Oudejaarsdag 2006

Vandaag besluit ik niet terug te blikken en ook niet te veel vooruit te zien maar lekker in het hier en nu te blijven. Het knalt en knettert dat het een lieve lust is en het moet nog 12.00 uur worden, in de middag wel te verstaan. Dat beloofd nog wat voor straks. Maxim en ik maken ons op om zo naar zijn ouders te gaan want zijn vader is jarig.

Dat brengt me weer even terug naar mijn blog van gisteren waarin ik me ‘iets’ niet meer kon herinneren. Dat was dus een flesje wijn voor zijn pa. Het mooie was dat zodra ik de deur uitstapte ik weer wist wat ik had beloofd om voor Maxim mee te nemen. Zo zie je maar weer dat der Johannes ideeën nog zo gek niet zijn... Alle info is opgeslagen in je onderbewuste, de hamvraag is hoe kom je bij die info...? Gelukkig kan ik me blijven verbazen over deze dingen zonder het ‘naadje van de kous’ te hoeven weten...


Vanavond gaat Maxim, net als ieder ander jaar, naar zijn ouders om de jaarwisseling te vieren. Normaal ‘vier’ ik oud en nieuw dus alleen en ga ik om twaalf uur even naar buiten om de buren op straat ‘de beste wensen toe te wensen’. Allemaal niets bijzonders dus.


Dit jaar heb ik de ‘kampers’, de kerrevenbewoners, gevraagd bij mij de avond door te brengen. De buuf met gezin komen gezellig spelletjes doen en als het weer het vanavond toelaat, maak ik op het pleintje een fikkie in de vuurkorf waar we ons dan allemaal aan kunnen warmen.
Als altijd zal ik stil staan bij al die knallen en lichteffecten, hoe het is in gebieden waar geen vrede is en waar knallen en explosies tot de dagelijks ‘orde’ behoren.
Jesus, loop ik toch nog vooruit op deze avond. Knap lastig soms om in het ‘hier en nu’ te blijven. Ik geniet weer van dit moment met een kat op schoot, in onze gezellige keuken, lekkere muziek en een heerlijke kop koffie met mijn lief.
Als ik kon spinnen dan deed ik dat.