik zag de heren goedkeurend knikken tot het onderdeel 'nokkenaslager'. Ik begon te vertellen hoe dat werkte en en waar het voor diende en zag één van de heren rood aanlopen en de andere maakte vreemde hikgeluiden. Niet begrijpend keek ik ze aan, na enkele minuten konden ze weer redelijk uit hun woorden komen en vertelden ze me dat het de nokkenas-làger is en niet de nokkenà-slager zoals ik 'm genoemd had.
Ach ik was geslaagd en dat was belangrijker dan mijn gedeukte ego ;-)

Kattenlol...

De jongens donderjagen door het huis en Foster maakt er een sport van om zichzelf vanuit het kattenluik te lanceren bovenop de tafel. Uiteraard zonder eerst zijn voeten te vegen dus zijn er ontelbare kleine pootafdrukjes op tafel zichtbaar.

Hij heeft waarschijnlijk de hele dag geoefend want hij doet keer op keer triomfantelijk zijn ererondje over de keukentafel. Als ik na de derde keer me verder aan het typen van dit stukje waag, doet ie weer een poging zich achter de laptop te verstoppen. Tooheys hobbezakt met haar logge lijf wat achter hem aan en beleeft haar grootste lol door met een grote sprong op het vloerkleed te springen waardoor deze een stukje doorglijdt.
Het doet me een beetje denken aan 'apekooien' vroeger op school maar dan de katten versie.

Wat lijkt het me heerlijk om kat te zijn maar dan wil ik wel bij mezelf wonen ;-)
Na een half uur donderjagen keert de rust weer en vallen ze lekker in slaap voor de kachel. Die rust zal niet lang duren gezien het tijdstip, met een klein half uur komt lief thuis en dan verwachten ze eten, net als lief dus.

Een gauw schillende aardappel groet!

Surfen...

Vroeger was ik helemaal gek op windsurfen, sinds enige tijd beoefen ik dat slechts nog op internet. Je wordt toch wat ouder en dan trekt dat geploeter met die elementen een stuk minder...
Vandaag heb ik een vergelijkend waren onderzoek verricht onder vaatwassers. Jawel onze huidige is namelijk voorgoed overleden volgens de monteur van onze locale witgoedleverancier, iets met de pomp. Hij was me net te kien om een nieuwe - net in de aanbieding- te verkopen.

Als ik het type op internet opzoek, blijkt het een oud model en is ie elders in de aanbieding voor bijna 300 euro minder.
Een monteur zoeken is ook niet zo ingewikkeld, één telefoontje naar een door de internetleverancier aanbevolen monteur is zo geschied, et voila een geslaagde missie al zeg ik het zelf.
Even horen nog wat lief van mijn voorstel vindt en dan kan de bestelling plaatsvinden en mijn marygold huishoudhandschoenen opgeborgen worden.

Geel gehandschoende groet!

Frisse start...

Lief heeft vroege dienst en als betrokken echtgenote sta ik gelijk met hem op. Dat is geen opoffering hoor, ik ben gewoon geen langslaper.
De wereld heeft iets magisch zo vroeg, zeker op nieuwjaarsochtend. Langzaam maar zeker zie ik vanuit het keukenraam de dageraad komen en daarmee de troep die het afsteken van het vuurwerk heeft achtergelaten.

De poezen kijken me dankbaar aan als ik het kattenluik openmaak, van de zenuwen doet Tooheys nog gauw een plas op de kattenbak. Foster kijkt haar meewarig aan en staat in de startblokken om naar buiten te gaan.
Daar gaan ze, mijn jongens, al dan niet door het kattenluik de wijde wereld in.
Lief krabt de voorruit van de auto en Foster zie ik gelukzalig plaatsnemen in het rozenperkje aan de overkant.
2009 is begonnen en wat zal dit jaar allemaal brengen...
Ik zal in elk geval erover bloggen, elke dag een beetje.