Rara, dikke tong zonder drank...

Sinds mijn tandartsbezoek van vorige week, kamp ik met een half werkende tong. Hoe dat kan? Nou simpel, tijdens de prik van de verdoving in mijn kaak, is er een uitloper van de tongzenuw geraakt.

Een maar half werkende tong is voor een ware lekkerbek tijdens deze feestdagen een heuse beproeving. Het voelt alsof er een handschoen van latex over de rechterhelft ligt. Ik proef of voel helemaal niets, ook niet of ik op voedsel of mijn eigen tong kauw.

Deze tong voelt als niet van mij, alsof er een aliën lap lauwwarm vlees bezit heeft genomen van mijn mond. Ook praten gaat lastig. Het klinkt alsof ik al wat borrels op heb. Wat ben ik blij dat ik met praten mijn brood niet hoef te verdienen, je zal maar coach zijn of leraar.

Ik vind mezelf dus best wel een beetje 'siellug'. Want om de tong te sparen ben ik veroordeeld tot slappe slobber happen. Niks geen knapperig, krokant eten wat gekauwd dient te worden. In de lekkerste maand van het jaar ben ik verstoken van voedsel met een lekkere bite of mondgevoel en veroordeeld tot shakes en soep. Maar goed ik tel mijn zegeningen en ik heb in elk geval te eten.
Daar gaan we dus maar het beste van maken. Met die shakes komt het wel goed :-), nou de soepjes nog.

Overigens nooit bij stil gestaan dit dat tot de risico's van een verdoving hoorde. Maar goed het leed is geschied, de vraag is nu hoe lang dit ongemak gaat duren...
Volgens de tandarts kan de zenuw zich herstellen maar dat kost tijd, een maand of zes maand...
We gaan het beleven.
shakerige groet,

Tussen de oren

Ik ben geen goede slaper. Word van het minste geluid al wakker. Helemaal allergies reageer ik op snurkgeluiden van lief. Is toch ook om razend van te worden?

Sinds vrijdag vertoeven wij in Bad Bentheim in vakantiepark de Roompot. Werkelijk een mooi rustig park met veel privacy en groen.
Vanochtend werd ik echter in alle vroegte wreed gewekt door een luide "gnork fuuuuut". Met een dwarse kop wilde ik al hard met de elleboog uithalen  richting lief. Er was al enige schuimvorming rond de lippen, toen ik me realiseerde dat het geluid niet bij lief maar verder van buiten kwam.
Het was ook geen "gnork fuut"  maar meer "foehoet" en het was niet zo regelmatig als een ademhaling. Ik sloot mijn ogen en zag een uil in gedachten.  Gelijk krulde er een glimlach rond mijn mond en sliep ik weer met plezierige gedachten verder met "ah-wa-lief-een-uiltje".

Toch wel heel bizar dat je in je gedachten een super irritant snurkgeluid kunt transformeren naar een uilenroep. Dat moet ik toch vaker kunnen toepassen. Zou het  nachtleven van lief in elk geval een stuk aangenamer maken.

Verlichte groet

Wikken en wegen...

Vandaag heb ik me voorgenomen om serieus na te gaan wat mijn keuze gaat worden met het oog op de verkiezingen van morgen. Van de kieswijzer word ik niet veel wijzer. Ik blijf ergens in the middle of nowhere te zweven met geen enkele partij in de buurt. Precies in het midden van de cirkel aan de progressieve kant. Dat verbaast me niets... Zaken die ik belangrijk vind moeten de doorslag geven zoals afschaffen bioindustrie en verminderen kernenergie. Ik ben vóór vrijheid van meningsuiting maar ook als dat leidt tot discriminatie? Zou onze maatschappij verbeteren als er hogere gevangenisstraffen zouden komen? Als ik kijk naar het strenge Amerika en hun overvolle gevangenissen ben ik geneigd te denken dat het m daar niet in zit...Vragen over onze ziekenkosten, persoonlijk vind ik het systeem zoals het nu is erg slecht, ik betaal voor zaken waar ik geen gebruik van maak en krijg niet of weinig vergoed waar ik wel gebruik van maak. Ook zijn er veel mensen die de ziektenkostenverzekering niet kunnen opbrengen en onverzekerd zijn. Wat was er eigenlijk mis met ons vorige systeem? Ik merk in elk geval geen verbeteringen. Tja en wat vind ik van het immigratiebeleid, ik vind dat we met genoeg mensen hier zijn, opnemen van vluchtelingen is weer een heel andere zaak. Triest is het dat mensen jaren wachten op hun toelating maar om ze nu zonder goed onderzoek gelijk terug te sturen?
Twijfel, ik wik en weeg nog even verder, niet stemmen is in elk geval geen optie, we tobben nog even door....
Zwetende groet...

