Vakantieblues...

Ik heb een heerlijke vakantie gehad, ja gehàd want het is op. Maandag Vandaag begint het lieve leven weer van voor af aan.

De afgelopen 4 weken veel gezien en gedaan, eindelijk kwam lief uit zijn winterslaap luie stoel met stapel boeken. Als ontdekkingsreiziger en avonturier was geen berg hem te hoog en geen brug te ver.
Dat gaat mij dan weer te ver, ik houd meer van regelmatig een wandelingetje en niet gelijk van die dagmarsen. Maar goed ik heb dappere pogingen gedaan hem bij te benen.

Nog een beetje in deze doe- en ontdekmodus vraag ik lief vandaag om er samen even op uit te gaan met in gedachten het natuurgebied, de blauwe kamer. Het weer is zonnig met weliswaar een straf windje maar volgens mij ideaal om even de beentjes te strekken.

Lief heeft zich echter alweer helemaal begraven in meegebrachte boeken en tijdschriften. "Een rondje Wetering" bromt hij vanachter een dikke pil.
We zijn weer terug -zucht-.

Landerige groet

Yes, she's back!

Ik heb de inlogcodes van mijn oude blog weer gevonden. Zo leuk om weer oude berichtjes terug te lezen. Wat een prachtige reis is mijn leven. Up's en downs horen erbij en het voelt goed hier bij stil te staan en over te bloggen.

Zo is het vandaag 9 oktober en heerlijk zonnig. Wel fris maar ik ga zo een lekker stukje fietsen om bij Restaurant Vroeg weer wat lekkere broodjes te halen. Dit is een echt zondag's ritueel geworden. Ik fiets door het Houtense bos (Nieuw Wulven) en kom met een heerlijk leeg en fris hoofd en gevulde fietstas weer terug. Wat wil een mens nog meer?

Terwijl ik dit schrijf word ik gebeld op de pikettelefoon. Er is vannacht iets niet gelukt bij de bouw van de Dafne Schippersbrug en of ik een korte update kan plaatsen. De broodjes moeten dus nog even wachten :-)
Goed geluimde groet!

Shame and Intimacy...

Afgelopen week heb ik weer een driedaagse training bij Johannes Smidt gevolgd. Het voelde heerlijk en weer heel vertrouwd om op het instituut in Limmen rond te stappen. Aan de vooravond van de eerste dag vernam ik dat er 150 aanmeldingen waren waardoor ik de eerste ochtend met schrik tegemoet zag. Gelukkig was deze vrees ongegrond want er waren zo'n 40 personen alwaar ik redelijk wat bekenden uit eerdere trainingen tussen trof. Waaronder ook Tijger uit de eerste Deep Change, wat een heerlijk warm en vertrouwd weerzien was.

Het onderwerp was Schaamte en Intimiteit. Gelijk werden we weer stil gezet en werd uit de doeken gedaan waar en hoe schaamte ontstaat en wanneer deze schadelijk wordt.
Schaamte zit altijd goed verstopt en kan verpakt worden achter allerhande vermommingen, denk maar aan agressie, verlegenheid, schuldgevoel, vrolijkheid enz. Soms kan dit ook tot fobieën leiden.
Ieder mens heeft schaamte, ik ben daarop geen uitzondering. Natuurlijk kun je ervoor kiezen deze schaamte niet te beroeren en verstopt te laten zitten, ik ben echter heel blij dat ik mijn schaamte heb kunnen aanschouwen.
Deze driedaagse heeft me doen beseffen dat ik heel gezond en goed in balans ben en ik zie nu hoe fijn het is om hier in elk geval zelf over te kunnen praten, mezelf kwetsbaar op te stellen. Dit kan de ander dan meer ruimte geven een deel te helen.

Schaamteloze groet ;-)

Bye bye, zwaai zwaai...

