De prinses op de erwt...

Dat was het eerste waar ik aandacht toen ik onze lieve Tooheys bovenop het in het open raam hangende beddengoed aantrof.

Dat dit een zeer ernstige overtreding is mag duidelijk zijn voor u en mij maar de Tooheys vindt dat allemaal maar overdreven en vindt haar aanwezigheid in of op bed en beddegoed heeel normaal en zelfs wel erg prettig.

Zo is zij ook regelmatig te vinden op andere zwaar verboden terreinen als tafel en aanrecht van alwaar zij triomfantelijk in mijn ogen blikt alsof zij wil zeggen "durf er eens wat van te zeggen". Waar ik dan weer zo om moet lachen en wat dan natuurlijk weer niet bevorderlijk is voor de opvoeding van deze straatmeid.

Het is een heerlijk poezenbeest maar ik vrees met grote vreze dat ze wel nooit erg aangepast en algemeen beschaafd des poes zal worden.

Iets heel anders betreft het Heerenleed verhaal over Fré van Zijperspace, ik heb er in elk geval van genoten.

Koekjesmonster...

Roemde ik recentelijk nog mijn sportieve prestaties en slinkende omvang, Vandaag is het weer helemaal 'mis'.

Als ik eenmaal iets zoets tot mij heb genomen, helpt er geen 'lieve moederen' meer aan. Dan transformeer ik in no time tot een gebak en taart verslindend monster en is mijn blik op het gebakje voldoende om 'm als vanzelf in mijn mond te laten belanden. Ik weet niet wat er op deze momenten in mij vaart (behalve dat het zoet en lekker is ;-). Het lijkt wel buiten mijzelf om te gebeuren, een soort van hap, slik en weg is het taartje en dan rust mijn hebberige oog alweer op het volgende slachtoffer. Vandaag was de 'oogst': een bossche bol, een moccagebakje en als toetje een tom pouce.

Ik wijt het aan mijn leeftijd, 'hoe ouder hoe gekker' tenslotte en omarm mezelf met taart en al.

Morgen is er weer een nieuwe dag...

Eindelijk zomer...

Wat een heerlijk zonnig weekend. Ik heb volop genoten van kleine en grote wandelingetjes en met als toetje een heuse fietstocht door Houten vandaag.
Daarin was ik niet de enige, het leek wel de landelijke fietsdag. Ouderen, jongeren, gezinnen, alles trapte er lustig op los. Leuk bij-effect van deze lichamelijke bezigheden is dat er steeds een beetje minder fysieke Mike is.

Dat terwijl ik geestelijk steeds meer voedsel tot mij neem en mijn honger op dat vlak bijkans niet te stillen is.
Zo heb ik gisteravond naar 'What the bleep do we know' gekeken. Heerlijke film/documentaire met veel wetenschappelijk 'geneuzel' over quantum fysica, iets waar ik geen jus van kan maken maar wat ik kinderlijk simpel wel kan accepteren.
Het is gewoon even anders kijken, ik zet mijn geest hier gewoon voor open. Of het nu waar is of niet (wat is waarheid?) ik geniet van dit soort zaken net zoveel als van The Lord of the Rings, om maar wat te noemen.

In mijn geest gaan wat luikjes open en ik zit 'erin' en 'voel' de verbanden en dat geeft me een geweldig gevoel en de mogelijkheden zijn onbegrensd. Neem nu deze paardenbloem, eenvoudiger kan bijna niet, je haalt de kleurtjes wat op en dat geeft dan dit effect, lijkt wel een andere wereld. Machtig toch, kijken door zo'n gekleurde bril?

Twijfel...

Zie update onder aan dit stukje...

Ik ben afgelopen week benaderd door een blogger die ik al vanaf het begin van mijn bloggend bestaan volg. Ik bewonder zijn schrijfstijl en geniet van zijn korte en tegelijkertijd uitvoerige betogen over de meest uiteenlopende onderwerpen.
De interesse is echter niet wederzijds, iets wat ik overigens niet erg vind. Ik lees zijn blog omdat ik dat wil en leuk vind en ben van mening dat er geen verplicht 'ik lees jouw blog dus jij moet mijn blog lezen' wet is.
'Klaar', zou je denken, niets is echter minder waar. Middels een onderhand uitgebreide mailwisseling is mij klip en klaar wat hij wil en waarom hij nooit andere bloggers bezoekt en snap ik waarom hij geen of weinig lezend publiek (meer) heeft maar waar hij dus wel erg naar hunkert.
Afijn, deze blogger is met een serie verhalen, zogenaamde 'ehoiai' die hij een 'moderne catalogus van vrouwen' in 26 letters (van het alfabet) genoemd heeft. Bent u er nog?

