Stoere stappers

Kijk deze kwam ik tegen in de winkel. Ik was niet op zoek, echt niet. Ze riepen naar mij " koop ons, wij liggen aan jouw voeten, neem ons mee, wij vinden jou leuk" . Daar moest ik gehoor aan geven. De keren dat ik namelijk in het openbaar zo hartstochtelijk word aangesproken worden steeds schaarser.  Wonderlijk hoe je de mooiste ontmoetingen kunt hebben als je niet op zoek bent.

Ze waren het laatste paar en ook nog in mijn maat, wat een droom. Ze zitten als gegoten en lopen heerlijk. Leuke kekke ritsen en gave gesp. Zelfs lief vindt ze leuk. Dat is heel bijzonder want lief is heel behoudend en houdt van 'netjes'.  Nu kun je van alles vinden maar het label 'netjes' past niet bij deze stoere stappers. Maar ze passen wel bij mij, net als lief trouwens.

Stoer stappende groet

Bye bye, zwaai zwaai...

Er zit weer eens een reisje aan te komen, niet voor ondergetekende maar voor lief. Lief vertrekt morgen naar China met zijn zus, zwager en hun eerste geadopteerde dochtertje om daar het tweede kindje, een jongetje, te gaan halen. Lief gaat niet voor de lol mee hoor, hij heeft een taak want gaat mee als 'de nanny'. Kinderen mogen niet aanwezig zijn bij de officiele bezoekjes aan het kindertehuis en de andere officiele overdrachten, ja er komt nog heel wat bij kijken.

De aanvraag voor dit kindje is overigens al jaren geleden gedaan en als je denkt dat Nederland bureaucratisch werkt, nou China heeft het bureaucratisme tot tergende perfectie 'in de vingers'. Maar goed, de 'zwangerschap' van zo'n adoptiekindje is dus kort want 7 weken geleden kwam het verlossende telefoontje met kort daarop de foto van de 1 jarige Xian. De ganse familie is in rep en roer hierdoor en het vereist nogal wat van het organisatievermogen om alles geregeld te krijgen. Maar natuurlijk is alles gelukt en morgen is het zover.

Ik zal de komende weken mijn stinkende best moeten doen om de boel in huis een beetje toonbaar te houden want ben nooit zo van de huishoudsport. Een lieve vriendin heeft zich al aangemeld als hulp bij de schoonmaak vlak voor thuiskomst van lief.

But first things first, vanavond is er een heus 'afscheidsmaal' en ik ben voornemens zelf even wat heerlijke sausjes vers te maken zoals een heerlijke quacamole, kerriemayonaise, aioli en natuurlijk verse kruidenboter.

werkzame groet!

Tom poes verzin een list...

Deze week mag ik op poes Minoes passen, nou ja 'oppassen'...
Sinds Poes M verhuisd is naar een nieuwe woning heeft ze haar eigen toegangsdeur gekregen, ze is dus een zeer onafhankelijke poes geworden en komt en gaat wanneer het haar blieft, zo was mij verzekerd. Mijn taak zou vooral 'bedienend' te noemen zijn, je kent het wel zoals zorgen voor fris water en brokjes en misschien 'even' een aai of zo, als ze dat aangeeft.

Al de eerste dag is er wat 'mis'. Bij binnenkomst tref ik de rechtop gezette tussendeurklink naar de slaapkamers open aan.
Als een poes een deur kan openmaken dan dwingt dat zowiezo al de nodige respect bij mij af en een deur met rechtopstaande klink open kunnen maken dus helemaal.

Na wat lieve lokkende kreetjes en vooral gerammel met haar lievelingssnoepjes hoor ik toch echt wat benauwd gemiauw (je zal toch maar je lekkers mislopen;-)van de bovenverdieping afkomen. Gauw de deur geopend en daar kwam mevrouw aan, hevig verontwaardigd miauwend op hoge poten en met kaarsrechte staart, niet wetend of er eerst snoepjes gegeten dan wel kopjes gegeven moest worden. Het leek alsof ze weken vol ontberingen achter de rug had en compleet uitgedroogd en uitgehongerd was.

