Visite...

Toen ik vanochtend blogde over mijn toch wel steeds voller wordende weekend voorvoelde ik waarschijnlijk al dat ik mijn plannen beter kon loslaten. Ik ben heerlijk met 'the flow' meegegaan en heb bijna een pad tussen mijn huis en de sleutelmaker uitgesleten met mijn heen en weer geloop. Maar eind goed al goed, het is de beste man dan toch echt gelukt om drie goede sleutels bij te maken. Al gebied mij eerlijkheidshalve wel te melden dat hij zelfs de originele sleutel had verslepen, maar goed, foutje kan gebeuren ;-)

Op de valreep zag ik dat Martine plannen had om richting Houten te komen voor de kunstfietsroute, gauw een SMSje gestuurd (soms wel een zegen hoor die mobieltjes;-) en kennis gemaakt in levende lijve. Samen constateerden we dat we toch alwel veel van elkaar wisten door het lezen van de wederzijdse blogs. Voor mij geeft zo'n kennismaking echt een extra dimensie aan deze leuke hobby. Naaste de 'visite' van Martine kreeg ik nog bezoek van een paniekerige buurvrouw die me wees op een hele zwerm wespen die in mijn haag zaten en of ik de bestrijdingsdienst maar even wilde bellen. Samen met Martine op onderzoek gegaan om te constateren dat het hier om zwermende bijen handelde. Terwijl ik nog op internet op zoek was naar imker kwam een andere overbuuf al met een locale imker aan. Er ontstond zowaar een klein oploopje voor ons huis en zelfs onze Tooheys wilde het fenomeen met eigen ogen aanschouwen. Inmiddels is de rust in huize mikelodeon weder gekeerd en maak ik mij op voor een fuifje vanavond.

Een dynamische zwaai!

Heen en weer....

Mijn bijna lege weekend is toch nog aardig gevuld. Waar zijn de tijden dat ik ongestoord in de hangmat kon doorbrengen? Op de een of andere manier heb ik veel te doen, en dat is dus nog steeds maar dat kan natuurlijk komen doordat ik op andere momenten zo lekker in de hangmat hang. Het vooruitschuifprincipe dus ;-)

Gisteren heb ik mij vermaakt met een heel plezierig gesprek met mijn zus en ze gaat nog steeds de goede kant op, helaas wel met heel veel pijn en dito medicatie maar er is levenslust :-)

Verder heb ik een digitaal fotoboek van de afgelopen vakantie gemaakt en verstuurd naar de HEMA ter afdrukking. Nu maar duimen dat alles goed gaat...

Ook heb ik een aanzet gemaakt voor een nieuw boekje n.a.v. mijn assistenttrainerschap bij de Deep Change en natuurlijk Voske, nog steeds niet helemaal klaar met het handvat. Dat het maken van een trommel niet vlug vlug gaat is erg goed voor mijn rammenpersoonlijkheid ;-)
Ik heb echt rust gekregen in het bouwproces, wie weet kan ik 'm morgen in alle glorie tonen ;-)

Tja en dan het heen en weer. Vanochtend ben ik al twee keer bij de sleutelmaker geweest voor het bij laten maken van sleutels, en ze passen nog niet...
Deze week heeft onze keukendeur het begeven na een driftaanval van Maxim die hem niet meer om slot kon krijgen omdat ie zo krom was getrokken. Bij een nieuwe keukendeur hoort natuurlijk een likkie verf, de foto hierboven toont het resultaat van een middagje verven door Maxim. Dat dit geen waterdruppels zijn en dit een tweede driftaanval bij hem veroorzaakte moge duidelijk zijn.

Wij vervelen ons geen moment in huize mikelodeon ;-)

UPDATE: In totaal waren er 4 bezoekjes nodig aan de sleutelmaker zodat ik vandaag toch nog genoeg beweging heb gehad :-)

More fun...

Ha het is donderdagavond en ik heb een bijna leeg weekend voor de boeg. Weinig afspraken, geen overbodige luxe na de turbulente weken die achter me liggen. Ik heb een aantal mensen erg verwaarloosd, zo voelt dat, onder andere mijn zus. Ik hoor via via dat het nog steeds goed gaat maar ik wil het eigenlijk van haar zelf horen. Morgen dus! want ik wil dat contact niet langer uitstellen.

