Zuidwester of niet, ik heb vanochtend mijn fietsje gepakt. Zo vroeg viel de wind erg mee, de terugweg was daarentegen heel wat spectaculairder, het had weinig gescheeld of ik was na 30 jaar, alsnog in de goot terechtgekomen.
Waar ik ook altijd erg van kan genieten met dit weer, zijn de blikken van passerende en tegemoet komende fietsers, zeker op deze route waar er duidelijke stukken zijn waar je wind mee en wind tegen kunt hebben. Net kwam ik er ook weer een tegen die moeiteloos in het zwaarste vertzet trappend van de brug naar beneden wind in de rug, mij tegemoet fietst en bijna triomfantelijk aankijkt terwijl hij langsrijdt. Ach de volgende keer zit ik net zo met een grijns van oor tot oor.
Ik trap lekker bijtijds richting huis, want ben vanmiddag vrij, en terwijl ik achterom fiets zie ik de gordijnen van onze slaapkamer nog dichtzitten. Maxim houdt wel van flink uitslapen en ik besluit hem te verrassen, mijn weekend is immers ook begonnen.
Stilletjes sluip ik de trap op en maak de slaapkamerdeur heel zachtjes open , kijk om het hoekje om dan te ontdekken dat het bed leeg is en ikzelf vergeten ben de gordijnen vanochtend open te schuiven. Maxim was om 5 uur al op, dat was ik even vergeten...
15 opmerkingen:
Ik vind dat toch wel rigoureus, hoor. Die arme wederhelft van je te willen verássen als hij wat te lang in bed blijft liggen. *duikt snel weg voor enorme mep van Mike*
@ Wieneke; dank u,ik wilde hem slechts 'verrassen' met mijn koud geworden knuistjes :-)
Hahahahaha, nu had je dus jezelf tuk met de gordijnen :-D hahaha.
Lekker uitwaaien, alles even achter je laten! Fijn weekend!
Stoer hoor, fietsen met dit weer. Brrrr...
Ook al is het soms zwaar, toch geeft het ook een kick om tegen de wind in te fietsen,vind je ook niet? Grappig met die gordijnen, Maxim heeft dus geluk gehad hihihi. Natje xxx
@ redstar; ik opteer voor een herkansing in de nabije
toekomst ;-)
@ Rainbow light; nou met deze wind zal dat wel lukken ;-)
@ Ria; het is gewoon heerlijk, ik weet werkelijk niet wat me bezield heeft om al die jaren met de auto te gaan. Ik gebiet :-)
@ natje; het geeft zeker een kick :-)
Geen haar op mijn hoofd moet eraan denken mrt dit weer te gaan fietsen.
@ therese; haha, al mijn haar stond overeind toen ik thuiskwam:-)
Oef, het klinkt bijna eng, wanneer is deze ziekte weer voorbij?
Ik zou er niet aan moeten denken om met die wind te fietsen.
Jammer dat je verassing in het water viel.
Dus jij moest de brug op met wind tegen? :-S
Dit klinkt als linke soep, ik vind zelfs wandelen met dit weer al niet prettig..
Haha, van dat gefiets word je zo te zien behoorlijk warhoofdig ;-)
Maar complimenten hoor, ik had het niet aangedurfd!
Geweldig, die verrassing voor Maxim!!!
En nog steeds en zeker met die wind chapeau voor het krasse fietsen!!!
grtz
@ hanscke; ik kan het maar moeilijk overbrengen maar het fietsen brengt hele plezierige herrinneringen terug, weer of geen weer :-)
@ Youke; een veràssing was wat al te wreed ;-)
@ Martine; geen brug is mij te ver :-)
@ Aargh; daar geloof ik niets van, jij bent volgens mij een doorgewinterde fietsster :-)
@ Roosnans; ik ben al helemaal aan het fietsen verslingerd, zullen de endorfines wel zijn, net als bij de hardlopers ;-)
Een reactie posten