Deze verhalen gaan dus over zijn jeugdliefdes en hij zoekt hiervoor gastblogsters (26!) om zo, zonder moeite, aan een nieuw en vers lezerspubliek te komen. Is op zich helemaal niets mis mee maar toch knaagt er iets in mijn binnenste. Aan de ene kant denk ik 'leuk, dat doe ik' en aan de andere kant denk ik, 'ja das lekker, je maakt eigenlijk gewoon gebruik van 'mijn' gasten.'

-ZUCHT-
Ik kom er niet uit en vraag me af of u benieuwd bent naar zijn 'ehoiai' verhalen of in ieder geval naar één hiervan? Kan ik u plezieren met een link? Of is mijn vraag aan u nog vreemder dan de oorspronkelijke vraag van de blogger...?

HELP, ik kom er niet meer uit en word verscheurd door twijfel. Ik zie uw reactie graag tegemoet en tot die tijd verblijf ik aangenaam in mijn hangmat.

Update zondag: Na lang en rijp beraad in de hangmat besluit ik zonnig en wel hier de link naar zijperspace gewoon voor de liefhebber of nieuwsgierige aag te plaatsen. Waar hebben we het eigenlijk over? het leven is te kort om bij zoiets onbenulligs als -wel of geen link -te blijven hangen. Voel u vrij om evt. opmerkingen op mijn blog te plaatsen, op zijn site werkt de reactiepagina namelijk niet (daar zoekt hij ook nog iemand voor). Misschien komt hij dan eindelijk eens op mijn blog langs. Eerlijke deal dacht ik zo :-)
Ik zie het vandaag wederom zonnig in en heb de hangmat al klaar staan, net als een klein stapeltje CD's of dacht u dat ik alleen maar lui lig te wezen in de hangmat? Dat klopt dan maar dan wel met muziek of meditatie CD ;-)

Fijne zonnige zondag, dag!

Videoexperiment...

Vanochtend zag ik dat het mogelijk is een eigen videofilmpje op de site van Blogspot te publiceren. Leuk, maar dat moet ik wel een gewillig model vinden en laat nu niemand vandaag geportretteerd willen worden vandaag... Zelfs de katten hielden zich muisstil. Maar de aanhouder wint, ook in deze proefvideo. Dit opent wel perspectieven voor de komende vakantie...:-) ik wil wel graag horen of het je (te) lang duurt om 'm op te laden, misschien moet ik 'm wel eerst kleiner maken maar hoe doe ik dat dan?? Deze was 32 M en heb ik terug kunnen brengen naar 5 M. Euh, voordat je afspeelt zet je geluid niet te hard, ik 'fluit' nogal schel :-)
Meerdere tips zijn meer dan welkom dus...


Het tweede filmpje is wat beschaafder, euh qua decibellen dan want ze maken toch onsmakelijke geluiden die twee... En ik beloof u dat ik niet alleen kattenfilmpjes zal maken...

Zonsondergang in Houten...

Ik repte vorige week al een beetje over mijn sportieve bewegingen van de laatste tijd. Ik geniet steeds meer van mijn wandelingen en van de prachtige weidse uitzichten die hier, zelfs in Houten dus, voor handen zijn. Op benauwde momenten hoef ik niet meer naar het blog van Linsding te surfen of achterover in mijn hangmat het luchtruim in te ademen. Nee, ik geniet op dit ommetje van water, koeien en luchten. Alledrie tegelijkertijd in één foto vastleggen is mij nog niet gelukt maar geef deze zomer en de regen nog een beetje kans dan gaat ook dat vast wel lukken.
Ach wat schrijf ik nou?!
Eigenlijk is het hier de laatste dagen prachtig weer. Okee, overdag zijn er dan flinke buien maar tegen de tijd dat ik naar huis mag, klaart het zienderogen op en mag ik zelfs na het avondeten nog even uitbuiken in de hangmat in het avondzonnetje. Ik geniet met volle teugen en ga straks met een glaasje wijn vieren dat het alweer weekend is. Voor mij dan want Maxim mag morgen weer aan de arbeid maar goed, dan had hij maar een vak moeten leren.

Heeft u dat nou ook wel eens...