'Overdrijven' is echter iets wat menig kat tot kunstvorm heeft verheven en Minoes is hierop geen uitzondering. Haar reguliere personeel was pas dezelfde ochtend vertrokken en met een vette knipoog speelde ik haar spelletje van 'zielig verlaten stakker' een poosje mee.
Afijn, na enige tijd vond ik het wel goed geweest en maakte ik aanstalten te vertrekken. Echter bij elke vertrekpoging kreeg ik een kopje van haar met een knorretje, vrij vertaalt "BLIJF". Pas na 30 vertrekpogingen, vond mevrouw het goed dat ik me terugtrok.
Pff, het eerste leed is geleden, nu nog wat vinden op deze inventieve deurenopenster.

Iemand een vernuftig idee?

Wakkere winkelaaractie...

Vandaag was de Wakkere Winkelaaractie om aandacht te vragen voor de 12 miljoenvarkens die nooit buiten komen, laat staan dat ze lekker een modderbad kunnen nemen. Wakker Dier had vandaag een modderbadactie om ons consumenten meer bewust te maken dat datgene wat wij consumeren geproduceerd wordt. Hoe bewuster ons consumptiegedrag, des te beter kunnen de dieren leven.
Ik heb genoten van deze varkens die knorrend van plezier het helemaal niet erg vonden om hun moddelbad te delen met de ongeveer 200 modderbadgasten die op de actie waren afgekomen. Ik heb genoten van het goede gezelschap en de stralende zon. Wil je meer weten over de nieuwsbrieven van de Wakkere Winkelaar kijk dan eens hier als je je aanmeldt krijg je wekelijks een nieuwsbrief met daarin de diervriendelijke aanbiedingen van de grote supermarkten.

Van Wieneke kreeg ik een link naar het AD waar een hele leuke fotoreportage is gemaakt. Ik ben niet helemaal tot het eind gebleven vandaar dat mijn fotoimpressie nogal verbleekt bij deze gave foto's. And have some fun
Tevreden knorrende groet :-)

Modderen...

Het is nogal stil hier, op de een of andere manier komt het er niet meer van om regelmatig te bloggen. Ik heb het bloggen altijd erg leuk gevonden en het schrijven trekt nog steeds en toch...
Het leven bestaat uit het maken van keuzes er zijn gewoonweg andere dingen die net wat eerder aan bod komen waardoor er geen tijd overschiet.
Maar vandaag kwam mij weer iets leuks onder ogen wat ik wel hier verder het www in wil sturen. Waar het om gaat? Een ludieke actie om meer aandacht te vragen voor varkens. Op 18 juli organiseert Wakker Dier in Brabant een recordpoging "meeste mensen in een modderpoel". Zo vragen ze aandacht voor de 12 miljoen varkens die niet buiten komen en geen daglicht zien, laat staan dat ze zich in een modderpoel kunnen rondwentelen. Ik denk er in elk geval serieus over om me in het modderbad te begeven. Meer liefhebbers? Het lijkt mij een leuke kans om elkaar te ontmoeten en tegelijkertijd dit leuke initiatief te ondersteunen. Ook heerlijk om weer eens lekker echt met modder te gooien ;-) Plezier voor jong en oud. Lekker dier verzorgt een lunch en opgeven kun je hier.
Wellicht tot de 18e?

Ze zijn er weer...

We hebben een heerlijke tijd gehad en hebben heel veel gezien, zelfs beren. Amerika is een prachtig land en het lijkt erop dat ze een beetje wakker beginnen te worden wat de wegwerpmentaliteit betreft. Ik zag meer reclame voor duurzame producten en zowaar in 2 hotels geen plastig wegwerpborden met plastic bestaek maar het echte werk :-)
Ook had het merendeel van de motels al gekozen voor cartonnen bordjes en bekers wat alweer een hele verbetering is tegenover al het plastic wat ze eerder gebruikten.

