Aan tafel...

Na het gezellige eten in de Engel kregen we vanochtend een heuse verrassing van onze eigen jongens. Goddank geen ontbijt op bed, maar wel op de nuchtere maag. Ik gleed op weg naar de papierkliko, nog voor mijn eerste kop koffie, bijna uit over deze vangst van de nacht.
Helaas niet helemaal scherp geworden maar het is, of liever 'was', een spitsmuisje.
Vandaag maar eens kijken wat deze zondag in petto heeft, het ziet er hier in elk geval vriendelijk en zonnig uit.

Glibberige groet

Locale opklaringen...

Ik had vandaag een straf windje tegen op de terugweg en mijn gedachten over deze werkdag pasten hier goed bij. Zware gedachten terwijl ik over mijn stuurgebogen stug doortrapte.
Langzaam maar zeker liep ik in op een oudere magere man met flapperende regenjas. Toen ik hem op zo'n 10 meter genaderd was zag ik verderop langs de kant van de weg de kippenkolonie tot leven komen.
De man fietste de eerste kippen voorbij die gelijk achter hem aan begonnen te rennen. Ook staken nu kippen de weg over richting man en begonnen ze hem tegemoet te rennen uit tegenovergestelde richting. De man minderde vaart en werd in no time omringd door tokkende en kakelende beesten.
Het enthousiasme van de kippen werkte zeer aanstekelijk op mijn humeur. Hoe kun je nu donkere gedachten houden bij de aanblik van zo'n komisch en vrolijk tafereel.
Ik verbaas me over de hoeveelheid intelligentie die een kippenkopje blijkbaar kan bevatten. Naast de ogen en snavel en de coördinatie van die twee kunnen ze blijkbaar ook een persoon herkennen, en hoe. Het was heerlijk om te mogen zien en het spijt me dat ik er gewoonweg niet aan gedacht heb hier een fotoserie van te maken.
De rest van de tocht naar huis heb ik met een big smile gedaan, zelfs de dikke regendruppels die korte tijd later uit de lucht vielen konden dat niet meer stuk krijgen.
Opgeklaarde groet!

Groter virtueel denkraam....

Vandaag was een heugelijke dag. Na maanden van afzien qua traagheid van de werkpc hebben we uitbreiding van ons intern geheugen gekregen. Gemiddeld deed mijn pc, en ik was geen uitzondering, er 20 minuten over om ingelogd en het netwerk opgestart te krijgen.
Nee de Utrechtse ambtenaar dààr ligt het niet aan, het is de techniek, of wàs de techniek lievergezegd. Nog steeds vervelend is dat als je 15 minuten niet achter je pc zit deze automatisch afgesloten wordt en je dus weer van voor af aan mag beginnen. Dat is helaas nu nog steeds zo en daar kunnen we niets aan veranderen, maar vanaf nu lukt het in amper 4 minuten de hele handel te herstarten.
Nu ben ik wel benieuwd hoe lang het duurt voordat deze uitbreiding van geheugen weer een uitbreiding wenst maar dat merken we vanzelf nietwaar.

Kon ik mijn eigen geheugen maar zo makkelijk updaten, het voelt zo af en toe alsof mijn interne harde schijf in de bovenkamer aan vervanging toe is. Er gebeurd zoveel in zo weinig tijd, het is net alsof de wereld steeds sneller gaat draaien. De dagen vliegen voorbij en ik ben nog niet bekomen van het een of het volgende dient zich al weer aan. Pfff, ik verlang in elk geval alweer naar de rust van een heerlijke vakantie.
Onrustige groet...

Stop zinloze slachting dolfijnen op Faeröereilanden

Onderstaand bericht heb ik naar alle e-mailadressen verzonden in mijn netwerk. Ik wil vragen of je via de link http://www.pvdd.nl/ een petitie wil ondertekenen om deze zinloze en barbaarse jaarlijkse slachting op de Faeroër eilanden (Denemarken) een halt toe te roepen.