Jaardag.....

Ik was vanochtend al heel blij dat ik thuis geen Sara bij mijn deur had staan, je weet het tenslotte maar nooit met je buren en naaste familie ;-) Ik dacht dan ook de dans der Sara te hebben ontlopen.

Dacht dus, de schok was groot bij de aanblik van mijn werkplek.

De hele balie beplakt met feestelijke slingers en bordjes met het getal 50 erop en alsof dat nog niet genoeg duidelijk maakt wat er aan de hand is mocht ik ook nog een groot rozet met '50' opspelden.
Ik kan er niet meer omheen, laat staan onderuit en ik laat het (op)gelaten over me heen komen, go with the flow...

Al voor 8.30 uur stromen de gelukswensen met de vele collega's binnen. Dus lieve collega's die mijn openbare werkplek zo hebben opgeknapt, bedankt voor de vele felicitaties, zoenen van volslagen onbekenden en de big smile op mijn gezicht.

Volledig geschokte en in verwarring zijnde groet

Bedankt ...

Na een arbeidzame dag kom ik thuis in een koud huis met 2 blerende katten. Gauw eten op gezet, katten gevoerd en brievenbus leeggemaakt. Zie ik een 'bij de buren afgegeven' berichtje tussen de post zitten. Ik haal diep adem, schuivel naar de buren en verneem uit eerste hand dat hun huis reeds is verkocht. Natuurlijk heb ik ze van harte gefeliciteerd en hoefde mijn blijheid hierover niet te veinzen.... Helemaal blij word ik als ik zie wat er bij de buren is afgegeven, een prachtig boeket.

Ik spoed mij naar huis alwaar ik onder een hoogrode blos van opwinding speur naar een afzenderskaartje, mezelf onderwijl afvragend of ik een anonieme aanbidder heb of dat lief spontaan mij een boeketje bloemen laat bezorgen...

Helaas voor mij niets van dat alles, geen verlate Valentijnsbos, wel een getypt berichtje voor lief, dat ie bedankt wordt voor zijn inzet en prestaties....

Nou ja, ik mag er ook naar kijken van hem, dat dan weer wel ;-)

Een bloemige groet...

Skypen...

Lief heeft met zwager een trip naar Japan gepland. De boys willen daar 10 dagen zonder gids op eigen houtje gaan rondtouren. Je moet je voorstellen dat bijna niemand engels spreekt en dat alle schrift in Japans karakters is. Ik zou er helemaal gek worden, niets voor mij dus. Ik zou me daar 10 dagen in een nachtmerrie wanen, ik ben in Nederland al regelmatig de weg kwijt :-)
Maar de jongens houden wel van wat avontuur zullen we maar zeggen.

Maar goed, omdat lief en zwager toch wel een beetje contact met het thuisfront willen houden heeft hij Skype geïnstalleerd op de kleine laptop die hij meeneemt en op de grote alwaar ik dan in staat zou zijn om geluid en beeld vanuit Japan te ontvangen.
Welnu, de verbindingen zijn pico bello en het proefbellen in Nederland verloopt uitstekend. Het is reuze geinig op deze manier contact te onderhouden maar helaas is na de installatie mijn pc niet meer vooruit te branden en kan ik ook geen mail meer wegsturen. Het lijkt erop dat Skype niet samengaat met IE 8. Iemand een idee?
Help?