Er zit weer eens een reisje aan te komen, niet voor ondergetekende maar voor lief. Lief vertrekt morgen naar China met zijn zus, zwager en hun eerste geadopteerde dochtertje om daar het tweede kindje, een jongetje, te gaan halen. Lief gaat niet voor de lol mee hoor, hij heeft een taak want gaat mee als 'de nanny'. Kinderen mogen niet aanwezig zijn bij de officiele bezoekjes aan het kindertehuis en de andere officiele overdrachten, ja er komt nog heel wat bij kijken.

De aanvraag voor dit kindje is overigens al jaren geleden gedaan en als je denkt dat Nederland bureaucratisch werkt, nou China heeft het bureaucratisme tot tergende perfectie 'in de vingers'. Maar goed, de 'zwangerschap' van zo'n adoptiekindje is dus kort want 7 weken geleden kwam het verlossende telefoontje met kort daarop de foto van de 1 jarige Xian. De ganse familie is in rep en roer hierdoor en het vereist nogal wat van het organisatievermogen om alles geregeld te krijgen. Maar natuurlijk is alles gelukt en morgen is het zover.

Ik zal de komende weken mijn stinkende best moeten doen om de boel in huis een beetje toonbaar te houden want ben nooit zo van de huishoudsport. Een lieve vriendin heeft zich al aangemeld als hulp bij de schoonmaak vlak voor thuiskomst van lief.

But first things first, vanavond is er een heus 'afscheidsmaal' en ik ben voornemens zelf even wat heerlijke sausjes vers te maken zoals een heerlijke quacamole, kerriemayonaise, aioli en natuurlijk verse kruidenboter.

werkzame groet!

Lost and found....and lost again...

Vanochtend was ik al vroeg wakker, heel vroeg.
Rond 4.00 uur voelde ik me onrustig en kon niet meer in slaap komen. Ook hoorde ik een vreemd geluid verderop in de straat. In bed kwam ik er niet achter, eruit dus en gluren tussen de gordijnen door. En ja hoor,'het geluid' bleek geschuivel van voeten van een oude man.
Ik heb me aangekleed en ben naar hem toegegaan. Hij had zeker een bekend gezicht maar waar kwam hij vandaan?
Zelf kon hij het me niet vertellen, wel was hij blij mij te zien en noemde me Anneke.

Hij voelde helemaal koud aan en had alleen een blouse en broek aan dus zijn we naar mijn huis gescharreld. Na een warme kop thee en 20 keer glunderend vragen 'of ik hier óók alleen woonde', noemde hij een naam van een van mijn buren. Ondanks het nog steeds zeer onchristelijke uur heb ik die buren verderop wakker gebeld, ze kwamen gelijk en wisten ook familie met sleutel op te trommelen.

Eind goed al goed en toch maakt het me verdrietig. De weg kwijtraken, mijn angstthema in veel dromen, vaak in de vorm van een bus vol passagiers met mij als chauffeur.

Oude herinneringen aan mijn vader en zijn leven komen boven en het besef van onze vergankelijkheid en wat we uiteindelijk zijn.

Dust in the wind

Tom poes verzin een list...

Deze week mag ik op poes Minoes passen, nou ja 'oppassen'...
Sinds Poes M verhuisd is naar een nieuwe woning heeft ze haar eigen toegangsdeur gekregen, ze is dus een zeer onafhankelijke poes geworden en komt en gaat wanneer het haar blieft, zo was mij verzekerd. Mijn taak zou vooral 'bedienend' te noemen zijn, je kent het wel zoals zorgen voor fris water en brokjes en misschien 'even' een aai of zo, als ze dat aangeeft.

Al de eerste dag is er wat 'mis'. Bij binnenkomst tref ik de rechtop gezette tussendeurklink naar de slaapkamers open aan.
Als een poes een deur kan openmaken dan dwingt dat zowiezo al de nodige respect bij mij af en een deur met rechtopstaande klink open kunnen maken dus helemaal.

Na wat lieve lokkende kreetjes en vooral gerammel met haar lievelingssnoepjes hoor ik toch echt wat benauwd gemiauw (je zal toch maar je lekkers mislopen;-)van de bovenverdieping afkomen. Gauw de deur geopend en daar kwam mevrouw aan, hevig verontwaardigd miauwend op hoge poten en met kaarsrechte staart, niet wetend of er eerst snoepjes gegeten dan wel kopjes gegeven moest worden. Het leek alsof ze weken vol ontberingen achter de rug had en compleet uitgedroogd en uitgehongerd was.