Verder heb ik me weer verbaasd over hoe schoon en opgeruimd het er is, ook wat dat betreft lijken ze bewuster van de omgeving te zijn geworden. Verder leek het mij dat er meer reclame werd gemaakt om meer te gaan bewegen, een prima zaak natuurlijk want er lopen nog steeds heel veel fatso's rond. Bij mij gaaf de weegschaal 3,5 kilo zwaarder aan, ik heb dan ook lekker genoten en menig biertje gedronken. Toch denk ik niet dat ik echt ben aangekomen en ik verwacht dat mijn gewicht zich binnen enkele dagen zal normaliseren. Zo'n lange vliegreis doet wat met je lichaam en je houdt makkelijker vocht vast.

Ik heb in elk geval weer reuze zin om de sportiviteiten weer op te pakken want dat is er op de grote hoogtes waar we de laatse week verbleven niet van gekomen, ik had de grootste moeite om gewoon op de been te blijven :-D

Een mooie lenteochtend...

Elke ochtend breng ik het eerste half uur van de ochtend door in de huiskamer alwaar ik in alle rust en ruimte wat grondoefeningen doe. Vanochtend was geen uitzondering hierop, hijgend en puffend van de inspanningen vernam ik wat geluid schuin achter mij en was in de veronderstelling dat het één van de harige jongens zou zijn. Bij de volgende ademhaling zag ik uit mijn ooghoek de beide katten echter zeer geïnteresseerd naar iets boven en achter mij kijken. Ik draai me om en zie tot mijn grote verbazing een heuse kraai in de boekenkast zitten. Om begrijpelijke redenen geen foto van dit tafereel maar mijn verbijstering moge duidelijk zijn...

In een flits realiseer ik mij wat zich hier in alle vroegte moet hebben afgespeeld. Bij het krieken van de dag heeft één van de katten de zwarte prooi gevangen en vol trots en met veel moeite door het kattenluik mee naar binnen gesleurd. Vervolgens wist ie niet goed wat met het grote dier aan te vangen en wat doe je dan? Nou dan laat je m toch gewoon gezellig los...

Ik mag dan tot de 50plussers behoren maar aan actie en daadkracht is dat niet te merken ;-)Mijn brein werkt goed zo op de vroege ochtend want ik had de tegenwoordigheid van geest om de katten naar de gang te doen, tegelijk lief te wekken, alle ramen open te zetten en gezamenlijk de kraai de weg naar buiten te wijzen, wat na diverse pogingen uiteindelijk lukte. Natuurlijk met achterlating van de nodige natte poepsporen, maar goed, klus geklaard. Het duurde echter nog wel even voordat de rust weder keerde want Tooheys heeft nog lang gezocht in alle hoeken en gaten. Ongehoord wat er overigens aan witte poep uit zo'n zwarte kont kan komen.

Kraaiende groet

Jaardag.....

Ik was vanochtend al heel blij dat ik thuis geen Sara bij mijn deur had staan, je weet het tenslotte maar nooit met je buren en naaste familie ;-) Ik dacht dan ook de dans der Sara te hebben ontlopen.

Dacht dus, de schok was groot bij de aanblik van mijn werkplek.

De hele balie beplakt met feestelijke slingers en bordjes met het getal 50 erop en alsof dat nog niet genoeg duidelijk maakt wat er aan de hand is mocht ik ook nog een groot rozet met '50' opspelden.
Ik kan er niet meer omheen, laat staan onderuit en ik laat het (op)gelaten over me heen komen, go with the flow...

Al voor 8.30 uur stromen de gelukswensen met de vele collega's binnen. Dus lieve collega's die mijn openbare werkplek zo hebben opgeknapt, bedankt voor de vele felicitaties, zoenen van volslagen onbekenden en de big smile op mijn gezicht.

