Dat ben ik dus, jaren geleden zo aangeduid door de overbuurvrouw alwaar ik even langskwam om kennis te maken en te kijken waar ik alle spulletjes kon vinden om poes Jaap tijdens hun afwezigheid te verzorgen. Ze riep naar haar man "het kattenvrouwtje staat voor de deur", en dan blijft zo'n naam hangen dus. Er zijn een boel dingen op mij toepasselijk maar het woord 'vrouwtje' hoort daar toch niet bij, mijn lengte gaat toch wel gauw richting 1.80 m en over het gewicht ga ik het vandaag niet hebben :-).
Afijn ik word door manlief rondgeleid en naast de kat waren er ook nog wat kippen te verzorgen maar ik mocht de eieren wel opeten, dat dan weer wel. Als kersje op de cake bleek er ook nog een zieke duif te zijn die door de zoon des huizes liefdevol was verzorgd en al weer aan het opknappen was. Helaas trof ik de duif de eerste dag van mijn verzorgingsronde al niet meer in de ziekenboeg aan. De deksel was verwrongen en tot op de dag van vandaag verdenk ik Jaap de poes van deze streek. Ik zie nog het teleurgestelde gezichtje van zoonlief die bij terugkeer het lege kooitje trof. Na deze poes volgden er overigens nog vele, heb net weer een weekje voor de sneue poes gezorgd die nog steeds, hoewel het vrouwtje en het baasje weer thuis zijn, liefde, aandacht en vooral eten van mij verwacht. Sinds vorige week is poes Minoes aan de beurt om door mij verzorgd te worden. Deze poes neemt een bijzonder plekje in daar ze via mijn werk bij de buuf is terechtgekomen. Ze heeft enkele uren in een reismandje op mijn bureau gestaan in afwachting van de komst van de buuf en dat schept een band.
Afijn ik word door manlief rondgeleid en naast de kat waren er ook nog wat kippen te verzorgen maar ik mocht de eieren wel opeten, dat dan weer wel. Als kersje op de cake bleek er ook nog een zieke duif te zijn die door de zoon des huizes liefdevol was verzorgd en al weer aan het opknappen was. Helaas trof ik de duif de eerste dag van mijn verzorgingsronde al niet meer in de ziekenboeg aan. De deksel was verwrongen en tot op de dag van vandaag verdenk ik Jaap de poes van deze streek. Ik zie nog het teleurgestelde gezichtje van zoonlief die bij terugkeer het lege kooitje trof. Na deze poes volgden er overigens nog vele, heb net weer een weekje voor de sneue poes gezorgd die nog steeds, hoewel het vrouwtje en het baasje weer thuis zijn, liefde, aandacht en vooral eten van mij verwacht. Sinds vorige week is poes Minoes aan de beurt om door mij verzorgd te worden. Deze poes neemt een bijzonder plekje in daar ze via mijn werk bij de buuf is terechtgekomen. Ze heeft enkele uren in een reismandje op mijn bureau gestaan in afwachting van de komst van de buuf en dat schept een band.
10 opmerkingen:
Ik heb ook wat met katten...
Als het beestje, uhhh vrouwtje, maar een naam heeft ;-)
Ik vind het eigenlijk wel een leuke naam. Die gaan we dan ook wel onthouden :-)
Maar die poes die die duif op heeft, zit dus wel eevn vol lijkt mij ...
Ik heb niets met die beesten...
@ Brille; en de katten houden nog wel zoveel van jouw landgoed :-)
vrouwtje, vrouwtje??? uh???
zeg maar vrouw! die ergens voor staat!
grin
Is de Buuf de rafels in de gordijnen inmiddels al te boven?
Hier jammer genoeg al jaren geen katten meer, want een hyperallergisch kind, snif..
@ martine; het heeft heel gevoelig gelegen maar Minous mag weer gewoon naar binnen. :-)
Katten: ze zetten een fluwelen pootje achter een kierend deurtje van je hart en wurmen zich naar binnen... ;)
En met een gat in je binnenste troosten ze beter dan de beste troostkoop. Ze leggen een bontrandje om dat gat, zodat je je niet meer snijdt aan de randen.
Last but not least: hun vacht absorbeert ontzettend goed; er kunnen meer tranen in dan in een zakdoek - al moet je die wel bij de hand blijven houden om te snuiten ;)
Ik hou van katten, ja :) Mijn bontgenootjes...
Liefs van Mar
@ mar; wat ontzettend lief geschreven en ik voel dat het waar is :-)
Een reactie posten