'Overdrijven' is echter iets wat menig kat tot kunstvorm heeft verheven en Minoes is hierop geen uitzondering. Haar reguliere personeel was pas dezelfde ochtend vertrokken en met een vette knipoog speelde ik haar spelletje van 'zielig verlaten stakker' een poosje mee.
Afijn, na enige tijd vond ik het wel goed geweest en maakte ik aanstalten te vertrekken. Echter bij elke vertrekpoging kreeg ik een kopje van haar met een knorretje, vrij vertaalt "BLIJF". Pas na 30 vertrekpogingen, vond mevrouw het goed dat ik me terugtrok.
Pff, het eerste leed is geleden, nu nog wat vinden op deze inventieve deurenopenster.

Iemand een vernuftig idee?

Wikken en wegen...

Vandaag heb ik me voorgenomen om serieus na te gaan wat mijn keuze gaat worden met het oog op de verkiezingen van morgen. Van de kieswijzer word ik niet veel wijzer. Ik blijf ergens in the middle of nowhere te zweven met geen enkele partij in de buurt. Precies in het midden van de cirkel aan de progressieve kant. Dat verbaast me niets... Zaken die ik belangrijk vind moeten de doorslag geven zoals afschaffen bioindustrie en verminderen kernenergie. Ik ben vóór vrijheid van meningsuiting maar ook als dat leidt tot discriminatie? Zou onze maatschappij verbeteren als er hogere gevangenisstraffen zouden komen? Als ik kijk naar het strenge Amerika en hun overvolle gevangenissen ben ik geneigd te denken dat het m daar niet in zit...Vragen over onze ziekenkosten, persoonlijk vind ik het systeem zoals het nu is erg slecht, ik betaal voor zaken waar ik geen gebruik van maak en krijg niet of weinig vergoed waar ik wel gebruik van maak. Ook zijn er veel mensen die de ziektenkostenverzekering niet kunnen opbrengen en onverzekerd zijn. Wat was er eigenlijk mis met ons vorige systeem? Ik merk in elk geval geen verbeteringen. Tja en wat vind ik van het immigratiebeleid, ik vind dat we met genoeg mensen hier zijn, opnemen van vluchtelingen is weer een heel andere zaak. Triest is het dat mensen jaren wachten op hun toelating maar om ze nu zonder goed onderzoek gelijk terug te sturen?
Twijfel, ik wik en weeg nog even verder, niet stemmen is in elk geval geen optie, we tobben nog even door....
Zwetende groet...

Up and go...

Gisteravond hebben we zachtjes afscheid genomen van de USA met een heerlijke BBQ in eigen land bij de Buuf & co. De harige jongens waren het hier niet helemaal mee eens want vonden dat zij lang genoeg alleen waren geweest en zetten het gezamenlijk op een schreeuwen bij de poort. Foster waagde zich zelfs in het hol van de leeuw en stapte manmoedig op de bewaker des huizes Matz af en gaf hem wat kopjes. Matz raakte wel erg opgewonden van dit alles maar deed m niets, gelukkig maar.

Om 21.30 uur gingen bij mij de lampjes uit en kon ik nog net een zwakke 'foei' uitbrengen toen Tooheys door het open raam zich knorrend en wel een plekje op bed wist te veroveren. Vanochtend was ik om 03.00 uur klaarwakker maar ben toch lekker blijven liggen en dat werd beloond want na de klokslag van 04.00 uur helemaal niets meer gehoord tot 08.45 uur. Ik ben weer helemaal bij en merk niets van jetlag oid, up & go dus.

Als vanouds glijd ik weer in het dagelijkse ritme, niets mis mee.

Fitte groet!

Ze zijn er weer...