Volledig geschokte en in verwarring zijnde groet

De bruiloft...

Enkele keren per jaar wordt er in ons locale zalencentrum achter het dorpsplein, 'De Engel' een themafeest gegeven. De Houtenezen houden wel van een feestje en bij de Engel weten ze die ouderwets goed te vieren, een bruiloft dus deze keer en ik was erbij. De buuf en buum hadden een kaartje over en vroegen mij mee op feestavontuur.

Alles werd uit de kast gehaald, een swingende band, bladen vol hapjes, drankjes en gezellige gasten, het enige waar het aan ontbrak was het bruidspaar maar dat mocht de pret niet drukken.
De kaartjes voor deze avonden zijn altijd binnen een week uitverkocht en ik voelde me dan ook uitverkoren dat ik er 'zomaar' bij mocht zijn. Het duurde dan ook niet lang of ik ontwaarde verschillende buurtbewoners en oud buurtbewoners tussen de bonte verzameling gasten. Zelf heb ik me uitstekend vermaakt met een bruiloftgast uit 't Goy (aanpalend dorp ) die, net als ik, een beetje aan de rand van de feestvierders vertoefde. Ik kan het me natuurlijk verbeelden maar ik heb menig bekende buurtgenoot nieuwschierig zien kijken met wie ik 'aan de klep' was. Mijn lief was namelijk uitgesloten van deze bruiloft, hij was aan het werk, iemand moet tenslotte de pegels verdienen...

Mijn Goyse gesprekspartner en ik hebben in elk geval heerlijk om de belangstelling kunnen lachen en hoopten dat we de goegemeente een beetje hebben kunnen voeden met nieuwe onderwerpen ;-)Het volgende feest wordt naar alle waarschijnlijkheid het oktoberfest mit bierstube und bratwurst, wel jammer dat dat dit feest in september plaatsvindt maar goed we hebben weer iets om naar uit te kijken ;-)

Jolige groet!

Van Japan naar Marrakech....

Men wat is deze week voorbij gevlogen, Lief komt morgenavond alweer terug en ik vertrek woensdag al naar Marrakech. Het is een komen en gaan in Huize M.

Met lief heb ik tot nu toe elke dag geskyped en dat ging heel goed. De beeldkwaliteit is wel afhankelijk van de snelheid van internet (er waren hele 'vage' gesprekken bij ;-), maar het blijft een leuk gratis medium om contact met het thuisfront te houden.
Maar goed Marrakech Marokko, overbodig te melden dat ik er heel veel zin in heb. Het is er 22 graden en ik heb de zomerkleren al klaargelegd. Ik verheug me op de diverse markten en de bijzondere gebouwen. Ik heb me laten vertellen dat het een prachtige stad is in elk geval.

Woensdag kan ik er meer over vertellen en wellicht laten zien want natuurlijk gaat de laptop mee evenals mijn cameraatje.
Vakantielustige groet!

Op stap met de buuf en buum...

Buurman D, oude rocker in hart en nieren, vertelde afgelopen winter zo enthousiast over zijn nieuwe band dat de buuf, buum en ik gisteravond naar een uitvoering zijn geweest. Lief is naar Japan en komt daarom in dit verhaal niet voor. Ik had mezelf als 'de bob' opgeworpen en nadat de buum op de achterbank was geprakt stapten de buuf, TomTom en ik aan boord van het peugeotje. Eva van TomTom vertelde mij dat het slechts 13,4 km ver zou zijn maar het was behoorlijk ingewikkeld er te komen en de tocht bracht ons via Nieuwegein naar Vreeswijk en IJsselstein. Daarna moesten we ons lot in handen leggen van Eva, die ons met kalme stem over de meest kronkelige wegen en dijkjes naar onze eindbestemming voerde, men wat een rit... Na wat wanhopige pogingen van ondergetekende op de eindbestemming om het Peugeotje fatsoenlijk te parkeren (was nogal drassig parkeren in de berm) ontvouwde de buum zich van de achterbank om de helpende hand te bieden door t autootje zodanig te parkeren dat we er weer weg konden komen, pff dank. Ik verbaasde me over de hoeveelheid geparkeerde auto's en niet alleen dat deze mensen allemaal deze negorij konden vinden;-) Nee het was werkelijk een volle bak!