Na een heerlijke werkdag rij ik met het middagzonnetje naar huis. In Houten aangekomen zie ik vlak bij huis mijn schoonvader rijden, das niet zo gek want mijn schoonouders wonen enkele straten verder. Enthousiast geef ik een toetertje draai het raampje naar beneden en begin joviaal en uitbundig te zwaaien. Terwijl ik me begin af te vragen waarom hij mij met zo'n verbaasde blik aan blijft kijken, kijk ik nog eens goed naar de auto en ontdek dat het een geheel ander merk is dan waar mijn schoonpa in rijdt en dat het hier ook niet mijn schoonvader betreft. Ongehinderd door ook maar enige schaamte blijf ik vrolijk doorzwaaien en focus wat vager naar een achter de auto gelegen punt.

Waarom doe ik toch zo raar schutterig? Waarom geef ik niet gewoon ruiterlijk toe dat ik het niet goed gezien heb en maak ik een 'sorry vergissing' gebaar? Zou ik dan misschien toch een brilletje nodig hebben...?

Pfff. Overigens is dit een foto van een paarse walvis die ik bij gebrek aan een paarse krokodil van de collega's van Doenja aangereikt heb gekregen nav mijn blogje van gisteren, met de mededeling dat publicatie waarschijnlijk volgend jaar maandag kan plaatsvinden. Een significant verschil ...

Het interview...

Vandaag ben ik op mijn werk bezig geweest met 'het interview'.
Hiervoor had ik de twee dames van de receptie uitgenodigd, al met al een half uurtje gebabbeld zodat ik een duidelijk beeld van de werkzaamheden kreeg. Hier een aardig stukje van gemaakt (al zeg ik het zelf :-) en meteen de volgende 'slachtoffers' van Doenja Dienstverlening benaderd voor een vervolg interview, krijg ik te horen dat er niet zomaar interviews gegeven mogen worden, dat dat via de PR-afdeling (bestaat dat nog??) van de welzijnsstichting dient te geschiedden.
Afijn over twee weken is het hoofd van de afdeling terug en kan die gaan vragen of ut mag. Ik verwacht volgend jaar dinsdag wel te mogen publiceren. Of ben ik nou te negatief? Ik moet er eerlijk gezegd wel om lachen, het lijkt de gemeente wel...



En ik? Ik ga gewoon morgen op zoek naar nieuwe, meer gewilliger, slachtoffers. Want er moeten wel wat verslagen 'op de plank' liggen voor als ik op vakantie ben.

U merkt wel, mijn humeur is onverwoestbaar, ik ga dapper door :-)

On line again...

Geen zenuwtrekjes of bevende handen het afgelopen weekend. Geen boze gedachten over stomme draadjes met breuken. Geen gezucht dat het twee weken duurt voordat ik de nieuwe kabel in huis heb. Geen gevloek omdat net vorige week de garantie van de laptop verlopen is. Geen drama omdat ik weer een stukje maand aan het eind van mijn salaris overhoud.

Alles is zoals het is. Van mijn zwager heb ik een leenadapter om de komende veertien dagen te overbruggen en tegen die tijd is het salaris weer gestort. Ik geniet van hoe alles op zijn pootjes terecht komt zonder me ook maar een moment hierover druk te hebben gemaakt. Wie zei ook alweer "doe minder bereik meer"?
Ook op de werkvloer is het weer redelijk normaal. Bijna iedereen is terug van vakantie en ik heb mijn vakantie nog te gaan. Nog zes weken, heerlijk wat een vooruitzicht...

De countdown is begonnen joepie!

Blogstilte...

Alle tijd om te internetten doch dit niet kunnen vanwege een kink in de kabel. De draad van mijn laptop naar de adaptor is kaduuk, breukje. In heel Houten geen vervangend draadje te vinden. Bestellen duurt 14 dagen, ja duh.

Maandag in Utrecht maar even wat zaken afstruinen. Dus tot die tijd geen mailtjes, geen comments, geen foto's bewerken, niet surfen, helemaal niets. Het wordt een uitdagend weekend en ik hoop maar dat het hangmatten weer is :-)

Tot later...

Op de heupen...