We hebben een heerlijke tijd gehad en hebben heel veel gezien, zelfs beren. Amerika is een prachtig land en het lijkt erop dat ze een beetje wakker beginnen te worden wat de wegwerpmentaliteit betreft. Ik zag meer reclame voor duurzame producten en zowaar in 2 hotels geen plastig wegwerpborden met plastic bestaek maar het echte werk :-)
Ook had het merendeel van de motels al gekozen voor cartonnen bordjes en bekers wat alweer een hele verbetering is tegenover al het plastic wat ze eerder gebruikten.

Verder heb ik me weer verbaasd over hoe schoon en opgeruimd het er is, ook wat dat betreft lijken ze bewuster van de omgeving te zijn geworden. Verder leek het mij dat er meer reclame werd gemaakt om meer te gaan bewegen, een prima zaak natuurlijk want er lopen nog steeds heel veel fatso's rond. Bij mij gaaf de weegschaal 3,5 kilo zwaarder aan, ik heb dan ook lekker genoten en menig biertje gedronken. Toch denk ik niet dat ik echt ben aangekomen en ik verwacht dat mijn gewicht zich binnen enkele dagen zal normaliseren. Zo'n lange vliegreis doet wat met je lichaam en je houdt makkelijker vocht vast.

Ik heb in elk geval weer reuze zin om de sportiviteiten weer op te pakken want dat is er op de grote hoogtes waar we de laatse week verbleven niet van gekomen, ik had de grootste moeite om gewoon op de been te blijven :-D

Thank God it's friday...

Men wat komt er toch altijd veel kijken bij zo'n vakantie, ik bedoel voordat je wegkunt. Maar goed het is weer gelukt en alles is ingepakt, opgeruimd, geschoond de kattenopvang geregeld en alle klanten voorzien van voldoende Herbalife. Met een gerust hart kunnen we de boel achtelaten. Nieuwsgierig wat er gaat gebeuren? Kijk dan hier....

Reislustige zwaai!

Een mooie lenteochtend...

Elke ochtend breng ik het eerste half uur van de ochtend door in de huiskamer alwaar ik in alle rust en ruimte wat grondoefeningen doe. Vanochtend was geen uitzondering hierop, hijgend en puffend van de inspanningen vernam ik wat geluid schuin achter mij en was in de veronderstelling dat het één van de harige jongens zou zijn. Bij de volgende ademhaling zag ik uit mijn ooghoek de beide katten echter zeer geïnteresseerd naar iets boven en achter mij kijken. Ik draai me om en zie tot mijn grote verbazing een heuse kraai in de boekenkast zitten. Om begrijpelijke redenen geen foto van dit tafereel maar mijn verbijstering moge duidelijk zijn...

In een flits realiseer ik mij wat zich hier in alle vroegte moet hebben afgespeeld. Bij het krieken van de dag heeft één van de katten de zwarte prooi gevangen en vol trots en met veel moeite door het kattenluik mee naar binnen gesleurd. Vervolgens wist ie niet goed wat met het grote dier aan te vangen en wat doe je dan? Nou dan laat je m toch gewoon gezellig los...

Ik mag dan tot de 50plussers behoren maar aan actie en daadkracht is dat niet te merken ;-)Mijn brein werkt goed zo op de vroege ochtend want ik had de tegenwoordigheid van geest om de katten naar de gang te doen, tegelijk lief te wekken, alle ramen open te zetten en gezamenlijk de kraai de weg naar buiten te wijzen, wat na diverse pogingen uiteindelijk lukte. Natuurlijk met achterlating van de nodige natte poepsporen, maar goed, klus geklaard. Het duurde echter nog wel even voordat de rust weder keerde want Tooheys heeft nog lang gezocht in alle hoeken en gaten. Ongehoord wat er overigens aan witte poep uit zo'n zwarte kont kan komen.

Kraaiende groet

De bruiloft...

Enkele keren per jaar wordt er in ons locale zalencentrum achter het dorpsplein, 'De Engel' een themafeest gegeven. De Houtenezen houden wel van een feestje en bij de Engel weten ze die ouderwets goed te vieren, een bruiloft dus deze keer en ik was erbij. De buuf en buum hadden een kaartje over en vroegen mij mee op feestavontuur.