Elk jaar vindt er een slachtpartij plaats onder grienden (een dolfijnensoort) op de Faeröer eilanden, een autonome provincie van Denemarken. Deze prachtige dolfijnensoort werd ooit bejaagd om de lokale bevolking van voedsel te voorzien. Tegenwoordig is deze jacht niet meer nodig om de bevolking te voeden, maar is de jaarlijkse jacht uitgegroeid tot een culturele traditie. Tijdens de jacht drijven mannen in bootjes een groep grienden naar een baai, waar ze uit het water worden gehaald door stalen haken in de kop te slaan. Ieder jaar worden er honderden dieren gedood tijdens het jachtseizoen, dat meestal in de zomer plaatsvindt.
De Partij voor de Dieren vindt het een schande dat de overheid van de Faeröer eilanden de jacht, die geen enkel redelijk doel dient, nog steeds toestaat en roept daarom iedereen op zijn of haar naam onder onderstaande protestmail te zetten. Klik hier als je de foto's wilt zien maar je moet dan wel over een sterke maag beschikken.
Een geschokte groet

Korte coupe...

Vorige week tipte ik het al even aan, mijn kappersbezoek.

Zelf moet ik altijd even wennen en het lijkt alsof ook mijn haar altijd even moet wennen aan de nieuwe snit, maar na een week kan ik zeggen dat het lekker zit en goed voelt. Ok, ik geef toe dat het gewaagd is gezien de temperaturen maar wat is het makkelijk, even met mijn handen door het haar et voila!
Nu was ik al nooit een 'veel van het haar werk' maken vrouw maar dit is echt makkelijk.

Ieeks, toch wel even wennen weer zo'n foto van jezelf...
Frisse groet!

Euh worteltjes...

Op mijn struintocht over de biologische markt in utrecht kwam ik dit merkwaardig gekleurde worteltje tegen. Hij is van buiten dieppaars en van binnen oranje.
Bijzonder decoratief in plakjes, helaas is de naam mij ontschoten. Rauw smaken ze iets minder zoet dan hun oranje soortgenoten.

Vandaag gaan ze in een stamppotje, met bataat, pastinaak en peterseliewortel.
Ik keek net even onder de deksel en zag dat de paarse kleur van de wortel afgegeven had op de meegekookte aardappel, als dat maar goed gaat ;-)

Afwachtende groet...

Update:

De smaak was prima maar het oog wil ook wat dus in een stamppotje zal ik ze niet meer verwerken want die was roodpaars ;-)

Freeze...

Alles lijkt even stil te staan. De zon schijnt heerlijk maar als ik me buiten waag snerpt er een koude schrale wind om mijn kortgeknipte hoofd.

"Doe maar lekker kort" zei ik donderdag tegen de kapster, die zich dat geen tweede keer liet zeggen en nog nèt niet de tondeuse hanteerde...
Ik heb nog geen geschikte foto kunnen schieten van mijn nieuwe hoofd dus zul je het vandaag met dit stilleven van bevroren schaduwlijnen moeten doen.

Lief en ik hebben een heerlijk rustig weekend samen zonder afspraken, we hebben alles in huis en blijven dan ook lekker binnen, ieder met een tevreden knorrende kat op schoot. Af en toe tonen de katten wat interesse in vogels die de pinda's en vetbollen hebben ontdekt maar ze blijven lekker gluren en mekken naar ze vanaf de comfortabele warme vensterbank. En geef ze eens ongelijk,

Tevreden groet!

Lekker fröbelen...

Voor degenen die zich afvragen waar ik me zoal mee bezig houd daar ik beduidend minder - on line- te vinden ben, nou ik ben aan het fröbelen in klei.

Ik ben reuze blij met de nieuwe mini laptop maar merk ook dat ie te klein is om echt heel veel mee te werken. Kijk een blogje maken en een blogje lezen gaat nog wel. Het is echter niet echt plezierig om veel te lezen. Mijn ogen worden al snel moe van de kleine lettertjes en je moet beduidend meer scrollen. Tijdens rustige periodes kan ik op mijn werk wel eens wat rondkijken op mijn desktop maar daar is niet dagelijks, laat staan wekelijks, tijd voor. En dat is maar goed ook, je zou eens denken dat ik een luie ambtenaar ben ;-) Nee, lanterfanten doe ik bij voorkeur thuis.

Voorlopig zit er dus niet meer in dan een creatieve groet!