Vandaag had ik overigens weer een geweldige werkdag en ik ben blij dat ik van baan veranderd ben, ik begin mijn draai er behoorlijk te vinden en dat voelt heel erg goed :-)

Verder is het de regelmatige lezer vast wel opgevallen dat het item 'gewichtigheid' al enige tijd buiten gebruik is. Niet dat dàt minder belangrijk voor mij geworden is maar meer het feit dat ik stil sta qua afvallen. De vakantie kilo's zijn er inmiddels al weer af maar ik blijf duidelijk weer hangen op een bepaald gewicht :-(

Inmiddels ben ik een echt offensief gestart met behulp van herbalife en de bezielende begeleiding van mijn oudste zus. Ik moet zeggen dat het me erg meevalt om 2 maaltijden door shakes te vervangen, zeker nu ik mijn favoriete smaak ontdekt heb :-) Ook voel ik me geestelijk erg fit en het lijkt alsof ik meer energie heb maar dat kan natuurlijk ook door Voske komen ;-)
Shakige zwaai ;-)

Fun...

Wat een heerlijke dag vandaag. Ik begon de ochtend met een heleboel kauwtjes die hun jongen op de grond aan het voeren waren. Wat is dat jonge spul toch zalig om naar te kijken, zeker als je de onhandige vliegpogingen ziet en vooral de ongelukkige landingen. Ik mocht getuige zijn van een onfortuinlijke jonge kauw die op een heg wilde landen en niet verwachtte tot aan zijn poeperd in de heg te zakken.

Afijn mijn dag kon niet meer stuk, zeker niet na de constatering dat er vandaag echt maar weinig collega's zouden zijn. Ook het aantal mail en telefoon bleven ver onder de verwachting zodat ik lekker heb kunnen doorwerken. Ik heb me zelfs een beetje kunnen oriënteren op het Utrechtse intranet. Er was zelfs tijd om een fun foto te kieken en wat een weertje. Hele stukken wind mee op de terugweg.

Ach, wat wil een mensch nou nog meer!

Zijn ze gek geworden!

Gisteravond hoorde ik voor het eerst over HAARP (High Active Auroral Research Project) . Het was net of ik over een science fiction verhaal hoorde. Voor zover ik het begrijp gaat het om een onderzoeksproject die zich bezighoudt met onderzoek naar het ontstaan van aurora 's en het klimaat en hierbij gebruikmaakt van ionentechnologie. Ik ben gaan Googlen en werd helemaal niet goed van wat voor vele toepassingen bij HAARP mogelijk zijn. Tot mijn grote verbazing lees ik dat er in 1999 een verslag van is gemaakt voor de commissie buitenlandse zaken, veiligheids- en defensiebeleid van het Europees parlement. In het verslag wordt geschreven over militaire toepassingen van HAARP als wapen die in staat is om niet alleen plaatselijk klimaat maar ook de mens te beinvloeden. Het verslag zelf is een heuse taaie ambtelijke rakker maar liegt er niet om. Hieronder een kort stukje uit het verslag:

HAARP - een wapensysteem dat het klimaat ontregelt

Op 5 februari 1998 organiseerde de Subcommissie veiligheid en ontwapening van het Europees Parlement een hoorzitting over o.a. HAARP. Vertegenwoordigers van de NAVO en de VS waren uitgenodigd, maar zij verkozen niet deel te nemen. De Commissie betreurt dat de VS niemand stuurde om vragen te beantwoorden en geen gebruik maakte van de mogelijkheid het gepresenteerde materiaal van een toelichting te voorzien.

HAARP; programma voor het onderzoek van hoogfrequente straling (High Frequency ActiveAuroral Research Project) wordt gezamenlijk uitgevoerd door de Amerikaanse luchtmacht enmarine, in samenwerking met het Geophysical Institute of the University of Alaska, Fairbanks. Soortgelijke proeven worden eveneens uitgevoerd door Noorwegen, waarschijnlijk op de Zuidpool, maar ook in de voormalige Sovjetunie.