Tobberige groet!

Stress...

Wat nu, nog maar net terug van een heerlijke vakantie en alweer stress.

Het leven van een ZZP-er gaat niet altijd over rozen...
Ik heb namelijk een blauwe envelop ontvangen en eind van de maand wordt er een keurig digitaal ingediend omzetbelasting gebeuren verwacht.
Ik heb een leuk boekhoudprogramma waar ik voortvarend mee aan de slag ben gegaan maar deze absolute leek weet niets van aftrekposten, grootboeken, memorabelen en nog wat van die onduidelijke terminologiën. Nu blijkt dat ik artikelen mèt BTW heb ingevoerd die weer zonder hadden gemoeten grmpfff en het laat zich natuurlijk niet wijzigen. Kortom, mijn korte lontje is op, de stoom komt uit mijn oren en het schuim staat me op de mond. De laptop heeft het overleefd maar de gedachte aan deze aanslag en vooral het invullen hiervan doet mij de oksels klotsen. Zal wel beginnersstress zijn.
'Een boekhouder verdiend zichzelf terug' verzekerde mij de man van de belastingen die polshoogte kwam nemen hoe mijn bedrijf er kantoor technisch voorstond.
Fijn die belastingen, makkelijker kunnen ze het niet maken :-/
Afijn, boekhouder gezocht en gevonden, telefonisch werd ik al gauw gerustgesteld en donderdag hebben we al een afspraak.
Nog effe wachten dus...

Grootste liegebeest van de buis...

Hier word ik nu vrolijk van ;-)
Smaakpolitieman Rob Geus beweerde in een pro-kalfsvleesreclame dat íedereen vrolijk wordt van kalfsvlees. Behalve de kalfjes zelf dus, ...de kalfsvleessector is het grootste liegebeest.
Ik besteedde er al eerder aandacht aan en ik was blij verrast te lezen dat mijn 1e keus 'gewonnen' heeft.
De kalfsvleessector is het grootste Liegebeest van 2009. Hun spotje ‘Kalfsvlees, daar word ik vrolijk van’ werd door ruim 7.000 stemmers als het meest misleidend ervaren. Tv-programma KASSA besteedde aandacht aan de Liegebeest-verkiezing van Wakker Dier. Rob Geus, figurant in het ‘winnende’ spotje, erkende misleid te zijn en slechts een karige onkostenvergoeding te hebben ontvangen. En de kalfsvleesreclame zelf... is inmiddels van de buis gehaald!

de uitzending van kassa prima uitzending over de verlakkerij van producenten

Liegebeest verkiezing...

Wakker Dier organiseert de Liegebeest-verkiezing: welk product of welke verpakking is het meest misleidend? Op de speciale webpagina kun je uit twaalf producten je eigen Liegebeest-Top 3 samenstellen. De winnaar krijgt van Wakker Dier de Liegebeest-trofee uitgereikt.
Waarom deze verkiezing? In veel reclames en op veel verpakkingen zie je vrolijke dieren buiten in de wei huppelen. Maar meestal is daar in werkelijkheid geen sprake van. De producten komen ‘gewoon’ uit de vee-industrie. Wakker Dier vindt dit liegen en wil laten zien hoe het écht zit. Kijk op de site voor de leugenachtigste producten en breng je stem uit!

Mijn top 3?

1. staat Rob Geus die helemaal blij wordt van kalfsvlees...
2. de tonijn van Albert Heijn
3. de kabeljauw van de Aldi

Grimmige groet!

Vakantieleed met terugwerkende kracht...

Lach eens tegen het duimpje...