Pech hebben...

Het zal je maar gebeuren, je spreekt af met goede vrienden in Engeland, boekt de reis, pakt je spullen, ontwijkt de files, prikt een vorkje en mist dan de boot…
Nee dit overkwam niet mij maar mijn zus Anke. Onderweg naar Rotterdam kwam zij met man ben nog even gezellig een hapje mee-eten en ze dachten tijdig bij de boot te arriveren. Helaas bedacht de kapitein dat er vanwege het slechte weer, het stormde nogal, de trossen een uur eerder los gegooid werden. Tja en daar reken je natuurlijk niet op.
Letterlijk de boot gemist dus en aan de stem van mijn zus te horen vond ze het niet eens zo heel erg maar dat had alles met de barre weersomstandigheden te maken. Zelf moet ik er overigens ook niet aan denken om met zo'n storm naar Hull te varen.

En ik, vraag je misschien, hoe het mij vergaat? Alles loopt en het is heerlijk rustig. Er gebeurt niet zo veel en ik voel geen behoefte om over reeds eerder geschreven zaken te schrijven, dat trekt me niet.
Nee er heerst een heerlijke rust in huize Mikelodeon en lanterfanteren een beetje rond terwijl we uitkijken naar de lente.
Gisteren leek het heel even lente in Houten, de zon scheen uit alle macht en de vogels floten dat het een lieve lust was.
Een voorproefje, een lekkermakertje was dat want het duurde niet lang alvorens de grijze wolken het mooie blauw weer bedekte. Maar we hebben weer even mogen ruiken aan hoe het voorjaar kan zijn en het komt eraan. Gewoon nog even geduld hebben ;-)
Zonnige groet!

Zonnestraaltjes...

Het is me gelukt om vandaag twee keer droog over te komen en dat vind ik, gezien alle neerslag, zeer vermeldenswaardig ;-)

Ook moet mij van het hart hoe geweldig knap ik het vermogen van een kat vind om de lekkerste plekjes te vinden. Bij kou en donkerte wordt er in huize mikelodeon gevochten om het lekkerste plekje bovenop de kachel, mits ie op de waakvlam staat natuurlijk.
Bij het kleinste zonnestraaltje worden alternatieve plekjes gevonden van de vensterbank tot een klein stukje uitstekend stukje schouw.

Vanmiddag mocht ik getuige zijn bij binnenkomst van een gelukzalig spinnende Foster in de zonnige vensterbank en een net zo gelukkig spinnende Tooheys die zich speciaal voor de foto even netjes, zoals dat een dame betaamd, zittend in een reepje zon liet portretteren.

Ik zou er bijna naast gaan zitten en even heerlijk wegdromen.

Zonnige groet!

Opmerkelijk...

Vandaag vond ik dit opmerkelijke filmpje in mijn mailbox, welke ik graag wil delen.
Ik word heel aangenaam getroffen door het (schijnbare) gemak waarmee de hoofdrolspeler zijn last op zijn hoofd zet en torst. Wat heeft deze man een ongelofelijk vermogen zijn gevoel uit te breiden tot ver buiten de reikwijdte van zijn armen.
Ook prachtig hoe hij de vallende steen opmerkt en op tijd zijn voet intrekt zonder dat het hem uit balans brengt.

Bewonderende groet!

Klemtonen...

Ik heb hier al eerder vertelt over mijn 'carriëre' als buschauffeur. Gisteravond schoot mij weer een hilarisch moment binnen van het examen wat ik aflegde om mijn chauffeursdiploma te halen. Onderdeel daarvan is kennis van dieselmotoren, een soort van sleutel diploma voor pech onderweg. Nu was dat onderdeel voor mij als chauffeur op de stadsbus niet zo heel erg belangrijk, de monteurs reden in wagentjes rond en je mocht zelfs niet naar de motor wijzen van ze.
Maar goed het onderdeel was wel verplicht dus heb ik de theorie uit de boeken goed bestudeerd om ten tijde van het examen toch een beetje beslagen ten ijs te komen.
Op de dag zelf trof ik twee heren, de een nog serieuzer dan de ander en ik voelde dat ik gekeurd en bejegend werd ,'daar heb je weer zo'n rijdende muts'. Ik was heel blij het studiemateriaal goed bestudeerd te hebben en had zoiets van 'kom maar op met je vragen'.