Vanochtend kreeg ik uit handen van Roosnans deze eerlijk verdiende taart aangereikt namens Lin's ding. Ik had namelijk even terug alweer een 'raadplaat' goed geraden en dat diende beloond te worden met gebak. Onder jaloerse blikken van mijn naaste collega's heb ik met veel smaak en gesmak dit gebakje uiterst langzaam tot mij genomen. En zo is er eigenlijk dagelijks wel iets wat de snelste weg naar mijn heupen vindt, maar die gedachte laat ik lekker los. Ik ben de laatste weken weer aardig aan het sporten en roei toch gauw om de dag zo'n 3 kilometer waarna ik nog tien minuten rustig af train op de crosswalker met lekkere lounge muziek op volume 10. Daarnaast pleeg ik ook nog enkele keren per week een flinke frisse neus te halen. Ik lees soms wel eens creatieve ideeën in het kader van timemanagement om sporten met huishoudelijke klussen samen te laten gaan. Aargh heeft daar zelfs een term voor bedacht 'huishoudsport', niet verkeerd hoor maar zelf roei ik toch liever met deze riemen in plaats van met de stofzuiger om een beetje in beweging te blijven, al was het alleen al omdat ik de muziek niet kan horen tijdens het stofzuigen.

Nu ben ik eigenlijk wel benieuwd wat u doet om een beetje 'in model' te blijven.

The day after...

Dat latertje van gisteravond is mij niet in mijn koude kleren gaan zitten. Ik was vanochtend wel op tijd uit en tot de lunch heb ik redelijk gefunctioneerd maar toen was het op. Ik ben vanmiddag naar huis gegaan om me nog even op te krullen in bed.

Nu, na anderhalf uur sta ik verkwikt en kwiek weer naast mijn bedje en klaar om een tweede start te maken. Ik krijg zo een vriendinnetje te eten en heb al een simpele doch voedzame menukeuze gemaakt en hoop dat er straks nog genoeg tijd overblijft om samen naar The Secret te kijken. Die wil ik al weken zien.

Morgen word ik ingewijd in de tweede graad Shamballa Reiki, daar moet ik toch ook een beetje uitgeslapen voor zijn.

Verder ben ik erg bezig een aanpassing te maken op mijn blog om de meest recente reacties aan de zijkant te kunnen zien. Lijkt me fijn dan hoef je niet naar het bericht terug te gaan. Helaas zit dit niet in de standaard software van Blogger en is dit ook niet zomaar ff te jatten van een ander blog...
Maar het is me met het plaatsen van een foto in de header uiteindelijk ook gelukt dus waarom nu niet. De aanhouder wint tenslotte. Bovendien heb ik hulp van niemand minder dan Redstar dus heb ik er alle vertrouwen in, deze wens tzt onder zijn bezielende leiding, uit te laten komen.

Wordt vervolgd...

Houtense Schans...

Vanmiddag, in het zonnetje, een heerlijke wandeling gemaakt door het 'nieuwe' gedeelte van Houten, wat er eigenlijk ook al weer enkele jaren staat. Een hele serie leuke foto's gemaakt waarvan er enkele te bewonderen zijn bij mijn mooiste foto's. Ik wist niet dat er zulke leuke stukjes waren.

tijdsgeest

Terwijl ik me had voorgenomen om vanochtend mij met de wekelijkse was bezig te houden, verloopt deze ochtend weer geheel anders dan gepland. Met een heerlijk kopje koffie in de ene hand en de muis in de andere, ‘scan’ ik even enkele van mijn favoriete blogs en blijf hangen bij het blog van Arjan die een link geeft naar de film Zeitgeist. Twee uur maar liefst durend en in drie duidelijke hoofdstukken opgedeeld die, naar later blijkt, ook prima afzonderlijk bekeken kunnen worden.






Het eerste gedeelte gaat over religie The Greatest Story Ever Told” (duurt 26 minuten) en vond ik het minst boeiend.
Het tweede gedeelte gaat over terrorisme “All The World’s A Stage”. (duurt 33 minuten) en geeft een heleboel informatie over terroristische aanslagen van de afgelopen jaren en zetten deze in een heel ander licht.
Het derde en laatste deel belicht allerhande afspraken en lobbys tussen de machtigste mensen en het nut van oorlogen voor het gewin van deze mensen. De nieuwe wereldorde dus Don’t mind the men behind the curtain”. (duurt 46 minuten )

Dit laatste stuk is doordrenkt met historisch beeld materiaal en met uitspraken van bekende mensen. Voor de echte ‘die hards’ die de film in een keer willen zien Zeitgeist the Movie (Official Release).
De kwaliteit van de film is goed, ik heb hem prima op mijn laptopje kunnen bekijken. Ik vind het een absolute aanrader deze documentaire te bekijken in plaats van de pulp die op de kijkbuis aangeboden wordt. Kortom een heuse eyeopener en veel interessanter dan het doen van de wekelijkse wissewas :-)

Het kattenvrouwtje...

