Stevia, een waar wonder...

Het afgelopen jaar ben ik enkele keren een zeer opvallende suikervervanger tegengekomen, stevia genaamd. Er werden zoveel positieve eigenschappen aan dit natuurproduct toegekend dat ik het product heb aangeschaft om er zelf eens mee te gaan experimenteren.
De eigenschappen die aan stevia toegedicht worden, liegen er niet om:

• Schadelijke bacteriën en schimmels kunnen niet overleven in het extract, daarom hoeft het niet in de koelkast bewaard te worden
• Stevia brengt de alvleesklier in balans (suiker ontregelt de bloedsuikerspiegel)
• Stevia onderdrukt de eetlust en herstelt de verbinding tussen de maag en de hypothalamus(geeft sein dat we genoeg gegeten hebben)
• Stevia wordt toegevoegd in Azië aan tandpasta en mondspoelingen ( 12 druppels in glas water stopt tandvleesbloedingen)ook geeft het een schone frisse smaak en een schoon ge­voel in de mond
• Stevia doodt orale bacteriën en verlaagt een hoge bloeddruk, maar heeft zoals het nu lijkt geen effect op een normale bloeddruk
• Stevia op brandwonden is eerst pijnlijk, maar het voorkomt infectie en versnelt het genezingsproces. Het brandt/prikt net als jodium, maar na 45 seconden is dit gevoel weg
• Stevia versnelt het genezingsproces bij gebar­sten lippen, koortslip en herpesuitbraak
• Stevia brengt acne-uitbraken onder controle, puistjes drogen uit en verdwij­nen sneller. Wratten en ouderdomsvlekken ver­minderen

Kortom, de lijst van positieve werkingen van dit middel is lang, des te vreemder is het dat het niet allang ontdekt is en overal in verwerkt wordt. Sterker nog, het is verboden in Europa te verkopen als voedingsmiddel. Gelukkig hebben wat slimme rakkers de wet omzeilt door de 3 woordjes 'voor uitwendig gebruik' op de artikelen te zetten dan mag het namelijk wel geïmporteerd en verkocht worden als 'verzorgend product'. De gebruiker weet inmiddels wel beter. De indianen in Zuid Amerika gebruiken stevia al sinds mensenheugenis en ook Azië en Amerika hebben inmiddels de steviaplant ontdekt. Zou het tegenhouden van deze nieuwe suikervervanger te maken hebben met onze suikermaffia? Ook de pharmaceutische industrie zou het middel kunnen tegenhouden. Voorlopig sta ik te kijken van de zoetkracht en sta ik versteld wat 1 druppel voor effect heeft in mijn glas water. De zoetkracht is enorm en ook heb ik nu eerder een voldaan gevoel. Ik kan haast niet wachten tot zich een lichamelijke verwonding aandiend ;-)
Wordt vervolgd

Zoete groet!

He you, me flirt...

schilderij Kim Engelen

Flirtles voor noordelijke ambtenaren
Jonge ambtenaren uit Groningen, Friesland en Drenthe krijgen les in flirten. Tijdens een les die donderdag gegeven wordt in het provinciehuis in Groningen, krijgen ambtenaren van een flirtcoach de ins- en outs te horen van het flirten.
Doel van de cursus is te komen tot een betere relatie met zakelijke contacten, ambtenaren en burgers die ze aan de balie te woord moeten staan, zo maakte een woordvoerder van de organisatie bekend.

Het gaat om een cursus van een uur van de 'Universal Flirting Academy' uit Dordrecht aan jonge ambtenaren aangesloten bij de vereniging Jonge Ambtenaren Noord Nederland (JANN). De ambtenaren hopen dankzij de lessen een betere uitstraling te krijgen, zodat ze ideeën en informatie beter kunnen overdragen. Voor de cursus hebben zich veertig noordelijke ambtenaren aangemeld.

Volgens een woordvoerder van de Flirting Academy is het doel van de cursus de ambtenaren te leren hoe ze hun non-verbale communicatie kunnen verbeteren. ,,Flirten moet je niet opvatten in de betekenis van verleiden. Maar wel als het streven om door positieve aandacht verbinding te krijgen, om andere mensen te laten bloeien", zegt Angelique van 't Riet van de Academy.

Ik weet dat servicenormen en compensatieregelingen 'hot' zijn momenteel in ambtenarenland. Maar om ambtenaren nu te leren flirten om een beter klantcontact te krijgen...

WHOEHAHAHA

Flirtende groet ;-)

Dat is mijn werk niet...

