Inpakken...

Ik heb vanaf vrijdag een driedaags Herbalife event te gaan. Ik laat me maar geheel verrassen, op het 'menu' staan dresscodes van casual tot gala, mijn god ik ben al blij dat ik dat ene leuke zwarte jurkje weer aan kan.

Ik kijk er wel naar uit, er is een hotel in Noordwijkerhout waar we allemaal zitten en het programma is gezien de dresscode erg gevarieerd. Ook ga ik ervan uit dat het eten verantwoord is en dat ik het niet al te moeilijk krijg in het maken van verstandige keuzes want we zijn natuurlijk nog volop in de race met de WLC. Ik sta momenteel op de tweede plaats maar het scheelt bijna niets met de andere kandidaten. Er zijn 4 kandidaten in de running voor de eerste plaats.

Maandagavond is het moment der waarheid, we zullen zien, ik verheug me in elk geval op de 'before en after' foto's ;-D

Bovenstaande foto maakte ik gisteren tussen de middag tijdens mijn lunchwandeling in het Wilhelminapark. Mijn oog werd getrokken naar een spookachtig grijze mistige hoek welke bij nadere inspectie krioelde van de rupsen. Het gaat hier om de 'spinmotlarve' heb ik me laten vertellen. Ik heb mijn best gedaan om op een nederlandse wikipedia pagina te komen maar sinds ik Vista heb en IEX8 voel ik me weer een groentje in surfland...Je zult het dus moeten doen met deze summiere beschrijving of zelf wat gaan grasduinen op het wereld wijde web...
Fijne dagen en tot volgende week!

Flinke woei...

Ik vond het al zwaar trappen tegen 13.00 uur vanmiddag toen ik richting Houten fietste. Nog maar net Maxim uitgezwaaid die nog moest beginnen aan zijn werkdag en een lunch gegeten zag ik de bui al aankomen, of liever gezegd hoorde ik de bui aankomen.
Ik stormde nog net op tijd naar buiten om onze nieuwe aanwinst (de veranda partytent) bij een poot te pakken en het scheelde maar weinig of ik werd gewoon mee opgetild door de windvlaag die even huishield in onze achtertuin.
Nadat ik dapper stand had gehouden stuiterde de tent weer op de grond waarbij de onderste pootsegmenten uit de buizen vielen en het geheel wat laag bij de grondser werd. Vliegensvlug heb ik het tentdoek verwijderd in de inmiddels stromende regen en de metalen buizen bij elkaar gegraaid en in de garage gelegd. Je zou niet zeggen dat we een dagdeel bezig zijn geweest het geheel op te zetten.

Nou ja ik ben benieuwd naar de reactie van Maxim als ie vanavond thuiskomt, misschien merkt ie het niet eens...

Bovenstaande foto is geplaatst met dank aan NUfoto.

Winderige groet...

De laatste (ki)lood(t)jes...

Men, wat is het spannend met de WLC. Ik lig momenteel derde en heb nog één week om misschien nog een plaatsje op te schuiven. Mijn rammenhart klopt competatief en ik wil zo graag eerste worden...
Ach goed beschouwd zijn we allemaal verliezers :-D

Wat een omslag qua weer trouwens, ik heb mijn korte broek aangetrokken maar die ga ik toch echt straks inwisselen voor wat langers. Wel jammer dat het weer een beetje prut is want ik ben lekker vrij vandaag, maar ook door dit laten we de pret niet drukken. Misschien lukt het me om even een paar nieuwe gymschoenen te scoren. Door al mijn sportieve acties zijn de oude behoorlijk gesleten.

goed geluimde groet!

Vriendschap...

Pijnlijk werd ik mij vandaag bewust hoe verschillend het leven en de gang van zaken ervaren kan worden.

Ik ben namelijk vaak een enorme hork en bezie het leven door mijn eigen ogen en vergeet dan regelmatig door de bril van anderen te kijken. Zo kwam ik er vandaag achter dat ik een dierbare vriendin gekwetst heb door geen contact te onderhouden, zij heeft nog wel enkele pogingen ondernomen onze band aan te halen maar ik ben zo met mezelf bezig geweest dat we 'zo maar' en van lieverlee uit elkaar gegroeid zijn. Toch kenmerkt de diepte van onze vriendschap zich doordat ze me eerlijk laat weten n.a.v. mijn voorgestelde eetafspraak dat we eerst weer een beetje 'voeling' met elkaar moeten krijgen.
Met een schok realiseer ik me dat ik op deze wijze al veel mensen uit mijn leven heb laten verdwijnen. Bij deze beloof ik beterschap en na te gaan waar deze neiging tot vreemde 'verwaarlozing' van vriendschappen vandaan komt.
Hopende op een herkansingsgroet...