Het ging me allemaal vlotjes af en ik zag de heren goedkeurend knikken tot het onderdeel 'nokkenaslager'. Ik begon te vertellen hoe dat werkte en en waar het voor diende en zag één van de heren rood aanlopen en de andere maakte vreemde hikgeluiden. Niet begrijpend keek ik ze aan, na enkele minuten konden ze weer redelijk uit hun woorden komen en vertelden ze me dat het de nokkenas-làger is en niet de nokkenà-slager zoals ik 'm genoemd had.
Ach ik was geslaagd en dat was belangrijker dan mijn gedeukte ego ;-)

Kattenlol...

De jongens donderjagen door het huis en Foster maakt er een sport van om zichzelf vanuit het kattenluik te lanceren bovenop de tafel. Uiteraard zonder eerst zijn voeten te vegen dus zijn er ontelbare kleine pootafdrukjes op tafel zichtbaar.

Hij heeft waarschijnlijk de hele dag geoefend want hij doet keer op keer triomfantelijk zijn ererondje over de keukentafel. Als ik na de derde keer me verder aan het typen van dit stukje waag, doet ie weer een poging zich achter de laptop te verstoppen. Tooheys hobbezakt met haar logge lijf wat achter hem aan en beleeft haar grootste lol door met een grote sprong op het vloerkleed te springen waardoor deze een stukje doorglijdt.
Het doet me een beetje denken aan 'apekooien' vroeger op school maar dan de katten versie.

Wat lijkt het me heerlijk om kat te zijn maar dan wil ik wel bij mezelf wonen ;-)
Na een half uur donderjagen keert de rust weer en vallen ze lekker in slaap voor de kachel. Die rust zal niet lang duren gezien het tijdstip, met een klein half uur komt lief thuis en dan verwachten ze eten, net als lief dus.

Een gauw schillende aardappel groet!

Surfen...

Vroeger was ik helemaal gek op windsurfen, sinds enige tijd beoefen ik dat slechts nog op internet. Je wordt toch wat ouder en dan trekt dat geploeter met die elementen een stuk minder...
Vandaag heb ik een vergelijkend waren onderzoek verricht onder vaatwassers. Jawel onze huidige is namelijk voorgoed overleden volgens de monteur van onze locale witgoedleverancier, iets met de pomp. Hij was me net te kien om een nieuwe - net in de aanbieding- te verkopen.

Als ik het type op internet opzoek, blijkt het een oud model en is ie elders in de aanbieding voor bijna 300 euro minder.
Een monteur zoeken is ook niet zo ingewikkeld, één telefoontje naar een door de internetleverancier aanbevolen monteur is zo geschied, et voila een geslaagde missie al zeg ik het zelf.
Even horen nog wat lief van mijn voorstel vindt en dan kan de bestelling plaatsvinden en mijn marygold huishoudhandschoenen opgeborgen worden.

Geel gehandschoende groet!

Frisse start...

Lief heeft vroege dienst en als betrokken echtgenote sta ik gelijk met hem op. Dat is geen opoffering hoor, ik ben gewoon geen langslaper.
De wereld heeft iets magisch zo vroeg, zeker op nieuwjaarsochtend. Langzaam maar zeker zie ik vanuit het keukenraam de dageraad komen en daarmee de troep die het afsteken van het vuurwerk heeft achtergelaten.

De poezen kijken me dankbaar aan als ik het kattenluik openmaak, van de zenuwen doet Tooheys nog gauw een plas op de kattenbak. Foster kijkt haar meewarig aan en staat in de startblokken om naar buiten te gaan.
Daar gaan ze, mijn jongens, al dan niet door het kattenluik de wijde wereld in.
Lief krabt de voorruit van de auto en Foster zie ik gelukzalig plaatsnemen in het rozenperkje aan de overkant.
2009 is begonnen en wat zal dit jaar allemaal brengen...
Ik zal in elk geval erover bloggen, elke dag een beetje.

Gezellig hé...

Hemelse bollen...