Alles werd uit de kast gehaald, een swingende band, bladen vol hapjes, drankjes en gezellige gasten, het enige waar het aan ontbrak was het bruidspaar maar dat mocht de pret niet drukken.
De kaartjes voor deze avonden zijn altijd binnen een week uitverkocht en ik voelde me dan ook uitverkoren dat ik er 'zomaar' bij mocht zijn. Het duurde dan ook niet lang of ik ontwaarde verschillende buurtbewoners en oud buurtbewoners tussen de bonte verzameling gasten. Zelf heb ik me uitstekend vermaakt met een bruiloftgast uit 't Goy (aanpalend dorp ) die, net als ik, een beetje aan de rand van de feestvierders vertoefde. Ik kan het me natuurlijk verbeelden maar ik heb menig bekende buurtgenoot nieuwschierig zien kijken met wie ik 'aan de klep' was. Mijn lief was namelijk uitgesloten van deze bruiloft, hij was aan het werk, iemand moet tenslotte de pegels verdienen...

Mijn Goyse gesprekspartner en ik hebben in elk geval heerlijk om de belangstelling kunnen lachen en hoopten dat we de goegemeente een beetje hebben kunnen voeden met nieuwe onderwerpen ;-)Het volgende feest wordt naar alle waarschijnlijkheid het oktoberfest mit bierstube und bratwurst, wel jammer dat dat dit feest in september plaatsvindt maar goed we hebben weer iets om naar uit te kijken ;-)

Jolige groet!

Van Japan naar Marrakech....

Men wat is deze week voorbij gevlogen, Lief komt morgenavond alweer terug en ik vertrek woensdag al naar Marrakech. Het is een komen en gaan in Huize M.

Met lief heb ik tot nu toe elke dag geskyped en dat ging heel goed. De beeldkwaliteit is wel afhankelijk van de snelheid van internet (er waren hele 'vage' gesprekken bij ;-), maar het blijft een leuk gratis medium om contact met het thuisfront te houden.
Maar goed Marrakech Marokko, overbodig te melden dat ik er heel veel zin in heb. Het is er 22 graden en ik heb de zomerkleren al klaargelegd. Ik verheug me op de diverse markten en de bijzondere gebouwen. Ik heb me laten vertellen dat het een prachtige stad is in elk geval.

Woensdag kan ik er meer over vertellen en wellicht laten zien want natuurlijk gaat de laptop mee evenals mijn cameraatje.
Vakantielustige groet!

Op stap met de buuf en buum...

Buurman D, oude rocker in hart en nieren, vertelde afgelopen winter zo enthousiast over zijn nieuwe band dat de buuf, buum en ik gisteravond naar een uitvoering zijn geweest. Lief is naar Japan en komt daarom in dit verhaal niet voor. Ik had mezelf als 'de bob' opgeworpen en nadat de buum op de achterbank was geprakt stapten de buuf, TomTom en ik aan boord van het peugeotje. Eva van TomTom vertelde mij dat het slechts 13,4 km ver zou zijn maar het was behoorlijk ingewikkeld er te komen en de tocht bracht ons via Nieuwegein naar Vreeswijk en IJsselstein. Daarna moesten we ons lot in handen leggen van Eva, die ons met kalme stem over de meest kronkelige wegen en dijkjes naar onze eindbestemming voerde, men wat een rit... Na wat wanhopige pogingen van ondergetekende op de eindbestemming om het Peugeotje fatsoenlijk te parkeren (was nogal drassig parkeren in de berm) ontvouwde de buum zich van de achterbank om de helpende hand te bieden door t autootje zodanig te parkeren dat we er weer weg konden komen, pff dank. Ik verbaasde me over de hoeveelheid geparkeerde auto's en niet alleen dat deze mensen allemaal deze negorij konden vinden;-) Nee het was werkelijk een volle bak!