Dat ben ik dus, jaren geleden zo aangeduid door de overbuurvrouw alwaar ik even langskwam om kennis te maken en te kijken waar ik alle spulletjes kon vinden om poes Jaap tijdens hun afwezigheid te verzorgen. Ze riep naar haar man "het kattenvrouwtje staat voor de deur", en dan blijft zo'n naam hangen dus. Er zijn een boel dingen op mij toepasselijk maar het woord 'vrouwtje' hoort daar toch niet bij, mijn lengte gaat toch wel gauw richting 1.80 m en over het gewicht ga ik het vandaag niet hebben :-).
Afijn ik word door manlief rondgeleid en naast de kat waren er ook nog wat kippen te verzorgen maar ik mocht de eieren wel opeten, dat dan weer wel. Als kersje op de cake bleek er ook nog een zieke duif te zijn die door de zoon des huizes liefdevol was verzorgd en al weer aan het opknappen was. Helaas trof ik de duif de eerste dag van mijn verzorgingsronde al niet meer in de ziekenboeg aan. De deksel was verwrongen en tot op de dag van vandaag verdenk ik Jaap de poes van deze streek. Ik zie nog het teleurgestelde gezichtje van zoonlief die bij terugkeer het lege kooitje trof. Na deze poes volgden er overigens nog vele, heb net weer een weekje voor de sneue poes gezorgd die nog steeds, hoewel het vrouwtje en het baasje weer thuis zijn, liefde, aandacht en vooral eten van mij verwacht. Sinds vorige week is poes Minoes aan de beurt om door mij verzorgd te worden. Deze poes neemt een bijzonder plekje in daar ze via mijn werk bij de buuf is terechtgekomen. Ze heeft enkele uren in een reismandje op mijn bureau gestaan in afwachting van de komst van de buuf en dat schept een band.

Zuur...

Ik heb mijn oog op een leuke korte opleiding (haptonomie en communicatie) laten vallen en dacht te voldoen aan alle voorwaarden om in aanmerking te komen van een maxduizend subsidie van het A&O-fonds. Ik krijg mijn aanvraag echter retour daar de subsidie slechts geldt voor korte opleidingen van maximaal 8 maanden die starten tussen 1 januari 2007 en uiterlijk eindigen voor maart 2008. Mijn opleiding begint zowaar in 2007 (november) maar eindigd 20 mei 2008, das dus twee manden later dan toegestaan en val ik dus buiten deze subsidie terwijl deze opleiding wel binnen de voorwaarde valt en maar 7 maanden duurt.
Op mijn vraag aan de ambtenaar die deze aanvragen behandeld, of daar nou geen mouw aan te passen is, kreeg ik als antwoord een andere opleiding te zoeken die wel aan de regels voldoet. Ik snap dat zo'n man de regels uitvoert en benijd hem niet, wat een baan.

Ik stel mijzelf de vraag of ik nou zo moeilijk doe en de subsidie moet laten varen en besluit de subsidieambtenaar terug te bellen met de vraag of ik in beroep kan gaan of iets dergelijks. Dat blijkt wel mogelijk maar zo te horen had hij er niet veel verdusie in dat het zoden aan de dijk zou zetten. Of misschien komt daar wel een hoop werk voor hem uit voort. In elk geval kreeg ik het adres met een flinke zucht. Tja en nu, heeft iemand dit eerder bij de hand gehad? Ideeën ? Suggesties?
Hoe dan ook, hier ga ik vanavond eens fijn voor zitten, geen blogrondje dus...
Update 20.58 uur: stekelig doch correct briefje gedicht en gepost...

Foster's watching...

In Huize Mike en Maxim houdt deze grote grijze jongen zijn oren altijd gespitst en een waakzaam oogje in het zeil. Altijd gewillig een indringer te achtervolgen en te verjagen, soms in alle speelsigheid wil zo'n illegale dan het loodje leggen. Gerechtigheid want hier heeft hij of zij niets te zoeken. In dit soort 'gevallen' wordt de prooi verruild voor een bakje melk en door de Maxim discreet en clean verwijderd en gerecycled in de groene kliko.
Vanochtend dus, in alle vroegte en mijn excuus is zwak want nog geen koffie op, tref ik iets vaags aan. Argeloos en vreselijk naief denk ik een Lumbricus terrestris (regenworm) te verwijderen maar bij het vastpakken voel ik nattigheid en kan ik een ijselijke gil nog net onderdrukken.

Foster heeft zijn best gedaan en de indringer met huid en haar opgepeuzeld tot op het staartje, dat kon er blijkbaar net niet meer bij.

