Mijn lief en ik hebben een heerlijke wandeling gemaakt tussen de buien door. Toen we hier twaalf jaar geleden kwamen wonen kon je in drie minuten lopen de weilanden zien.Helaas moet ook hier het landelijke groen wijken voor de vooruitgang en wordt er een heus industrieterrein uit de grond gestampt. Ook hebben we nu tijdens de wandeling zicht op het nieuwe gebouw waar het regionale cellencomplex gehuisvest gaat worden. Waar een paar jaar geleden nog een mooie manege was, zien we nu een ijzeren omheining geplaatst met schrikdraad omgeven. Hier zit nu de bereden politie, we hebben geen paard gezien en het ziet eruit als een vesting.
Gelukkig lukt het om tussen al dat lelijks nog wat mooie kiekjes te maken, althans ik vind ze mooi. Het regent ook in mijn hart als ik terugdenk aan alle wandelingen die ik hier gemaakt heb en waar ik hazen heb gezien of heb geluisterd met verbazing naar het luide kwetteren van zwermen vogels die in de weilanden fourageerden.
Vroegahh
3 opmerkingen:
Heej mike,
Als ik je verhaal lees, denk ik ook met weemoed terug aan de wandelingen. Het is toch nog niet zo heel lang geleden en zeker niet ver weg van ons huis vandaan......WEG. Het is idd triest om te zien dat natuur moet wijken voor nieuwbouw ( en dan ook nog zulke lelijke)
Ja de meeste wandelingen hebben we misschien wel samen gemaakt...
Toch wel mooi die omgeving.
Een reactie posten