Je hebt een hobby en kiekt graag een foto. Je bent vasthoudend en blijft vasthouden aan je analoge camera uit het jaar prik ondanks dat het je steeds meer moeite kost om de juiste filmpjes te bemachtigen. Op Schiphol, vlak voor je vertrek, zie je nog net een sixpack van je favoriete foto merk liggen en grist die mee.
Een jaar lang heb je alles gepland en voorbereid en tijdens de vakantieweken geniet je van alle prachtige dingen die je ziet. Je maakt meesterlijke foto's en bij thuiskomst denk je blij "gelukkig heb ik de foto's nog'...
Je brengt de fotorolletjes persoonlijk weg en kan haast niet wachten tot ze weer afgedrukt en wel op je liggen te wachten. Je glimlach wordt nog groter als je het af te rekenen bedrag hoort, dat was een stuk lager dan je had begroot. Je nestelt je met een lekker biertje op de bank en maakt het eerste pakje open, fantastische foto's en je neemt nog een lekker biertje.
Bij het derde pakje valt de dikte van de envelop je op, gretig open je de envelop om met afgrijzen een kreet te slaken...WAT DIA'S????
Een stroom van verwensingen ontsnapt en het schuim staat op je mond. Het is dat de warenhuisketen reeds gesloten is anders was je er op hoge poten heengestapt en had je de persoonlijk iemand over de balie heen getrokken. Je slaapt er slecht van en je hebt er flink de smoor in totdat je partner thuiskomt en je vertelt dat er alleen maar DIA's gemaakt kunnen worden van een diarolletje. Langzaam breekt er weer een lachje door als je vol ongeloof zegt: 'dus ik heb diarolletjes gekocht?'...
Samen bekijken we ouderwets gezellig de overigens fantastische dia's en de rust keert weer in huize Mikelodeon

Leed...

Gisteren (en vandaag trouwens ook) had ik nodig om het mij overkomen leed, door eigen toedoen overigens, te verwerken.
Ik denk dat laptop en ik samen vele tienduizenden kilometers gereisd hebben onder de meest erbarmelijke toestanden over de meest vreselijke hobbelige en stoffige wegen in de outback van Australië. Nooit heeft ie me in de steek gelaten, altijd was ie daar en deed ie wat ie moest doen.
En gisteravond liet ik mijn innig geliefde laptop zomaar uit mijn handen vallen. Na van pure paniek de trap een aantal keren op- en af te zijn gerend (dat doe ik namelijk als ik in paniek ben) . Ik heb alle losgesprongen onderdelen weer op de plaats gedrukt en heb 'm opgestart. De programma's lijken het normaal te doen maar het plasmascherm is onherstelbaar beschadigd. De foto hierboven is van gisteren, toen leek het op wat barsten na wel mee te vallen. Nu echter is al duidelijk dat mijn scherm langzaam maar zeker zwart zal kleuren. De barsten worden dikker en het lijkt wel of ie aan het bloeden is.
Het eind lijkt nabij en mijn bloggersbestaan wordt ernstig bedreigd.

Droevige groet...

Knagen...

Onderschrift foto: "Ach vrouwtjelief toe blog niet meer..."

Heb jij ook wel eens het gevoel dat als je de deur dichttrekt dat er dan iets in je achterhoofd begint te knagen maar dat je daar even geen aandacht aan schenkt en je voortvarend op weg gaat in de nieuwe dag?

Mij overkwam het vanochtend en wat er zo knaagde bleek niet geheel onbelangrijk, mijn handtas namelijk met toegangspas, mobiel, portemonnee en nog veel belangrijker mijn camera. De tas was dus thuis op de stoel blijven liggen.

