2e familieopstelling

 2e familieopstelling

Wat Cynthia aangeeft als ze als representant gaat staan, klopt als een bus.

Mijn moeder heeft haar blik naar buiten gericht en is niet met mij of met mijn broer of zussen gericht bezig. Ik val buiten haar beeld.
Mijn vader zwoegt en zorgt voor het inkomen.

Ik heb geen idee wat er van mij wordt verwacht. Ik doe mijn best maar het is nooit goed genoeg. Wel hoor ik veel dat ik " de dochter van meneer Wolters ben". Dit maakt het niet duidelijker wat er van mij wordt verwacht. Wie ben ik zelf?

Als ik op mijn plek ga staan naast mijn moeder ( we kijken beiden naar het raam) wil ik dat mijn moeder me ziet en hoort. Ze is bijna niet bij machte dat te doen, ze voelt veel schaamte.

Ik probeer contact te krijgen wat uiteindelijk lukt door haar aan te spreken met 'Lucy' en later 'moeder'.
Ze erkent dat ik haar dochter ben en dat zij mijn moeder is.

Ze ziet me.
Bij mij borrelt er veel van binnen.
Er is nog niet veel verbinding of aanraking. Ergens is die wens er wel maar het ' zien en horen' is een mooie stap.

Ik voel opluchting en er ontstaat ruimte. Ik kan uitspreken dat ik van mijn moeder houd en ervaar rust en ruimte in mijn hart en hoofd.