Visite...

Ik heb lang uitgekeken naar deze vrije dagen, waarvan vandaag, koninginnedag, de eerste was. Ik heb heerlijk van deze zonnige dag genoten totdat de visite me vertelde over het drama in Apeldoorn. Ik tel mijn zegeningen zo zonder tv...

Vandaag was lief ook vrij en samen hebben we onze veranda partytent opgezet en er heerlijk onder gezeten. De foto is helaas jammerlijk mislukt maar een beter gelukt exemplaar zal ongetwijfeld nog een keer volgen.

Verder heb ik heerlijk onbekommerd in de hangmat gelegen en nagedacht over van alles en nog wat. Zo ook over het feit dat ik deze week niet afgevallen maar 8 ons ben aangekomen evenals dat mijn vetpercentage gestegen zou zijn...
Mijn taille (jawel ik heb er weer een ;-) en mijn broekmaat vertellen mij anders. De meest recent aangeschafte broek met maat 46 sluit niet meer aan en ik hoef de knoop en rits niet meer open te doen voor toilet bezoek. Dat heeft een handige kant maar verder doorlopend je broek met één hand vast moeten houden omdat ie anders van je billen zakt is toch wel vermoeiend.
Het kan niet anders dan dat mijn hormonen weer een loopje met mij nemen, ik weet immers wat ik gegeten heb en ik heb besloten mijn eigen broek maar te vertrouwen. Al die moderne technologie, ha! Daar heb ik mijn buik van vol.

Zo stoei ik ook met mijn nieuwe laptop met Vista besturing. Ik word een dagje ouder en kan al die verschillende besturingssystemen niet meer uit elkaar houden. Vista en XP thuis en het antieke windows 'weet ikveelwat voor jaartal' op mijn werk, mijn harde schijf raakt vol en heeft moeite de nieuwe info allemaal te downloaden. Maar goed de komende dagen zijn we vrij :-D en hebben we weer alle tijd om ons hierover te buigen.

Luie groet!

Joehoe...

Daar is ze weer...

Vandaag de hele dag in Putten geweest voor een training van Herbalife en oneindig veel geleerd en gehoord.
Het lijkt wel of ik totaal ontgift ben en ook absoluut niet meer taal naar zoete en of zoute vette zaken. Voor het geval je mocht denken dat Herbalife 'duur' is kan ik je alvast melden dat ik aan de kassa van de supermarkt tegenwoordig beduidend minder kwijt ben, zeker nu ik geen karrevrachten met onzinvoedsel en snacks meer naar huis hoef te slepen.

Het is je vast niet ontgaan hoe enthousiast ik zelf ben maar het horen van ervaringen van anderen vandaag, raakt mij net zo goed. Het wordt mij steeds duidelijker dat ik hiermee wil werken, en eigenlijk doe ik dat al. Door mijn steeds slanker wordende verschijning en energieke uitstraling komen er steeds meer nieuwsgierigen op mijn pad.
Stil maar, wacht maar tot de laatste 18 kilo's ook zijn weggesmolten en dat gaat gebeuren :-D
Ook deze week was er weer 1,5 kilo minder van mij.

Bij thuiskomst vanavond wachtte mij trouwens een verrassing, mijn pakketje van Vistaprint was afgeleverd. Vanaf heden ben ik in het bezit van heuse visitekaartjes, adresstickers en van mijn eigen opschrift voorziene zelfklevende memoblaadjes.

Uitgelaten groet!

Sisters in business...

Vandaag heb ik mijn introductiedag van Herbalife gehad en werd tot mijn grote verrassing naar voren geroepen om een pin en een certificaat van 'supervisor' te ontvangen uit de handen van Ronald Bos.

Ik snap werkelijk niet wat mij al die jaren heeft tegengehouden om me met dit bedrijf te verbinden maar ben heel erg blij dat ik dat nu eindelijk wel doe.
Het voelt als een eerste stap in een nieuwe levensrichting en het voelt heel vertrouwd tot mijn grote verbazing.
Natuurlijk helpt het enorm dat mijn eigen zus mijn sponsor is en dat ik gebruik mag maken van haar 16 jaar lange expertise en ervaring in dit vak. Ik voel ook dat ik met deze gezette stap eindelijk zèlf mijn richting bepaal.