We schoven naar zijwaarts naar binnen en door een soort van groepsgewijze peristaltiek werden wij tot vlak voor het podium 'voortbewogen' alwaar de boys stralend zich zaten voor te bereiden. D alias George Harrison straalde dat het een lieve lust was en nam alle ingenieuse Beatle loopjes met gemak. Ook de andere heren hadden zichtbaar plezier en ik heb genoten van John en Paul, Ringo was letterlijk wat op de achtergrond en heb ik niet op de kiek kunnen zetten maar was duidelijk wel ritmisch aanwezig. Het was een lekkere losse en gezellige bedoeling, zeker voor herhaling vatbaar maar dan iets verder van de boxen ;-)
Heerlijk trouwens om alle bekende nummers hard mee te blèren en met ietwat geruststelling stelde ik vast dat dat ze niet de enige was die zoveel nog kon meezingen.

Kortom een geslaagd optreden en zeer geschikt ter opluistering van braderieën, fuifjes en andere dorpsfeesten meer weten kijk op http://www.oneafter909.nl/
Schorre groet!

Bedankt ...

Na een arbeidzame dag kom ik thuis in een koud huis met 2 blerende katten. Gauw eten op gezet, katten gevoerd en brievenbus leeggemaakt. Zie ik een 'bij de buren afgegeven' berichtje tussen de post zitten. Ik haal diep adem, schuivel naar de buren en verneem uit eerste hand dat hun huis reeds is verkocht. Natuurlijk heb ik ze van harte gefeliciteerd en hoefde mijn blijheid hierover niet te veinzen.... Helemaal blij word ik als ik zie wat er bij de buren is afgegeven, een prachtig boeket.

Ik spoed mij naar huis alwaar ik onder een hoogrode blos van opwinding speur naar een afzenderskaartje, mezelf onderwijl afvragend of ik een anonieme aanbidder heb of dat lief spontaan mij een boeketje bloemen laat bezorgen...

Helaas voor mij niets van dat alles, geen verlate Valentijnsbos, wel een getypt berichtje voor lief, dat ie bedankt wordt voor zijn inzet en prestaties....

Nou ja, ik mag er ook naar kijken van hem, dat dan weer wel ;-)

Een bloemige groet...

Lief....

Gisteravond was er een bijeenkomst op ons dorp over de Visie van onze oude dorpskern van nu tot 2030. De plannen van enkele jaren geleden waren afgestoft en werden op enthousiaste wijze gepresenteerd door een snelle jongen van een duur bureau. Niets nieuws dus, de gemeente wil van ons dorpsplein een soort van 'klein Vrijthof' maken en wil nu al kijken hoe ze het verwachte autoverkeer van de toekomst, in goede banen kan leiden. De muziekschool bij ons naast is al gesloopt en wordt de komende maanden omgetoverd tot 50 parkeerplaatsen. Helaas kregen de aanwezig bewoners te horen dat die parkeerplaatsen slechts aan kortdurende parkeerders wordt toegewezen en dat zij net als andere langparkeerders naar een verder gelegen parkeerterrein worden verwezen. Een vreemde zaak, bewonersbelangen worden dan ondergeschikt gemaakt aan bezoekersbelangen. Ook vrees ik dat de parkeerdruk in onze straat flink zal toenemen. Automobilisten willen nu eenmaal niet ver lopen. Maar goed, hier wilde ik helemaal niet over bloggen...