HAARP is een onderzoeksproject in het kader waarvan met uitrusting op de grond, een net van antennes die ieder hun energie ontvangen van een eigen zender, delen van ionosfeer worden opgewarmd met krachtige radiogolven. De gegenereerde energie warmt bepaalde delen van de ionosfeer op met het gevolg dat er in de ionosfeer eveneens gaten vallen en kunstmatige lenzen ontstaan. HAARP kan voor vele doelen worden ingezet. Door de elektrische eigenschappen in de atmosfeer te manipuleren kunnen enorme krachten worden gestuurd. Indien dit wordt gebruikt als wapen kunnen de gevolgen voor de vijand verwoestend zijn. Door middel van HAARP kan miljoenen malen meer energie naar een exacte plaats worden gedirigeerd dan met iedere andere traditionele zender. De energie kan eveneens worden gericht tegen een bewegend doel, hetgeen nuttig kan zijn bij de bestrijding van vijandelijke raketten...
Ik moet eerlijk bekennen dat ik nu wel iets anders tegen alle rampen die de aarde de laatste jaren teisterden aankijk. Zoals de tsunamie en recente aardbevingen, El Niño, de droogtes en overstromingen, om maar even wat te noemen en het gat in de ozonlaag.

In het gareel...

Aan alles komt een eind, dus ook aan mijn luiervakantie, maar dat geeft helemaal niets. Ik heb me verheugd op de prachtige fietstocht richting werk en heb me verbaasd hoe hard de mais gegroeid is in deze korte periode. Ook waren er wat kuikentjes minder, maar ja das de natuur...
Op mijn werkplek hangt dit geweldige tegeltje en ik moet altijd glimlachen als ik het lees.

Prachtig toch?

Maxim's vakantie is overigens verre van over, hij is vandaag met zijn zwager naar Duitsland vertrokken om daar nog even wat bloemetjes buiten te zetten met een heus mannenuitje. Wat dat precies inhoud weet ik niet en wil ik ook niet echt weten. Beiden zijn ze zeer geïnteresseerd in de tweede wereldoorlog en al die oorlogszaken deprimeren mij.
Ik ben van nà de oorlog en dat wil ik graag zo houden ;-)

FF uitbuiken..

Na een voorspoedige doch zeer turbulente vlucht, zijn we vanochtend rond half zes geland op Schiphol. Tot onze grote vreugde geen regenwolken maar zonneschijn, dat is in elk geval een heerlijk begin van de dag. met de trein waren we binnen het uur in Houten, een waar record welke mede mogelijk werd door het verlate vertrek van de trein naar Houten, in ons voordeel ;-). De katten waren met stomheid geslagen toen we binnenkwamen, normaal brullen ze de oren van ons hoofd op dit tijdstip voor melk maar vanochtend lieten ze zich lekker aanhalen en kroelen. Binnen de kortste keren lag Tooheys alweer lekker op schoot te spinnen van plezier. Het is de eerste vakantie dat ze zich niet heeft volgegeten en ze is nog lekker slank, iets wat ondergetekende niet kan zeggen. Ook Maxim verschoot van kleur toen hij op de weegschaal ging staan.

Ach we hebben heerlijk genoten van alle lekkere dingen en nu gaan we gewoon door met het innemen van de wat meer verantwoorde en gezondere versnaperingen. Ik denk dat met name de geweldige ontbijtbuffetten ons hebben doen aankomen. Elke ochtend konden we onbeperkt eten van rijsttafel tot een soort van high tea. Tja, en je bent hollander of niet, je hebt ervoor betaald tenslotte...
Wij hebben het ons in elk geval goed laten smaken ;-)

Vakantie ...

Vanaf nu wordt er dus elders geblogd.

Hier dus ;-) Singapore 2008

Inpakken...

Morgen vertrekken we naar Singapore en vandaag ben ik dus druk met wasjes en verzinnen wat mee te nemen. Niet te veel in elk geval want ik heb me laten vertellen dat het opruiming is daar ;-)

Ik heb me weer voorgenomen een vakantieblogje bij te houden en het adres zal ik morgen hier plaatsen voor de liefhebbers die mee willen genieten...
Voor onze katten zal het wel weer wennen zijn, volgens mij voelen ze ons naderende vertrek haarfijn aan en zijn ze niet bij ons weg te slaan...

Amy Tan...