Helaas voor mij kwam ik er in Utrecht pas achter en was er ook geen tijd om terug te fietsen en 'm even op te halen daar ik mijn eerste afspraak had om 8.00 uur.
Goddank waren de goden mij gunstig gezind en kwam ik gelijk met een andere collega aan zodat ik in elk geval de werkplek kon betreden, zo vroeg is de gemiddelde ambtenaar in utrecht niet op zijn werk, zeker niet op vrijdag. Die exemplaren kun je echt op één hand tellen ;-)

Er zijn mensen die absoluut ontwenningsverschijnselen krijgen als ze zonder mobieltje zitten, ik behoor daar niet toe. Echter het niet hebben van mijn pinpas in combinatie met het tegenkomen van een mooie trui was gewoonweg stuitend. Het droge commentaar van lief die hier de financién doet:"elk nadeel hep een voordeel" deed mijn gemoed ook geen goed.

Helaas moet mijn voornemen om mee te doen met een pakkende foto aan de friday sky watch nog een weekje uitgesteld worden maar ik beloof beterschap en ga volgende week in de herkansing.

Als troost bied ik hier mijn uitzicht van dit moment aan...

Een goed jaar voor moord....

De afgelopen week was de ontknoping van het moordspel waar ik de afgelopen maanden in mee heb gespeeld. Ik speelde een FBI agent met de naam Bud Wizer, een onbehoorlijk morsige, kettingrokende bierdrinker (en dat tussen al die azijnpissers ;-) Helaas was ik nogal een prutser van een FBI agent en heb ik de moordenaar niet ontmaskerd. Ik was ervan overtuigd dat Tiny Bubbels de moordenares was maar een oude knecht Papa Vito, die gedurende het hele spel de meest vreselijke aria's uit opera's zong, bleek uiteindelijk de moordenaar te zijn. Maar goed, dat mocht de pret verder niet drukken, het was geweldig om hieraan en hierin mee te spelen. Ik heb mijn rol goed gespeeld en ben slechts door één persoon ontmaskerd want we wisten niet wie welke rol zou spelen.
Alle credits gaan overigens naar Hermien alias Brigitte Bordeaux die heel veel tijd en energie hierin gestoken heeft om alles in goede banen te leiden, chapeau Hermien!
Nieuwgierig geworden? Je kunt hier kijken waar en hoe we het gespeeld hebben...

Pssst, zachtjes...

Updeet van de update....
Ik ben zeer wel geslaagd op mijn diep geheime missie bij een fotozaak, heb een heerlijke frisse neus gehaald. Win win dus, nou nog even wat rijmen en dichten.
C U LATER...

Update:
Dank voor de nuttige tips en linkjes. Ben al vanaf 7 uur op internet aan het surfen en spring zo op mijn fietsje naar Utrecht. Wordt vervolgd ;-)

Ik zoek een sinterklaas cadeau voor mijn lief. Hij wil graag een loep, geen klassieke met een steel maar een soort van schaal loep. Nou ben ik al een poosje aan het tobben en piekeren maar waar kan ik nou zoiets kopen? Iemand een idee?

Nieuwe URL...

Al sinds maart 2008 broed ik op een ander internetadres. Voor een groot deel omdat ik soms niet zulke aardige anonieme reacties kreeg en ik toch met voor- en achternaam genoemd werd in de vorige Url en vrij open blogde over mijn zieleroerselen.
Daarnaast heb ik in maart besloten de door mijn ouders gegeven voornaam weer in gebruik te nemen en stoorde ik me aan de oude voornaam in de oude Url. Met deze nieuwe Url 'mikelodeons' klopt het weer meer. Van alles wat dus net als mijzelf ;-)
Helaas is bij deze verhuisactie de lijst met linken verdwenen. Ik doe mijn uiterste best om alle linken weer in ere te herstellen maar check even of je ertussen staat en laat me je adres even weten. Nou zoals je ziet ben ik nog niet aan het luieren toegekomen maar we hebben vanmiddag nog...
Kan ik je ook mooi nog even attenderen op mijn nieuwe (nog niet zo populaire) toevoegsel om dit blog te volgen., staat aan de rechterkant. op dit moment heeft alleen rainbow light zich 'ingeschreven' maar zij heeft een afgeschermd blog. Je kunt je zowel anoniem als met avatar (of hoe heet zoiets) aan melden. Als ik het goed begrijp werkt het als een soort van 'Feed'. Ik ben ook eigenlijk wel benieuwd wat je ervan vindt, als het niks is haal ik 'm gewoon weer weg. Nou ben benieuwd...
Bedrijvige groet!