Ik vernam namelijk een heerlijk verhaal welke ik zonder naam en toenaam zal vertellen (er zijn lurkers onder ons ;-)
Ten tijde van de hevige sneeuwval en flinke vorst van begin van het jaar, wilde een van de buren de auto van zijn vrouw alvast ijsvrij maken (wat een lieverd!). In alle vroegte en duisternis werd er ijverig ijs gekrabt en zagen de ruiten er na verloop van tijd weer zichtbaar uit. Als finishing touch na zijn noeste arbeid wilde de buurman nog even iets in de auto doen en drukte op de centrale vergrendelingsknop om zich toegang te verschaffen. Tot zijn grote verbijstering bleven de deuren echter hermetisch gesloten en bliepte er verderop in de straat een door een dikke laag sneeuw en ijs bedekte auto...

Whoehaha, een omgevallen van het lachen groet!

Skypen...

Lief heeft met zwager een trip naar Japan gepland. De boys willen daar 10 dagen zonder gids op eigen houtje gaan rondtouren. Je moet je voorstellen dat bijna niemand engels spreekt en dat alle schrift in Japans karakters is. Ik zou er helemaal gek worden, niets voor mij dus. Ik zou me daar 10 dagen in een nachtmerrie wanen, ik ben in Nederland al regelmatig de weg kwijt :-)
Maar de jongens houden wel van wat avontuur zullen we maar zeggen.

Maar goed, omdat lief en zwager toch wel een beetje contact met het thuisfront willen houden heeft hij Skype geïnstalleerd op de kleine laptop die hij meeneemt en op de grote alwaar ik dan in staat zou zijn om geluid en beeld vanuit Japan te ontvangen.
Welnu, de verbindingen zijn pico bello en het proefbellen in Nederland verloopt uitstekend. Het is reuze geinig op deze manier contact te onderhouden maar helaas is na de installatie mijn pc niet meer vooruit te branden en kan ik ook geen mail meer wegsturen. Het lijkt erop dat Skype niet samengaat met IE 8. Iemand een idee?
Help?

Tobberige groet!

Vegen...

Vanochtend werd ik al vroeg wakker in een prachtige besneeuwde wereld. Wijs geworden door eerdere sneeuwmomenten, ben ik gelijk naar buiten gegaan om de sneeuw weg te vegen voordat ie platgetrapt en niet meer wegveegbaar is. Resultaat mag er zijn en terwijl ik tevreden achter een kop thee zit zie ik ze vallen. Grote dikke sneeuwvlokken. Nou ja, ik heb mijn best in elk geval gedaan, ook al is dat over enkele ogenblikken al helemaal niet meer te zien.

Ook leuk is het frequente bezoek van onze huislijster. Deze is veelvuldig te vinden op onze buitentafel al waar ik mijn met kleurige besjes en andere vrolijke elementen belegde krans had neergelegd. Toen ik deze krans aanschafte had ik geen enkel idee dat een ander wezen hier voedsel in zou kunnen zien maar blijkbaar, bij gebrek aan beter is, onze huisvriend niet de beroerdste en pikt alle mooie besjes eruit onder het toeziende oog van Foster. Deze zit uiteraard aan de andere kant van het glas en 'mekt' onophoudelijk als de lijster verschijnt maar laat zich niet verleiden tot het naar buiten gaan want vindt het duidelijk erg koud. Tooheys daarentegen geniet volop en vindt het heerlijk. Ze rolt met haar dikke vacht gewoon door de sneeuw en holt achter vallende sneeuwvlokjes aan. Natuurlijk heeft ook zij de fouragerende lijster in de gaten maar met haar lompe lijf maakt ze weinig indruk en de lijster pikt gewoon door tot alle besjes op zijn.

Inmiddels is het weer opgehouden met sneeuwen en ik ga het pad maar weer eens vegen.

Opgewekte groet!

Komen en gaan...