We schoven naar zijwaarts naar binnen en door een soort van groepsgewijze peristaltiek werden wij tot vlak voor het podium 'voortbewogen' alwaar de boys stralend zich zaten voor te bereiden. D alias George Harrison straalde dat het een lieve lust was en nam alle ingenieuse Beatle loopjes met gemak. Ook de andere heren hadden zichtbaar plezier en ik heb genoten van John en Paul, Ringo was letterlijk wat op de achtergrond en heb ik niet op de kiek kunnen zetten maar was duidelijk wel ritmisch aanwezig. Het was een lekkere losse en gezellige bedoeling, zeker voor herhaling vatbaar maar dan iets verder van de boxen ;-)
Heerlijk trouwens om alle bekende nummers hard mee te blèren en met ietwat geruststelling stelde ik vast dat dat ze niet de enige was die zoveel nog kon meezingen.

Kortom een geslaagd optreden en zeer geschikt ter opluistering van braderieën, fuifjes en andere dorpsfeesten meer weten kijk op http://www.oneafter909.nl/
Schorre groet!

Bedankt ...

Na een arbeidzame dag kom ik thuis in een koud huis met 2 blerende katten. Gauw eten op gezet, katten gevoerd en brievenbus leeggemaakt. Zie ik een 'bij de buren afgegeven' berichtje tussen de post zitten. Ik haal diep adem, schuivel naar de buren en verneem uit eerste hand dat hun huis reeds is verkocht. Natuurlijk heb ik ze van harte gefeliciteerd en hoefde mijn blijheid hierover niet te veinzen.... Helemaal blij word ik als ik zie wat er bij de buren is afgegeven, een prachtig boeket.

Ik spoed mij naar huis alwaar ik onder een hoogrode blos van opwinding speur naar een afzenderskaartje, mezelf onderwijl afvragend of ik een anonieme aanbidder heb of dat lief spontaan mij een boeketje bloemen laat bezorgen...

Helaas voor mij niets van dat alles, geen verlate Valentijnsbos, wel een getypt berichtje voor lief, dat ie bedankt wordt voor zijn inzet en prestaties....

Nou ja, ik mag er ook naar kijken van hem, dat dan weer wel ;-)

Een bloemige groet...

Lief....

Gisteravond was er een bijeenkomst op ons dorp over de Visie van onze oude dorpskern van nu tot 2030. De plannen van enkele jaren geleden waren afgestoft en werden op enthousiaste wijze gepresenteerd door een snelle jongen van een duur bureau. Niets nieuws dus, de gemeente wil van ons dorpsplein een soort van 'klein Vrijthof' maken en wil nu al kijken hoe ze het verwachte autoverkeer van de toekomst, in goede banen kan leiden. De muziekschool bij ons naast is al gesloopt en wordt de komende maanden omgetoverd tot 50 parkeerplaatsen. Helaas kregen de aanwezig bewoners te horen dat die parkeerplaatsen slechts aan kortdurende parkeerders wordt toegewezen en dat zij net als andere langparkeerders naar een verder gelegen parkeerterrein worden verwezen. Een vreemde zaak, bewonersbelangen worden dan ondergeschikt gemaakt aan bezoekersbelangen. Ook vrees ik dat de parkeerdruk in onze straat flink zal toenemen. Automobilisten willen nu eenmaal niet ver lopen. Maar goed, hier wilde ik helemaal niet over bloggen...

Ik vernam namelijk een heerlijk verhaal welke ik zonder naam en toenaam zal vertellen (er zijn lurkers onder ons ;-)
Ten tijde van de hevige sneeuwval en flinke vorst van begin van het jaar, wilde een van de buren de auto van zijn vrouw alvast ijsvrij maken (wat een lieverd!). In alle vroegte en duisternis werd er ijverig ijs gekrabt en zagen de ruiten er na verloop van tijd weer zichtbaar uit. Als finishing touch na zijn noeste arbeid wilde de buurman nog even iets in de auto doen en drukte op de centrale vergrendelingsknop om zich toegang te verschaffen. Tot zijn grote verbijstering bleven de deuren echter hermetisch gesloten en bliepte er verderop in de straat een door een dikke laag sneeuw en ijs bedekte auto...