Gisteren vond ik onderstaand film in mijn mail box, met dank aan M. Wederom een prima productie van TED talks . Het is een mooie presentatie door Amy Tan waar alle hier beneden genoemde onderwerpen aan de orde komen.

Waar komt creativiteit vandaan? Dubbelzinnigheid, onzekerheid, kwantumfysica, het observatoreffect, snaartheorie, intenties, hints en hulp uit het universum, focus, serendipiteit, waarom ben ik hier?, morele dubbelzinnigheid, de aankomst van geluk, kansen, willekeur, balans, ongeluk, rechtvaardigheid, (bij)geloof, absolute waarheid, onzekerheid, verbeelding, inleving, invoeling, compassie, humor en een verrassend einde aan het verhaal van schrijfster Amy Tan. Nieuwsgierig geworden kijk dan naar onderstaand filmpje, het is echt de moeite waard!
Hmm, ik merk dat het lang duurt om de video op te halen, misschien dat deze link sneller werkt.

MMMMMMjammie....

Vanochtend kon ik mijn geluk niet op toen ik alle rijpe aardbeitjes zag. Ze ruiken net zoals ze smaken, heerlijk zoet en vandaag zijn het er zes!
Ik was zo in mijn nopjes dat ik deze 'ode aan de aardbei' heb gemaakt. Enjoy, net zoals ik van de aardbeien ;-)

Aarebeie, verse aarebeie...

Nou heb ik hier recentelijk laten ontvallen dat ik over niet van die groene vingers beschik, maar soms, heel soms gaat het 'tuinieren' me erg goed af.
Zoals met deze plant die ik enkele weken geleden gekregen heb en die ik waarlijk, zekere voor mijn doen, erg vertroetelt heb. Zoals gezorgd voor voldoende nattigheid bij aanhoudende droogte en 'm natuurlijk slakvrij ophangen 's avonds en overdag vol in het zonnetje. Eigenlijk ben ik er wel heel druk mee geweest al zeg ik het zelf ;-)

En vandaag kan ik daar letterlijk dus de vruchten van mijn noeste arbeid plukken, wel twee dus. Ik geef toe, das te weinig voor een taart maar in plakjes op een beschuitje, of zo direct vers van de plant gehapt of met een heel klein likje sorbetijs.

Eigenlijk meer ideeën dan aardbeien dus maar het zier er naar uit dat ik de komende dagen herkansingen genoeg krijg :-)

Uitzicht...

Ik weet natuurlijk niet hoe het in de rest van Nederland vandaag vertoeven was maar in het Utrechtse was het bijzonder wisselvallig. Vanochtend nagenoeg geen wind met veel bewolking en naarmate de dag meer vorderde trok het wolkendek steeds meer open. Op een gegeven moment kon je de scheidslijn boven Utrecht heel duidelijk zien. Rechts was een zwaar wolkendek en links een zeer aangename blauwe lucht die steeds meer aan terrein won.

Het bovenstaande uitzicht wil ik je dan ook niet onthouden.

Zonnige zwaai :-)

Vreemde snuiters...

Vandaag heb ik me bezig gehouden met de kamerplanten, die behoeven uiteraard ook de nodige aandacht. Dus een beetje gescharreld blaadjes verwijderen water geven, tot ik rare bloemen ontdekte. De bloemn zitten helemaal verscholen op de bodem. Ik heb zulke rare snuiters gezien.

Vraag me nu niet wat voor plant het is, hij is groot, de bladstengels groeien in een kluitje uit de grond en er zitten allemaal kleinere groene blaadjes aan. Ik vind het wel een stoere plant, heeft iets prehistorisch, iets primitiefs. Maar wat nog belangrijker is, hij doet het goed met weinig water. Ik heb namelijk niet van die groene vingers en moet het hebben van orchideeën, cacteeën, succulenten en deze dus. Planten die tegen een stootje kunnen.

Maar goed over die bloemen, ik heb me laten vertellen dat het niet altijd een goed teken is als zo'n groene plant bloemen gaat voortbrengen. dat zou namelijk het eind van zijn tijd kunnen inhouden en dat ie daarom bloem maakt om zich te gaan voortplanten om daarna te sterven.

Iemand enig idee?

Houten bruist...