Deze week de knoop doorgehakt om na 14 jaar het wekelijkse biologische groentepakket af te zeggen. Lief en ik speelden al langer met de gedachte daar het toch lastig was om op dinsdag dat pakket in huis te krijgen. De winkel ligt niet op de route van woon-werkverkeer en heel vaak moesten we een beroep doen op anderen om het groentepakket op te halen. We zaten er dus 'aan vast' en dat laatste begon steeds meer te knellen. De doorslag om er nu eindelijk mee te stoppen, gaf de eigenaar omdat hij geen foldertje van mijn nieuwe bedrijfje wilde ophangen. In het verleden had dat voor onenigheid gezorgd in de winkel, reden voor hem om niemand meer 'op te hangen'. Hij vroeg daarvoor begrip aan mij en toen ik op mijn beurt een week later begrip vroeg om het pakket op te zeggen doordat ik het a teveel gedoe vond het wekelijks in huis te krijgen en b toch ook teleurgesteld was gezien zijn reactie, was de winkel te klein. Zelden zo'n zielige kruidenier gezien. Het voelt als de goede beslissing en ik zal er wel enkele producten blijven kopen maar de bezoekjes zullen heel wat minder frequent worden.

Onze AH op de hoek verkoopt meer en meer biologisch en heeft geen bezwaar als ik daar mijn folder ophang. Ik was overigens helemaal in mijn nopjes toen ik gisteren tijdens een wandeling een boerderij ontdekte die biologische producten verkoopt. De mensen zijn een samenwerkingsverband aangegaan met andere boeren in de omgeving en ruilen producten met elkaar en hebben zo op 4 verschillende plekken rondom Houten een winkeltje gerealiseerd. Ik draag dit soort locale initiatieven en producten een zeer warm hart toe. De ene boer richt zich op zuivelproducten, de andere op fruit en inmaken de derde heeft prachtige groentes. Als klap op de vuurpijl maakt er een boerin uit Werkhoven hele geinige kaarten en hangen die er ook dus voor de verkoop. Ze hebben helaas geen site maar ik vond wel een advertentie op internet en ze zitten prachtig op de (fiets en wandel)route tussen Houten en Utrecht.
Kijk zo kan het ook :-)

Kerstbal...

Even weer een moment voor mezelf en bezinning :-) Waar haalde ik vroeger de tijd vandaan om te bloggen en om te reagluren?

Gaat voor jou de tijd ook zo snel? Komt dat doordat de dagen nu zo kort zijn of leven we daadwerkelijk zo snel?

Hoe dan ook, we leven alweer bijna 5 dagen verder na mijn laatste blogje, hopelijk wordt die interval niet groter ;-)

De voorlaatste keer schreef ik over het plateau waar ik me gewichtshalve op bevond. Het gewicht bleef stabiel en zakte niet verder naar beneden. Nou ik kan je melden dat er weer beweging inzit hoor. Het gaat heel langzaam maar in 14 dagen is er een pond vanaf. Daar moet ik wel bij opmerken dat er bijna 1 kg aan spier is bijgekomen (jabbadabbadoe). Ik meet mezelf regelmatig door dus kan prima monitoren wat er in mijn lijf gebeurd, voor zover mijn broeksband me dat niet vertelt :-D

Inmiddels is huize Mikelodeon alweer helemaal in kerstsferen gedoopt. Ik geniet van de gezellige lichtjes, misschien niet helemaal klimaatneutraal maar goed, ik tracht op andere wijze mijn steentje op dat gebied bij te dragen. De jongens vinden het ook reuze gezellig en slaan de (onbreekbare) kerstballen onophoudelijk de huiskamer door. Helaas is bij dit wilde spel één van mijn uit 3 exemplaren bestaande ranke waxinelichtjeshouder overleden. De overgebleven twee houden dapper stand.

Gezellige groet!

De laatste 10...