Het is wat rustiger op het werk waardoor ik me heb gepermitteerd om bij aanwezige collega's op de 16e etage enkele vers gebakken oliebollen te nuttigen.
De maker van de oliebollen pochte gisteren namelijk de lekkerste oliebollen van de wijde omtrek te bakken. Smulpaap als ik ben hoefde ik weinig aanmoediging om dat proefondervindelijk vast te willen stellen.
Met de trap, jawel, naar de 16e getogen van de Neudeflat alwaar de bepoederde bollen me toelachten.

"Neem mij, neem mij" riepen zij in koor, tja en hoe kan ik die lieve aanmoedigingen nu weerstaan? Alleen al de geur was heerlijk en de smaak van de perfect rond gebakken warme zachte oliebol (doch licht krokant van buiten) was hemels.
Het zijn met recht 'Royal balls' te noemen met oranje snippers en heel veel krenten op ambachtelijke wijze en met veel liefde vervaardigd. Ik heb gelijk een bestelling van 10 stuks geplaatst die ik vanavond ga ophalen. Ik kom zo het oude jaar wel door in elk geval ;-)

Vette grijns!

Verdulleme part 2...

Het eind van 2008 verloopt niet gladjes. Het zijn natuurlijk luxe sores maar het is toch wel vervelend als de vaatwasser weigert datgene te doen waarvoor ie er is, namelijk de vaat te wassen. Na twee dagen vaat doen heb ik oude vrouwenhanden. Natuurlijk is het handmatig vaatwassen hier niet de enige schuldige aan. De vrieskou buiten maakt dat mijn handen er doorleefd uitzien, net als mijn neus en oren overigens.
In elk geval helpt veelvuldig wrijven en insmeren wel alleen wel met het neveneffect dat ik glibber over het toetsenbord.
Nog even behelpen want de monteur komt woensdag pas, en natuurlijk mazzel gehad dat ie er na de kerst pas mee ophield..

Vette groet!

Verdulleme...

Vanochtend ben ik vol goede moed opgestaan en vastbesloten het lekkers er gelijk weer af te trainen. Niets mis mee zul je denken. Maar in plaats van dat de kosmos mij toejuicht in mijn enthousiasme, krijg ik een natte klets over me heen en kan ik mijn lol op met dweilen.

What happend?
Van de fysio heb ik een aantal oefeningen mee gekregen om thuis te oefenen met gewichtjes. Zuunig als ik ben (of was het luiheid??) bedacht ik mij dat ik net zo goed een fles wasmiddel als gewichtje kan gebruiken en dat werkte tot vanochtend prima.
Helaas heb ik zelf verzuimd de dop er goed op te draaien met als gevolg dat ik een flinke gulp wasmiddel (wat prikt die zooi in de ogen) over mijn kop heen gooi en dankzij de grote brede mond zeker één liter over mijn hoogpolige kleed heb gegooid. Niet ernaast, waar ik het makkelijk kan opdweilen, nee er op. Nooit geweten dat wasmiddel zulke vlekken kon maken.

GRMPFFFFF

Het ruikt er nu wel lavendelfris, dat dan weer wel.

Geintje van Maxim...

Lief had een creatieve bui en knutselde voor ons kleine nichtje een mooie kertstkaart. Ik had nog geen kerstwens op mijn blog maar deze voldoet prima :-)
Deze kerstwens kreeg ik toegestuurd en wil ik ook nog delen en dan is het op.

Morgen weer een dag :-)

Kerstavond...

Alle boodschappen zijn binnen, de winter mag komen en zelfs langdurig ingesneeuwd raken is geen probleem. Ik ben al volop voorbereidingen voor het kerstmaal aan het maken, de familie van lief komt een vorkje prikken.
Op het menu staan:

Alle gekheid op een stokje

Hoe heter hoe beter

Zoete herinneringen

Niet dat bovenstaande je veel wijzer zal maken, ik houd wel van een beetje mysterie ;-) het is in elk geval absoluut vlees- en visloos.

Wel is alles eerlijk en met de hand bereid dus niets uit pakjes of blikjes.

Het koken voor wat meer personen vind ik een heerlijke uitdaging.
Genoeg voor nu, fijne avond en gezellige dagen gewenst.