Whoehaha, een omgevallen van het lachen groet!

Stevia, een waar wonder...

Het afgelopen jaar ben ik enkele keren een zeer opvallende suikervervanger tegengekomen, stevia genaamd. Er werden zoveel positieve eigenschappen aan dit natuurproduct toegekend dat ik het product heb aangeschaft om er zelf eens mee te gaan experimenteren.
De eigenschappen die aan stevia toegedicht worden, liegen er niet om:

• Schadelijke bacteriën en schimmels kunnen niet overleven in het extract, daarom hoeft het niet in de koelkast bewaard te worden
• Stevia brengt de alvleesklier in balans (suiker ontregelt de bloedsuikerspiegel)
• Stevia onderdrukt de eetlust en herstelt de verbinding tussen de maag en de hypothalamus(geeft sein dat we genoeg gegeten hebben)
• Stevia wordt toegevoegd in Azië aan tandpasta en mondspoelingen ( 12 druppels in glas water stopt tandvleesbloedingen)ook geeft het een schone frisse smaak en een schoon ge­voel in de mond
• Stevia doodt orale bacteriën en verlaagt een hoge bloeddruk, maar heeft zoals het nu lijkt geen effect op een normale bloeddruk
• Stevia op brandwonden is eerst pijnlijk, maar het voorkomt infectie en versnelt het genezingsproces. Het brandt/prikt net als jodium, maar na 45 seconden is dit gevoel weg
• Stevia versnelt het genezingsproces bij gebar­sten lippen, koortslip en herpesuitbraak
• Stevia brengt acne-uitbraken onder controle, puistjes drogen uit en verdwij­nen sneller. Wratten en ouderdomsvlekken ver­minderen

Kortom, de lijst van positieve werkingen van dit middel is lang, des te vreemder is het dat het niet allang ontdekt is en overal in verwerkt wordt. Sterker nog, het is verboden in Europa te verkopen als voedingsmiddel. Gelukkig hebben wat slimme rakkers de wet omzeilt door de 3 woordjes 'voor uitwendig gebruik' op de artikelen te zetten dan mag het namelijk wel geïmporteerd en verkocht worden als 'verzorgend product'. De gebruiker weet inmiddels wel beter. De indianen in Zuid Amerika gebruiken stevia al sinds mensenheugenis en ook Azië en Amerika hebben inmiddels de steviaplant ontdekt. Zou het tegenhouden van deze nieuwe suikervervanger te maken hebben met onze suikermaffia? Ook de pharmaceutische industrie zou het middel kunnen tegenhouden. Voorlopig sta ik te kijken van de zoetkracht en sta ik versteld wat 1 druppel voor effect heeft in mijn glas water. De zoetkracht is enorm en ook heb ik nu eerder een voldaan gevoel. Ik kan haast niet wachten tot zich een lichamelijke verwonding aandiend ;-)
Wordt vervolgd

Zoete groet!

Skypen...

Lief heeft met zwager een trip naar Japan gepland. De boys willen daar 10 dagen zonder gids op eigen houtje gaan rondtouren. Je moet je voorstellen dat bijna niemand engels spreekt en dat alle schrift in Japans karakters is. Ik zou er helemaal gek worden, niets voor mij dus. Ik zou me daar 10 dagen in een nachtmerrie wanen, ik ben in Nederland al regelmatig de weg kwijt :-)
Maar de jongens houden wel van wat avontuur zullen we maar zeggen.

Maar goed, omdat lief en zwager toch wel een beetje contact met het thuisfront willen houden heeft hij Skype geïnstalleerd op de kleine laptop die hij meeneemt en op de grote alwaar ik dan in staat zou zijn om geluid en beeld vanuit Japan te ontvangen.
Welnu, de verbindingen zijn pico bello en het proefbellen in Nederland verloopt uitstekend. Het is reuze geinig op deze manier contact te onderhouden maar helaas is na de installatie mijn pc niet meer vooruit te branden en kan ik ook geen mail meer wegsturen. Het lijkt erop dat Skype niet samengaat met IE 8. Iemand een idee?
Help?