De laatste maanden ben ik niet meer afgeslankt, een stabilisatiefase. Ik voel nu echter dat het tijd is om het gewicht verder naar beneden te krijgen. Denk nu niet dat er in deze afgelopen maanden niets aan mijn lijf is veranderd, integendeel. Mijn buikje is beduidend minder geworden en er is een heel laagje af bij de benen en billen. Er zijn dus vetten verdwenen en vet weegt veel minder dan spier. Ik zie het resultaat dus niet op de weegschaal maar wel in de spiegel en aan mijn kleren.

Er is mij veel gevraagd of ik het niet frustrerend vond om geen gewicht meer te verliezen. Ik zie het zo, ik heb mijn levensstijl drastisch veranderd en dat werpt duidelijk vruchten af. Ik voel me namelijk fantastisch! Ik heb meer energie dan 20 jaar geleden. Daarnaast ben ik in de overgang maar heb ik nauwelijks last meer van de ongemakken zoals de opvliegers. Ik voel dat ik meer in evenwicht ben, zowel geestelijk als lichamelijk. Als laatste kan ik ook goed zien aan mijn huid en haar dat ik in topconditie ben. Mijn huid is mijn hele leven nog niet zo mooi rustig geweest en de porieën lijken veel fijner geworden. Mijn nagels glanzen en zijn keihard en mijn haar groeit en is veel voller geworden. Dit alles dus na bijna een jaar Herbalife en ik kan je wel vertellen dat ik nooit meer zonder wil.

De regen stroomt van de ramen en ik voel een innerlijke drang om heerlijk naar buiten te gaan en die regen te voelen en lekker te gaan lopen.
Goede voeding met veel beweging en de juiste supplementen is voor mij in elk geval een succes gebleken. En die laatste 10 kilo's gaan er ook af want wat je kunt bedenken en geloven dat kun je bereiken.

Opgewekte en energieke groet!

Vakantieleed met terugwerkende kracht...

Lach eens tegen het duimpje...

Je hebt een hobby en kiekt graag een foto. Je bent vasthoudend en blijft vasthouden aan je analoge camera uit het jaar prik ondanks dat het je steeds meer moeite kost om de juiste filmpjes te bemachtigen. Op Schiphol, vlak voor je vertrek, zie je nog net een sixpack van je favoriete foto merk liggen en grist die mee.
Een jaar lang heb je alles gepland en voorbereid en tijdens de vakantieweken geniet je van alle prachtige dingen die je ziet. Je maakt meesterlijke foto's en bij thuiskomst denk je blij "gelukkig heb ik de foto's nog'...
Je brengt de fotorolletjes persoonlijk weg en kan haast niet wachten tot ze weer afgedrukt en wel op je liggen te wachten. Je glimlach wordt nog groter als je het af te rekenen bedrag hoort, dat was een stuk lager dan je had begroot. Je nestelt je met een lekker biertje op de bank en maakt het eerste pakje open, fantastische foto's en je neemt nog een lekker biertje.
Bij het derde pakje valt de dikte van de envelop je op, gretig open je de envelop om met afgrijzen een kreet te slaken...WAT DIA'S????
Een stroom van verwensingen ontsnapt en het schuim staat op je mond. Het is dat de warenhuisketen reeds gesloten is anders was je er op hoge poten heengestapt en had je de persoonlijk iemand over de balie heen getrokken. Je slaapt er slecht van en je hebt er flink de smoor in totdat je partner thuiskomt en je vertelt dat er alleen maar DIA's gemaakt kunnen worden van een diarolletje. Langzaam breekt er weer een lachje door als je vol ongeloof zegt: 'dus ik heb diarolletjes gekocht?'...
Samen bekijken we ouderwets gezellig de overigens fantastische dia's en de rust keert weer in huize Mikelodeon

Huisvlijt...

Ach, net terug van vakantie en nog zeeën van tijd. Even een filmpje knutselen, gezelli saampjes met Tooheys die momenteel weer zo slank als een den is. In de winter is ze een stuk molliger, en dat is niet alleen een dikkere vacht hoor...
Maar goed, dit soort akties moet ze volgens mij niet te vaak doen :-D

Relaxte groet!