Ik had mij een rustige ochtend voorgenomen, in de zon en met mijn favoriete muziek. Dus vroeg opgestaan, alle klusjes afgewerkt en de boodschappen voor de BBQ van vanavond gehaald. Genoten van de vroege bedrijvigheid op ons plein van alle mensen die ook lekker vroeg klaar willen zijn met de zaterdagse dingen. De hangmat van stal gehaald en om kwart voor tien lag ik met een kopje koffie te genieten van deze zomerse zaterdagochtend. Na pak em beet tien minuten kwam aan mijn heerlijke rust wreed een einde door een regelmatige terugkerende tweetonige toeter.

Jawel hoor open dag bij de brandweer. Heel even erger ik me maar als ik me de enthousiaste gezichtjes van de toegestroomde kinderen voor de geest haal, die allemaal even in de grote auto mogen plaatsnemen en de sirene mogen laten afgaan, moet ik erg lachen. Ik haal mijn schouders op en laat de drietonige toeter rustig af en toe mijn oren binnenstromen en droom een beetje weg.

Tot wat andere toeters mij uit mijn droom helpen, en deze trompetters zijn een stuk dichter bij. Ons huis is gebouwd tussen twee oude schoolgebouwen die nu dienst doen als muziekschool en vandaag is er een open dag en mogen de kinderen het geleerde van het afgelopen jaar aan de toehoorders laten horen.

Met een kleine zucht haal ik de dopjes van mijn MP3 speler uit de oren en geef me over aan de 'boer er ligt een kip in het water' achtige muziekwerkjes en zie in gedachten de zwoegende koters de nootjes lezen en haal diep adem.

Wie beweert dat het dorpsleven saai is moet hier maar eens komen, Houten bruist, in elk geval vandaag ;-)

Plastic in Houten...

Houten is één van de 35 proefgemeenten waar het inzamelen van plastic verpakkingen wordt uitgeprobeerd. Inwoners kunnen o.a. plastic flessen, flacons en andere plastic verpakkingen gescheiden aanbieden. De plastic verpakkingen moeten worden verzameld in speciale zakken (plastic heroes). De zakken worden maandelijks opgehaald en afgelopen vrijdag heb ik tot mijn grote vreugde vele volle zakken langs de kant van de weg zien staan. Als de proef succesvol verloopt, gaan alle gemeenten op deze manier plastic inzamelen.
In augustus zijn alle resultaten van de proefgemeenten bekend. Dan weten wij hoe het verder gaat met de plastic inzameling en krijgen daar in augustus een brief over thuis gestuurd. In landen als België en Frankrijk worden overigens al jaren plastic flessen en flacons ingezameld, met zeer goede resultaten.
Het plastic wordt verwerkt tot grondstof voor de productie van nieuwe flessen en flacons en bijvoorbeeld fleecetruien en tennisballen.

Ik hoop dat deze proef een groot succes wordt en het is een heuse eyeopener om te zien hoeveel plastic zooi we gewoon weggooien.

Maxim en ik zijn in elk geval om en scheiden afval dat het een lieve lust is ;-)

Olifantenkunst?

Even geleden schreef ik in een eerder blog enthousiast over een zichzelf portretterende olifant. Gisteren kreeg ik wat meer informatie over de achtergronden.
Lees en huiver...

Als resultaat van het videofilmpje hebben miljoenen mensen interesse getoond voor een schilderij gemaakt door één van deze 'kunstzinnige' olifanten. Helaas heeft men (en ik ook ) zich niet gerealiseerd dat deze kunstige schilderijen niet zonder een beestachtige trainingmethode tot stand kunnen komen. Het stel, Liz Allen en Mark Fangue, welke het 'zelfportret' op het YouTubefilmpje vastlegde, hebben een website waarop de schilderijen te koop worden aangeboden. Waarschijnlijk hebben ze geen enkel idee van de wrede trainingspraktijken en de impact op de olifanten en dan met name de baby olifanten die gewoon hiervoor geexploiteerd worden. Menig olifanten bezitter wil meeliften op de successen van schilderende, en geld in het laatje brengende olifanten. Het wordt gebracht alsof de olifanten plezier hebben in het schilderen maar daar gaat heel wat leed aan vooraf en het schilderen behoort uiteraard niet tot het natuurlijke gedrag van een olifant. Als je meer wilt weten, kun je hier de nieuwsbrief lezen die mij werd toegestuurd.