Ach na twee dagen klagen over mijn werkomstandigheden kan deze derde dag er ook nog wel bij. En eigenlijk was er vandaag helemaal niet veel reden tot klagen. Slechts één spoedje en dat was een herhaling van gisteren. Het versnellingsplan welke vanavond gepresenteerd wordt en waar gistermiddag, nadat ik het tig keer had gekopieerd en geniet, nog iemand zijn plasje over wilde doen en de tekst dus vanochtend moest worden aangepast en waarna het plan wederom mocht gekopieerd en geniet.

Ook 'plingde' vanochtend mijn computer een herinnering dat de archivaris langs zou komen. Goddank een jaarlijks gebeuren want vaker zou ik zo'n droge man niet kunnen velen. Zo'n archivaris is in mijn ogen dan ook van een uitstervend soort en daar hoeft geen actiegroep 'ter behoud van' voor opgericht te worden. Dit soort ambtenaren kunnen we missen. Ik heb een prachtig digitaal en overzichtelijk archief en dat papieren gebeuren mag van mij gelijk door naar het ronde archief.

Zo genoeg over mij! En hoe was uw dag?

Mike's off day...

Liever las ik dat het Mike's day off was maar voor vandaag geldt de titelversie. Een regelrechte boutdag vol misere en ellende veroorzaakt door absentie van collega's, vandaag vier stuks maarliefst. Ik vraag me echt af wat hier de oorzaak van kan zijn. Het lijkt er soms op dat er heel veel negativiteit in het gebouw zit. Elke dag maar weer de wachtruimte vol met mensen met allerhande problemen, net als de hele wijk. Waar houdt het op?

Ik was gewoon blij dat ik naar huis kon en dat het pijpestelen regende, en ik op de fiets, kon me geen moer schelen. Ik wilde alleen maar weg. Thuisgekomen ben ik gelijk eten gaan koken en terwijl dat pruttelde heb ik een zak chips opengerukt en heb daar een flinke hand van opgegeten. Na het eten had ik nog niet genoeg en ben ik naar de winkel gegaan om yogert te halen met crusli. Nu barst ik bijna uit mijn voegen en nog voelt en is het gat in mijn buik niet dicht.

Zo voelt het dus, ik weet het weer. Pure onmacht en uit frustratie stop ik me vol met eten. Goddank morgen weer een nieuwe dag dat ik opnieuw mag beginnen met een schone lei

Het houdt je van de straat...

Vanavond mag ik weer bij het maandelijks overleg zitten van de wijkraad, een lange dag dus want ze weten van geen ophouden en kunnen lang blijven plakken. Zeker met het onderwerp van vanavond, namelijk het samenscholingsverbod op Kanaleneiland. Eerst roepen ze om harde maatregelen en nu gaan we te ver met het instellen van het samenscholingsverbod. Ach we zullen het wel zien straks en misschien valt het allemaal wel mee, whoehahahaha

Moge het nog niet duidelijk zijn waar mijn passie ligt, hier in elk geval zeker niet :-)

'm smeren...

Doet u dat wel eens, er stilletjes tussenuit knijpen? Nou ik wel, vanavond is er een nieuwjaarsreceptie van onze dienst maar ik 'poets de plaat'. Ik zie altijd vreselijk tegen die 'gezellige' netwerkbijeenkomsten op, als ik een taak heb dan is het prima maar aanwezig zijn en gezellig doen dat ligt niet in mijn aard, dat wil ik niet meer, dat voelt teveel als 'aanpassen'.

Hoewel het bijwonen van dit soort dingen niet verplicht is word je toch geacht aanwezig te zijn. Erg dubbel dus, ik vind echter mijn vrije tijd te kostbaar om deze te verdoen met dit soort 'gezelligheden'. Bovendien ben ik nog steeds fietsende en wil ik graag bij daglicht naar huis fietsen. Overigens heb ik morgenochtend ook al een nieuwjaarsontbijt en zeg nou zelf één zo'n sociaal samenzijn is toch meer dan genoeg? Op dat ontbijtje verheug ik me zeer. Ik heb vandaag inkopen gedaan en lekkere gezonde dingen aangeschaft zodat er voor elk 'bekkie' wel wat is. Kijk dat vind ik nou wel leuk, een beetje bezig zijn, wat lekkers op tafel zetten, een beetje verzorgen.

Op de foto bovenin staat mijn lunch van vandaag, eenvoudig doch voedzaam. Tortilla met rauwkost, heerlijk en je kunt er eindeloos mee varieren ;-)

We zijn er weer...

Heb niet echt de oorzaak van vastlopen kunnen ontdekken maar ik denk dat het met het rippen van muziek vanaf CD te maken heeft. Dat mag ook helemaal niet dus ik moet er niet over zeuren.

