Vandaag vond ik dit opmerkelijke filmpje in mijn mailbox, welke ik graag wil delen.
Ik word heel aangenaam getroffen door het (schijnbare) gemak waarmee de hoofdrolspeler zijn last op zijn hoofd zet en torst. Wat heeft deze man een ongelofelijk vermogen zijn gevoel uit te breiden tot ver buiten de reikwijdte van zijn armen.
Ook prachtig hoe hij de vallende steen opmerkt en op tijd zijn voet intrekt zonder dat het hem uit balans brengt.
Bewonderende groet!
9 opmerkingen:
Helemaal mee eens en eveneens stil van bewondering!
PS ben je weer helemaal beter?
Fantastisch!!! Ik zou nog niet eens dat loopplankje zonder ongelukken af kunnen lopen al had ik niks op mijn hoofd ;-)
Ik vind het schandalig, want de arbeidsomstandigheden kloppen van geen meter
Knap hoor, ik doe het echt niet na!!
Ik had hem al gezien, maar het is inderdaad uitzonderlijk wat die lui voor elkaar krijgen
Ongeloofelijk! Dat heeft hij vast vaker gedaan ;-)
Ja, het verbaast mij ook enorm. Ook de mensen die met een kruik water op hun hoofd lopen enzo; ik denk wel dat ze van jongs af aan, zo oefenen.
Maar het blijft een wonder.
Vele gevoelens tegelijkertijd: respect, bewondering, ontzag, medelijden. Toch heb ik met kromgetrokken tenen een lach niet kunnen onderdrukken.
Dit is hogeschoolcircus. Maar hoe zal zijn lichaam zijn als hij oud is?
Een reactie posten