Hansopjes...

Vandaag in Utrecht op zoek geweest naar iets leuks om alvast aan de nieuwe borelingen toe te sturen, iets wat me niet gemakkelijk afging. Ik startte met zoeken naar een leuke kaart maar er is blijkbaar geen markt voor tweelingen want ik heb er geen één leuke kunnen vinden. Bij Pinokkio, onze buren, hadden ze wel enige dingen maar niet zo geschikt voor borelingen of wel geschikt voor hen maar dan weer niet voor mijn portemonnee :-(

Ik werd op gegeven moment steeds wanhopiger en ben kriskras door Utrecht heen gerend tot ik even een hoekje afstak door even door de HEMA te lopen om weer richting Neudeflat te komen toen ik ze zag, twee rompertjes met Jip en janneke afbeelding. Perfect geslaagd. Ik heb ze net op de post gedaan, nou maar hopen dat zij ze net zo leuk vinden...

Welkom...

Ik val maar gelijk met de deur in huis. Mijn nichtje Marieke is bevallen van een tweeling, een jongen en een meisje. Hij 7 - en zij 6 pond en geboren in de 38e week en kerngezond in elk geval. Volgens de laatste berichten maken moeder en kinders het goed en mijn zus Anke en haar man zijn apetrots.

Ik ben nog steeds zo vol van dit nieuwe leven dat ik niet eens opgelet heb of de mieren weer aan het melken waren, morgen in de herkansing :-)

Bescheten...

Was jij vanochtend ook zo opgetogen dat je je eindelijk weer in je normale dagelijkse beslommeringen zoals 'werk' mocht stortten? Ik kan niet anders zeggen dat ik heerlijk genoten heb van alle vrije dagen maar dat ik ook wel blij was dat er weer even wat regelmaat in mijn bestaan kwam. Ik word zo verschrikkelijk lui van vrij zijn, zeker met deze zomerse temperaturen. Vanochtend was ik in elk geval helemaal opgetogen dat ik weer lekker richting baas mocht trappen.

Rond half 10 was iedereen, in meer of mindere bruin/rood verbrande tintjes, binnen op kantoor en werden de 'familie avonturen' verteld bij een bakje automatenkoffie, die natuurlijk als vanouds smaakte (yak).

'Het kostte wel wat moeite om weer in het gareel te komen maar tegen 11.00 uur was ieder toch alweer geheel 'in en aan het werk'.

Hoe dan ook, deze dag is voorbij gevlogen, voordat ik het wist zat ik alweer op de fiets richting huis en ik voelde allemaal kleine spatjes. Net te kleine spatjes voor regen en vooral onder een bepaalde bomenrij. Thuisgekomen moet ik denken aan insectenpoepjes, en voelde ik me ineens knap bescheten, letterlijk. Wat kan het anders zijn, is er iemand die dit wat prettiger weet te verklaren?

Getver!

Kachel...

Dat katten lekkere plekjes uitzoeken om in te gaan liggen wist je vast al. Vandaag trof ik Foster in de snikhete tuinkachel aan. Natuurlijk stond ie niet aan maar na enkele dagen bloedhete zon slaat de warmte in het aardewerk op en is het bloedheet daarbinnen.

Foster vond het daarentegen blijkbaar zeer aangenaam en kwam pas tegen etenstijd, nog grijzer dan normaal, weer tevoorschijn.

Rare jongens die katten :-)

FF relaxen met...

Zeg nu zelf, dit weer nodigt niet uit tot enige actie. In elk geval niet tot enige aktie binnenhuis. Vandaar deze luie You Tube bijdrage van mij met keigave muziek :-).
Persoonlijk uitgezocht, dat dan weer wel ;-)

Dakhaas...

Ik ben een beetje uit mijn ritme, oorzaak hiervan is waarschijnlijk te vinden in de vele vrije dagen van de afgelopen weken.
Normaal ben ik ruimschoots vóór de wekker wakker maar nu merk ik toch niet geheel -uit mezelf- wakker te kunnen worden. Gelukkig kan ik wel vertrouwen op onze Tooheys die een ingebouwde, en nooit falende, melkwekker heeft.
Zo ook vanochtend, stipt om kwart voor zes dient zij zich aan onder ons slaapkamerraam voor een niet zo bescheiden ochtend begroeting die zich in mensentaal het beste laat vertalen als: OPSTAAN LUILAK TOOHEYS WIL MELK
en dat houdt zij lang vol hoor en bang om in herhaling te vallen is ze ook niet -slik- sorry buurtjes.