Een van de collega's vertrekt en ik 'mag' van alle andere collega's een persoonlijke toepasselijk liedje op CD branden als aandenken, met een klein tekstje. Een leuke klus alleen moet deze wel in mijn vrije tijd gemaakt worden want natuurlijk hebben we op het werk deze geavanceerde mogelijkheden niet en denk ik niet dat het nog gaat lukken deze tijd te compenseren. Ben alleen al gisteravond uren aan het kloten geweest om de boel te rippen.

Vandaag was het een enerverende dag met 'hoog' bezoek, vandaag geen minister Vogelaar maar minister Hirsch Balin van Justitie himself die polshoogte op 'ons' eiland kwam nemen. We schijnen een soort van voorbeeld functie te gaan krijgen....

Mijn aandeel in de poppenkast van vandaag was het aanleveren van voldoende parapu's en het opvangen van de gastvrouw met een kopje thee na het serveren van vele liters koffie. Het is vandaag niet meer rustig geworden, het voelt alsof er 'wat' aan zit te komen, 'iets' onderweg is, misschien de superstorm wel...

Vervolg "Feestelijk vuil"...

Inmiddels zal het duidelijk zijn dat met de posteractie van vorige week niet onze Annie bij het vuil werd gezet maar dat de actie bedoeld was om de jarige reinigingsdienst en de daarbij horende vuilnisophalers eens in het zonnetje te zetten.
Deze week is het dan zover en kunnen inwoners van de domstad hun huisvuil opleuken met de hiernaast afgebeelde stickers. Op 'ons eiland' heb ik vele stickers reeds aangetroffen maar niet op de daarvoor bedoelde zakken huisvuil. Ik blijf het een volkomen misplaatste actie vinden.

Net als het komende burgemeesters referendum. Wat een poppenkast. De twee PVDA kandidaten dingen naar de stemmen van de kiezers en deinzen hierbij nergens voor terug. Zo ontving ik vanmiddag een mail met het verzoek of we na wilden denken of er mogelijkheden zijn in onze wijk om één van de burgemeesterkandidaten voor één nacht onderdak in de wijk te verschaffen.

Nu wil het geval dat mijn naaste collega op een heuse 'hotspot' woont waar zelfs de politie interesse voor heeft als 'steakout'. Maar om je stulpje te delen met een burgemeesterkandidaat, zelfs voor één nacht, ik weet het nog zo net niet. Of zou ze op deze wijze haar urgente wens om uit deze wijk te vertrekken kracht bij kunnen zetten?

Er is tenslotte 50% kans dat ie burgemeester wordt.
Of ben ik weer te negatief en is dit een prachtkans voor een prachtmens om één nacht in een, als het aan minister Vogelaar ligt, toekomstige prachtwijk door te brengen...

Donkere dagen voor kerst

Vandaag even niet met mijn hoofd in het verleden maar in het hier en recente heden. Wat een verschrikkelijke BOUT dag. Dat kan je natuurlijk altijd overkomen en de ene keer heb je meer veerkracht of zie je mogelijkheden hier anders (lees beter) mee om te gaan. Vandaag wil het echter niet lukken en voel ik mij slechts verbonden met de regen die bijna onophoudelijk neerstroomt langs de ramen en zit ik te simmen.
Waarom sta ik toe zo uit balans te raken? Wat heeft me zo geraakt? Ben ik ontevreden? Zo ja, waarover dan?
Ergens binnenin mij vechten de innerlijke criticus en de rechter over wie het hoogste woord mag hebben en zoals dat meestal gaat als er twee vechten om een been loopt, in mijn geval, de cynicus er mee heen.

Smalend denk ik aan vandaag terug en voel een onbestemd gevoel opkomen. Mijn werkplek waar de laatste tijd het ‘stroperige’ klimaat van niet vooruitkomen maar ‘handhaven’ heerst terwijl ik op de rand loop van mijn kunnen en bijna dagelijks mijn lijstje van prioriteiten moet herschrijven en ik tegelijkertijd apetrots ben dat het de aanwezigen lukt de tent te laten draaien. Mijn werkplek waar ik met plezier heenga, hoewel het lang niet altijd even makkelijk is met alle (personele) veranderingen van de laatste tijd om te gaan. Mijn werkplek waar ik veel energie in stop, waar ik nog lang niet uitgeleerd ben, raakt me vandaag als een mes in mijn rug. Een wijzende vinger en ‘vaag’ onderhuids geschimpscheut en geneuzel.
Komen dit soort ongenoegens naar boven en buiten omdat ik er een weekje niet ben? Is er dan pas een voldoende ‘veilige omgeving‘ om dit te ventileren? Als we nou gewoon eens met elkaar afspreken om niet zoveel te lullen maar gewoon er te zijn en te doen waarvoor de burger ons betaald.
Werken, en dan ook nog het liefst samen, wat een mooi streven, samenwerken.