Na al het gemopper over de vroege herfst mag er ook wel eens opgemerkt worden dat het prachtig was weer, dit weekend en het weer dus ;-). Wel is het goed merkbaar dat het herfstig is als de zon ondergaat. Dan gaat in huize M gezellig de kachel aan en liggen de poezen ervoor in plaats van op de kachel. Das net iets te warm zelfs voor vuurvaste poezen als Tooheys, die haar vaste stek òp de kachel heeft als ie op waakvlam staat tenminste.
De katten zie ik genieten van de zonnige nadagen en ze hebben allebei heel ondeugende kuren. Zo heeft Tooheys ontdekt dat ze in struiken kan klimmen en dat dàt een mooi uitzicht geeft om onverhoedse aanvallen op Foster of Goudlokje te ondernemen. Goudlokje komt niet meer binnen maar is wel regelmatig in en rond onze tuin te vinden, nou dat is prima. We hebben het kokertje om haar hals goed bekeken maar dat is toch echt een magneet voor een kattenluik en heeft ons niets verder gebracht omtrent de identiteit van haar baasje.
En ik? Ik heb genoten van de rust die dit weekend me heeft gebracht. Ik heb me heilig voorgenomen wat meer rust en evenwicht in en om huis te vinden, er gebeurt genoeg in mijn omgeving. Tenslotte blijft die malle wereld maar doordraaien. De komende week wordt het behandelplan voor mijn schoonvader gemaakt en vanaf woensdag is Maxim weer aan het werk en is zijn vakantie voorbij. Wel ontzettend fijn dat hij deze zware tijd vrij is geweest om zijn ouders te ondersteunen.