Met grote ronde ogen van verontwaardiging - dat het allemaal zo lang moet duren- word ik dan beneden opgewacht. Ik val bijna over de heen en weer dribbelende Tooheys, terwijl ze onophoudelijk om melk bleert. Als ze haar portie naar binnen geschrokt heeft rent ze weer buitenom naar het slaapkamerraam om het hele ritueel te herhalen want de dondersteen weet dat Maxim nog in bed ligt een er dus een tweede portie in het verschiet ligt.
Ik kan intens van dit kleine dwingende monstertje genieten, de wereld draait om haar en op momenten dat ik dat even vergeten ben, laat ze luid en duidelijk van zich horen. Ze heeft ooit geleerd, toen ze nog een zwervende straatmeid was, dat ze aandacht en eten kreeg als ze maar hard schreeuwde, konden we allemaal maar zo duidelijk aangeven waar we behoefte aan hebben ;-)

Nothing..

De laatste week is er maar weinig door mij geblogd. Ik weet niet goed waar dat nu aan ligt maar het is begonnen met de driedaagse van de Deep Change.

Normaliter kon ik daar het netwerk uit de lucht halen en lekker internetten en bloggen, helaas is daar een eind aan gekomen doordat er zelfs daar individuen onoirbare digitale praktijken hebben uitgevoerd door in te breken in het netwerk van het instituut. Een trieste zaak en dat niet alleen omdat ik dan niet meer kan bloggen maar dat er dus zelfs, in het door mij op handen gedragen instituut, in Limmen mensen rondlopen die willens en wetens de boel willen vernaggelen. Ik kan daar gewoon niet bij, net zo goed als dat er mensen zijn die er blijkbaar genoegen in scheppen om een blog te hacken, iets wat blogvriend Coos onlangs overkomen is. Nog zoiets onnavolgbaars is het oplopen van een digitaal virus waar Bolus tegenaan liep. Er zijn mensen die deze virussen blijkbaar ontwikkelen en meesturen, getver, ik word er helemaal wars van.

Maar goed genoeg gemopperd, de afgelopen dagen zijn ook heerlijk rustig geweest met weinig stress en veel geluier in de hangmat. Ik heb weer eens uitgebreid naar muziek kunnen luisteren en daar werkelijk alle tijd voor genomen. Een bezigheid die zich uitstekend laat combineren met de hangmat maar dat terzijde.

Vandaag weer eens op het werk wezen kijken en zowaar nog wat kunnen doen ook. Wat kun je lekker opschieten als er zo weinig mensen zijn, het is zelfs stil te noemen. dat geldt natuurlijk niet voor de geluiden van buiten want het hele Neude is omgetoverd tot mega terras.

De blauwe kamer...

Vanmiddag zijn we naar een prachtig natuurgebied geweest met boven genoemde naam. Het ligt vlakbij Rhenen aan de Nederrijn en beslaat zo'n 120 HA. Het gebied maakt deel uit van een 40 kilometer lange strook aaneengesloten natuurgebieden tussen Arnhem en Wijk bij Duurstede.
Hier grazen een soort van oerossen, die we wel ontmoet hebben maar waar we wijselijk even uit de buurt bleven want ze waren zeer imposant en we konden van verre al aanschouwen dat het om twee stieren ging ;-)
Verder lopen er meerdere kuddes konikspaarden rond, enkelen hadden al veulentjes. Een beetje aan de rand van de kuddes voerden jonge hengstjes een heuse act op met vervaarlijke steigers en billenschopacties, prachtig om naar te kijken. De paarden zijn niet echt schuw maar ook niet echt makkelijk benaderbaar, meer dat ze ons mensen gedogen op hun graasgebied. Ook staat dit natuurgebied bekend om de vele (water)vogels die hier vertoeven. Vandaag hebben we een lepelaar zien overvliegen en een ringslang voorbij zien kronkelen. Al met al toch wel een heel bijzondere dag dus :-)