Lurken...

Wat een lurker is, is zo langzamerhand wel bekend, maar wat je misschien niet weet is dat er sinds enige tijd een nieuwe is gesignaleerd in weblogland.

Jawel, een nieuwe lurker, eigenlijk moet ik zeggen onvrijwillig lurker. Sinds kort heeft mijn sus een heuse laptop en surft daarmee rond. Ze doet verwoedde pogingen berichten achter te laten op mijn blog maar dat is haar tot dusver nog niet gelukt.

Het rare is dat ik als reguliere gebruikster van Blogger altijd gelijk herkent word door de PC en nooit problemen ervaar bij het achterlaten van berichtjes.
Echter bij Blogger timmeren ze aan de weg, euh, of zoiets en ik krijg de laatste weken wel vaker te horen dat het lastig is om een bericht te plaatsen. Om nu aanschouwelijk voor sus te maken hoe ze dat moet doen, heb ik me via een andere computer op mijn eigen site uitgezocht hoe te reageren als je geen google account hebt.

Het is niet moeilijk maar je moet het ff weten, je klikt op 'kronkeltje' en dan komt ie:

1. popupscherm "beveiligingsinformatie" wilt u de onbeveiligde items weergeven: klik op ja.
2. je krijgt een invulscherm met kies identiteit, klik onderin 'anoniem aan, geef je reactie zet je initialen, nickname of eigen naam eronder et voila
3. verstuur je reactie, je krijgt het eerste scherm weer of je de onbeveiligde items (dat zijn de kleine foto's) wilt weergeven, klik op ja en klaar!

Nou ben ik natuurlijk retebenieuwd naar jouw nickname, ik laat me verrassen en het is een beetje laat maar van harte welkom hier :-)

Stuk, euh stokje...

Zes onbelangrijke zaken van mezelf noemen, dat is de opdracht die ik krijg in de vorm van een 'stokje' van redstar. Ik ben nog even op zoek gegaan naar de bron van dit stokje maar dat bleef steken bij Greetepeet want ntone, de persoon van wie zij het stokje kreeg aangereikt is even digitaal onbereikbaar.....
Het vreemde is als je gaat nadenken over wat onbelangrijk is in je leven, dat onderdeel toch aandacht krijgt en je het dus ergens wel belangrijk vindt, denk ik, euh?
Bij deze dus zes onbelangrijke aspecten van mikelodeon op een rijtje...

1. Allereerst hebben we daar het oeverloze geneuzel tijdens vergaderingen waarbij
2. al dan niet grote ego's met elkaar wedijveren en bijna continu het (saaie) woord voeren
3. Niet vergeten om hierbij te voegen de noodzakelijke politieke correctheid die hier voortdurend in praktijk gebracht dient te worden, al dan niet gepaard met de nodige 'massages' mocht je eens 'uitschieten'.
4. Het bezigen van terminologiën waarbij 'het ambtelijk ambitie document' toch wel een absolute kroon spant, wat is dat in godsnaam?
5. Poehee, het gaat me gemakkelijk af maar 'bestuurlijk gevoelig' liggen mag toch niet ontbreken op mijn lijst van onbelangrijke dingen
6. Ahum, een dag als vandaag, daar kan ik absoluut zonder voor het geval dat nog niet duidelijk was...

Je begrijpt dat ik met dit stokje vandaag het liefst om me heen had lopen rammen, maar ik ben beschaafd en welopgevoed en doe dat niet, hooguit gesel ik wat met mijn digitale pen. Ben dus niet echt in mijn nopjes maar wijt dat geheel en al ook vandaag weer aan de hormonen.
Het zij zo, het leukste deel van deze 'stokjes estafette' is natuurlijk het overdragen naar anderen. Hm, wie zal ik hier eens mee verrassen? Ik denk aan Wieneke, Roosnans, Coos, Ria , Filosofietje en Terrebel
Zo, ik vlieg verder op

Ambitieuze plannen...