Bezige groet!

In de wolken...

Vandaag heb ik de uren die ik gewerkt heb het afgelopen jaar eens goed bekeken en in plaats van dat ik 2 dagen in de min sta, heb ik zelfs nog 2 dagen vrij tegoed in 2008.
Morgen ben ik dus onverwachts vrij en dat geeft me een heerlijk gevoel. Een mooie meevaller dus, net als mijn salarisstrookje ;-)
Ik wil nog niet te vroeg juichen maar het lijkt erop dat ik een gratificatie heb gehad of ik heb een loonsverhoging gemist het afgelopen jaar. Mijn nieuwe aanwinst in de vorm van mijn laptopje kan ik er in elk geval prima van betalen ;-)
Ik loop dus met mijn hoofd in de wolken. Niet zo moeilijk trouwens vandaag want het was erg mistig en ik heb enkele zeer fraaie plaatjes mogen schieten waarvan bovenstaande er één van is ;-)

Luchtige groet!

Vakantieleed...

Vanwege wat bizarre omstandigheden vandaag een blogje uit de oude doos.
Het betreft een vakantieverhaal van een oud collega.

Tja, je bent jong en wil op vakantie, dan ga je toch gewoon! Zo gezegd, zo gedaan en werd er met een otootje richting oosterburen gereden.

Collega S. en vriendin met een hoop lol die, ongehinderd door ook maar enige kennis van de Duitse taal, toch daar kwamen waar ze wilden zijn.
Misschien waren ze dan wel jong maar uit een ei kwamen ze zeker niet want elke keer als ze het otootje parkeerden in een Duitse stad dan schreven ze de straatnaam op een papiertje om zo weer het voertuig terug te kunnen vinden. Niet dat ze het eigenlijk nodig hadden want ze vonden eigenlijk altijd het vehikel op eigen 'kracht' terug.

Het zal zo'n beetje aan het eind van de vakantie zijn geweest dat de prille dames na een uitgebreid stedelijk bezoek weer het voertuig wilden opzoeken. Jammergenoeg kwamen de dames er deze keer niet uit en moest het papiertje met straatnaam er aan te pas komen. De dames klampten een Deutsche Polizist aan en begonnen aan hun charme offensief om de diender met handen en voeten duidelijk te maken dat ze hun voertuig zochten en dat het otootje in de straat op het papiertje moest staan.

De agent schoot bij het lezen van de straatnaam onbedaarlijk in de lach, op het papiertje stond namelijk , je raadt het al "einbahnstrasse".

Tevreden zijn...

In deze periode van het jaar is het niet zo vreemd om eens even stil te staan bij de afgelopen maanden. 2008 was voor mij een bewogen jaar maar goed dat is eigenlijk elk jaar wel ;-)

Vandaag heb ik het besluit genomen dat het goed is zoals ik ben, wellicht nog steeds met 20 kilo overgewicht en ik heb mijn best gedaan om er meer vanaf te krijgen maar het lukt me niet ondanks al het extra bewegen en herbalife.

Vandaag besluit ik dat het goed is zoals ik ben, ik accepteer dat ik geen slanke den zal worden, het is goed zo.

Dit blogje is niet bedoelt als vrijbrief voor mezelf om weer overal mijn tanden in te zetten maar meer als berusting en acceptatie wie ik ben.

En dat is een prima mens met een maatje meer.

Tevreden groet!

Shrinking laptop...

Of groter gegroeide kat....

Ik was de barsten in het plasmascherm van de 'oude'laptop helemaal zat en heb vandaag de stoute schoenen aangetrokken en ben op zoek naar zo'n leuk klein maar fijn laptopje gegaan.

Wat een keuzemogelijkheden allemaal. Ik heb me zitten vergapen aan alle mogelijkheden en leuke gadgets die er bijgekomen zijn. Ik ben uitstekend geslaagd al zeg ik het zelf. Ik ben uitgekomen op de ASUS EEE PC en ik ben helemaal verguld. Foster wat minder want die ziet geen kans meer om ongezien achter de laptop te verdwijnen. Hij blijft het proberen maar begint volgens mij nu wel door te krijgen dat er iets veranderd is ;-)