Tobberige groet!

Vegen...

Vanochtend werd ik al vroeg wakker in een prachtige besneeuwde wereld. Wijs geworden door eerdere sneeuwmomenten, ben ik gelijk naar buiten gegaan om de sneeuw weg te vegen voordat ie platgetrapt en niet meer wegveegbaar is. Resultaat mag er zijn en terwijl ik tevreden achter een kop thee zit zie ik ze vallen. Grote dikke sneeuwvlokken. Nou ja, ik heb mijn best in elk geval gedaan, ook al is dat over enkele ogenblikken al helemaal niet meer te zien.

Ook leuk is het frequente bezoek van onze huislijster. Deze is veelvuldig te vinden op onze buitentafel al waar ik mijn met kleurige besjes en andere vrolijke elementen belegde krans had neergelegd. Toen ik deze krans aanschafte had ik geen enkel idee dat een ander wezen hier voedsel in zou kunnen zien maar blijkbaar, bij gebrek aan beter is, onze huisvriend niet de beroerdste en pikt alle mooie besjes eruit onder het toeziende oog van Foster. Deze zit uiteraard aan de andere kant van het glas en 'mekt' onophoudelijk als de lijster verschijnt maar laat zich niet verleiden tot het naar buiten gaan want vindt het duidelijk erg koud. Tooheys daarentegen geniet volop en vindt het heerlijk. Ze rolt met haar dikke vacht gewoon door de sneeuw en holt achter vallende sneeuwvlokjes aan. Natuurlijk heeft ook zij de fouragerende lijster in de gaten maar met haar lompe lijf maakt ze weinig indruk en de lijster pikt gewoon door tot alle besjes op zijn.

Inmiddels is het weer opgehouden met sneeuwen en ik ga het pad maar weer eens vegen.

Opgewekte groet!

Komen en gaan...

Deze week de knoop doorgehakt om na 14 jaar het wekelijkse biologische groentepakket af te zeggen. Lief en ik speelden al langer met de gedachte daar het toch lastig was om op dinsdag dat pakket in huis te krijgen. De winkel ligt niet op de route van woon-werkverkeer en heel vaak moesten we een beroep doen op anderen om het groentepakket op te halen. We zaten er dus 'aan vast' en dat laatste begon steeds meer te knellen. De doorslag om er nu eindelijk mee te stoppen, gaf de eigenaar omdat hij geen foldertje van mijn nieuwe bedrijfje wilde ophangen. In het verleden had dat voor onenigheid gezorgd in de winkel, reden voor hem om niemand meer 'op te hangen'. Hij vroeg daarvoor begrip aan mij en toen ik op mijn beurt een week later begrip vroeg om het pakket op te zeggen doordat ik het a teveel gedoe vond het wekelijks in huis te krijgen en b toch ook teleurgesteld was gezien zijn reactie, was de winkel te klein. Zelden zo'n zielige kruidenier gezien. Het voelt als de goede beslissing en ik zal er wel enkele producten blijven kopen maar de bezoekjes zullen heel wat minder frequent worden.

Onze AH op de hoek verkoopt meer en meer biologisch en heeft geen bezwaar als ik daar mijn folder ophang. Ik was overigens helemaal in mijn nopjes toen ik gisteren tijdens een wandeling een boerderij ontdekte die biologische producten verkoopt. De mensen zijn een samenwerkingsverband aangegaan met andere boeren in de omgeving en ruilen producten met elkaar en hebben zo op 4 verschillende plekken rondom Houten een winkeltje gerealiseerd. Ik draag dit soort locale initiatieven en producten een zeer warm hart toe. De ene boer richt zich op zuivelproducten, de andere op fruit en inmaken de derde heeft prachtige groentes. Als klap op de vuurpijl maakt er een boerin uit Werkhoven hele geinige kaarten en hangen die er ook dus voor de verkoop. Ze hebben helaas geen site maar ik vond wel een advertentie op internet en ze zitten prachtig op de (fiets en wandel)route tussen Houten en Utrecht.
Kijk zo kan het ook :-)