Aanstaande vrijdag mag ik weer 'los'. Lekker een eindje toeren in het Peugeotje. Ditmaal heb ik een rondje Zeeland in gedachten.
Ik denk te beginnen met een kopje koffie bij Ria om vervolgens een poging te wagen de mysterieuze 'Redstar' te localiseren. Als 'toetje' zou ik wel een bolus met Lins's ding willen wegsnoepen, na 12 kilo mag dat best ;-)

Bij deze wil ik me graag uitnodigen bij jullie Zeeuwen, de grote toeristenstroom is tenslotte weer vertrokken :-)
O ja, heeft iemand een route suggestie? Tomtom gaat natuurlijk mee, maar kiest niet altijd de meest ideale route heb ik recentelijk ondervonden.
Ideeén welkom dus ;-)

Wat heet...

Wat hebben we hier toch een land van extremen. Ik doel daarmee op het weer. Vorige week nog was het zo koud dat ik de kachel wilde aanmaken en zie nu hoe de mussen dood van het dak dreigen te vallen. Wat het kwik nu aangeeft benadert de gewone temperatuur in Singapore, let wel, daar was het goed toeven aan de rand van het zwembad en haalde ik het niet in mijn hoofd om een dik half uur te gaan fietsen. Om vervolgens de hele dag achter het glas in de brandende zon voor een pc te gaan zitten, zelfs niet voor een actueel blogje. Je snapt dat er geen airco zit in deze 'puist van Utrecht'. Zelfs tussen de middag even langs de grachten lopen brengt geen verkoeling. Wel een mooi plaatje, al zeg ik het zelf.

Zweterige zwaai!

Heen en weer....

Mijn bijna lege weekend is toch nog aardig gevuld. Waar zijn de tijden dat ik ongestoord in de hangmat kon doorbrengen? Op de een of andere manier heb ik veel te doen, en dat is dus nog steeds maar dat kan natuurlijk komen doordat ik op andere momenten zo lekker in de hangmat hang. Het vooruitschuifprincipe dus ;-)

Gisteren heb ik mij vermaakt met een heel plezierig gesprek met mijn zus en ze gaat nog steeds de goede kant op, helaas wel met heel veel pijn en dito medicatie maar er is levenslust :-)

Verder heb ik een digitaal fotoboek van de afgelopen vakantie gemaakt en verstuurd naar de HEMA ter afdrukking. Nu maar duimen dat alles goed gaat...

Ook heb ik een aanzet gemaakt voor een nieuw boekje n.a.v. mijn assistenttrainerschap bij de Deep Change en natuurlijk Voske, nog steeds niet helemaal klaar met het handvat. Dat het maken van een trommel niet vlug vlug gaat is erg goed voor mijn rammenpersoonlijkheid ;-)
Ik heb echt rust gekregen in het bouwproces, wie weet kan ik 'm morgen in alle glorie tonen ;-)

Tja en dan het heen en weer. Vanochtend ben ik al twee keer bij de sleutelmaker geweest voor het bij laten maken van sleutels, en ze passen nog niet...
Deze week heeft onze keukendeur het begeven na een driftaanval van Maxim die hem niet meer om slot kon krijgen omdat ie zo krom was getrokken. Bij een nieuwe keukendeur hoort natuurlijk een likkie verf, de foto hierboven toont het resultaat van een middagje verven door Maxim. Dat dit geen waterdruppels zijn en dit een tweede driftaanval bij hem veroorzaakte moge duidelijk zijn.

Wij vervelen ons geen moment in huize mikelodeon ;-)

UPDATE: In totaal waren er 4 bezoekjes nodig aan de sleutelmaker zodat ik vandaag toch nog genoeg beweging heb gehad :-)