Vandaag heb ik, sinds lange tijd, weer eens mijn lunch genuttigd met collega's. Het was een bijzonder gezellig samen zijn en ik moet bekennen in geen tijden zo verschrikkelijk gelachen heb. Vandaag vertelde iedereen over zijn of haar "meest pijnlijke moment" en dat heeft mij geïnspireerd tot het maken van een nieuw blog met de titel "most embarrassing moments".
Een voorproefje:
Iedereen kent die momenten dat je door de grond kunt zakken, dat maakt het ook zo leuk hierover te schrijven. Hoe dan ook, aanstichtster en eerste inspiratiebron is collega S. die droogjes aan tafel vertelde over een trip met de stadsbus. Op zich niets bijzonders, ware het niet dat zij zich, net gesetteld op een bankje, realiseerde dat zij die ochtend haar tanden vergeten was in te doen. Dat op zich is al een afgrijselijke gewaarwording. In een tel overzie je wat je allemaal gedaan hebt - zonder tanden- wel te verstaan. In het geval S. vlamde het schaamrood heftig naar de kaken op het moment dat zij zich realiseerde voluit en vooral breed naar de buschauffeur te hebben gelachen.
Iedereen kent die momenten dat je door de grond kunt zakken, dat maakt het ook zo leuk hierover te schrijven. Hoe dan ook, aanstichtster en eerste inspiratiebron is collega S. die droogjes aan tafel vertelde over een trip met de stadsbus. Op zich niets bijzonders, ware het niet dat zij zich, net gesetteld op een bankje, realiseerde dat zij die ochtend haar tanden vergeten was in te doen. Dat op zich is al een afgrijselijke gewaarwording. In een tel overzie je wat je allemaal gedaan hebt - zonder tanden- wel te verstaan. In het geval S. vlamde het schaamrood heftig naar de kaken op het moment dat zij zich realiseerde voluit en vooral breed naar de buschauffeur te hebben gelachen.
Als ex-buschauffeur weet ik zeker dat de chauffeur van deze gulle lach genoten heeft.
8 opmerkingen:
schitterend verhaal!!!
heb de mijne al gemaild....zucht
groetjes aan iedereen met rooie wangen.....
oeps....alweer rood...
Moest dat kunstgebitje er nu ook nog op???hahahhaahah
En waar is jou verhaal????hahahahah teveel schaamrood op de kaken zeker.Spreek je morgen wel weer.
Lieve collega S. niet zo ongeduldig. Lees en lach op:
http://mem-mike.blogspot.com
Geweldig! Zoeits zou mij nu nooit overkomen :-D
@Ria, en dan heb je de andere verhalen nog niet gehoord...Ik ga ze echt verzamelen en op het MEM blog zetten.
Ik vergeet nooit iets. Toch droom ik regelmatig dat ik mijn schoolboeken ben vergeten mee te nemen. En ik zit al jaren niet meer op school, das vreemd he?
@brillie, ik kan me bijna niet voorstellen dat dat het allerergste is wat je in dit leven is overkomen. Iets dromen, is niet iets waar je door de grond van zakt toch? Zit er niet ergens in je verleden een pijnmomentje wat zo nu en dan de kop opsteekt in je dromen?
:-)
Een reactie posten