Blijkbaar slaapt iedereen...

Ik hoor of lees helemaal niets over mijn face lift en dat terwijl er toch flink wat kijkers zijn geweest volgens de statistieken van vandaag. Of vind je het niet mooi geworden?

Worden Wij Wakker...

Dat zwarte gat van gisteren was natuurlijk een beetje komkommer verhaal bij een mooie plaat die ik googelend vond. Ik heb een meer dan heerlijke zonnige middag gehad in erg goed gezelschap waar ik ook nog gezellig een vorkje mee heb geprikt en een indrukwekkende video bekeken van Marcel Messing. Ik zal niet zeggen dat ik alles klakkeloos aanneem wat wordt gezegd maar er was veel herkenning en aansluiting op wat ik al eerder heb gehoord en gezien op bv Discovery.

Onderstaande tekst is van Arjan Hooiveld die er vorig jaar al een blog aan weidde.
Recente onderzoeken naar de ware toedracht van 9/11 doen velen vermoeden dat er meer aan de hand is in de wereld dan wij door de politiek en de media krijgen voorgeschoteld. Steeds vaker worden we geconfronteerd met berichtgeving die niet alleen de waarheid verhult, maar ons ook in de angstgreep houdt van de 'war on terror'. Voor onze 'veiligheid' worden er vergaande technieken ontwikkeld waarmee ons hele doen en laten precies kan worden nagegaan. 'Big Brother is watching you' via camera's, internet, telefoon, bank et cetera. Wordt een totale controle en bewustzijnsmanipulatie uiteindelijk mogelijk door de implantatie van de onderhuidse microchip?In plaats van een nieuwe hemel en een nieuwe aarde, verbonden met de ascensie van onze planeet rond 2012, pogen tegenkrachten een nieuwe wereldorde te vestigen, waarin de mens tot slaaf geworden is.
WWW is de afkorting van World Wide Web, het wereldwijde web, bekend als internet. Velen roemen dit web, anderen kijken er kritisch naar. Weinigen beseffen echter welke macht hierachter staat. Deze tegenkracht probeert op alle mogelijke manieren de spirituele evolutie van de mens tegen te houden. Totale controle, implantatie van de microchip, Big-Brothertechnieken en bewustzijnsmanipulatie behoren tot het scenario, waarin internet een centrale rol speelt.
We kunnen er niet meer omheen: het klimaat staat op instorten en het wordt verzwegen. We zitten met een gigantisch milieuprobleem en het wordt verzwegen. Het aantal aanbevingen, vulkaanuitbarstingen, zondvloedachtige regens, overstromingen, droogtes en andere catastrofes neemt toe. De tekenen des tijds zijn meer dan duidelijk. Maar misschien willen we er niets over horen? Liever toch de nieuwste soap op de TV? Nog een voetbalwedstrijd? Onze zaterdagochtendkrant met een kopje koffie? Onze tweede vakantie van dit jaar? Laten we het vooral gezellig houden ...Velen willen het gewoon (nog) niet horen of toegeven. Net als in de tijd van Atlantis, waar Plato over schreef, komt het water ons nu ook weer bijna tot de lippen. En wat doen we?
Toch is er veel tegenwicht gaande. Een aantal mensen begint al openlijk te spreken over de grote transformaties die aan de gang zijn. En al wil niet iedereen toegeven dat er iets wezenlijks aan de gang is, gevoeld wordt het wel. De Maya, hebben ons herhaaldelijk gewaarschuwd en spraken zelfs over ingrijpende veranderingen rondom 2012. Dat het scheppingsproces in kringlopen verloopt, behoort tot het inzicht van alle volkeren. Zeker de oude volken hebben die kennis nog.
Nu het elektromagnetisch veld van de aarde snel verandert, zonne-erupties de komende jaren in alle hevigheid gaan toenemen, het klimaat ons parten gaat spelen, het trillingsgetal van de aarde omhoog gaat, is er reden om na te denken over wat er aan de hand is.
Doemdenken? Complottheorie? Scienefiction? Aan de hand van choqueren - de feiten worden de verborgen krachten achter het wereldtoneel blootgelegd, maar door inzicht en bewustwording kunnen wij een tegenwicht vormen. Een onthullend en uitstekend gedocumenteerd boek.
Lees mijn samenvatting van "Worden Wij Wakker?" en huiver!Klik hier voor deel II
Bekijk ook de video van een interview met Marcel Messing (1,5 uur)