Zo zou ik bijna vergeten te melden dat er deze week weer 2,2 kilo minder van mij is. Ik geloof wis en waarachtig dat ik een kans maak op één van de drie prijzen in onze challenge van Houten. Misschien wat prematuur om hier over te schrijven daar ik pas halverwege de challenge ben en nog 6 weken heb te gaan maar ik zie toch een kans...En tegen die tijd kan ik best wat extra's voor een nieuwe garderobe gebruiken ;-D

Vrolijke groet!

De uitdaging...

De WLCU is 9 april van start gegaan met maar liefst 31 deelnemers en er stromen er nog steeds meer toe. Ik ben zo druk als een klein baasje maar geniet met volle teugen.

Ik start met de begeleiding van 4 deelnemers en heb om te beginnen mijn eigen verhaal maar eens op een nieuwe site gezet. Je dacht misschien vanwege mijn blogstilte hier dat ik uit de ether verdwenen was, maar niets is minder waar. Ik geniet van alle nieuwe positieve contacten en hoop de mensen op mijn pad te kunnen stimuleren om hun eet- en leefpatroon onder de loep te nemen en zo het verschil te kunnen uitmaken.
Morgenavond ga ik weer na mijn eigen challenge in Houten en hoop dat ik door de verjaardag van Maxim en de paasdagen niet te veel schade heb opgelopen ;-)

Paasgroet!

Wegen en meten...

Het gaat lekker met afvallen nu ik me goed aan mijn programma houd. Ook het wekelijks bij elkaar komen brengt naast gezelligheid ook steeds een stukje interessante informatie over onze voeding mee. Gisteren hebben we het uitgebreid gehad over ons spijsverteringssysteem en hoe prachtig het een en ander in elkaar steekt en hoeveel problemen er hier kunnen zijn.
Al snel kwamen de vragen over de stoelgang, altijd goed voor wat aarzelende grapjes maar Alice wist met dit gevoelige onderwerp een ieder al gauw te boeien. Vaak eten we bijvoorbeeld veel te weinig vezels en heel veel mensen schijnen zonder dat ze dat zelf weten een lactoseintolerantie te hebben. melk is ook helemaal niet voor volwassenen. En de zin en onzin van al die rechtsdraaiende of linksroerende yakultachtige bacterieculturen die ons door de reclame door de strot worden geduwd.
Maar goed, in elk geval kon ik ook deze week vieren dat er weer wat minder van mij was, 7 ons om precies te zijn. Helaas ben ik vergeten hoeveel mijn vetpercentage is gedaald maar ook dat gaat nu gestaag naar beneden.

Van geheel andere orde is dat de brief verzonden is en ik daarmee echt weer een stap voorwaarts heb gemaakt. Het voelt alsof ik weer adem kan halen en er een last van me af is gevallen. Ik heb nog geen geschikte functie gezien om op te solliciteren maar vertrouw erop dat er wat mijn kant opkomt. Voorlopig heb ik het met mijn klus op het wijkbureau wel naar mijn zin.
Opgeruimde groet!

Een paar parende padden...

Dit close stelletje kwam ik tegen langs het fietspad in Houten. Nadat ik de foto nam, wipte het stel, zonder blikken of blozen parmantig en innig omstrengeld naar de slootkant zonder elkaar los te laten, gelijk Ankie van Grunsven op Bonfire.

Vandaag was eigenlijk de eerste dag van deze zonnige week dat ik echt van het lenteweer kon genieten met slechts een halve werkdag was ik om 13.30 uur thuis om even later in de hangmat plaats te nemen. Wat een genot en hoewel er eigenlijk andere zaken op de agenda stonden, heb ik me toch maar een vrije middag gepermitteerd. Een mensch kan tenslotte niet altijd werken.

Deze week heb ik dan eindelijk 'de brief' geschreven, een ware bevalling. Dit weekend zal ik 'm zo nu en dan nog eens even ter hand nemen om te kijken of ie echt naar wens is en dan is dat klaar.

Dan wordt het zaak om mijn tobberige blik weer eens voorwaarts te richten op mijn werkende toekomst. Er moeten sollicitatiebrieven geschreven en presentaties voorbereid. YAK!
De schoorsteen moet immers blijven roken. Maar voor het zover is eerst nog maar eens een kleurtje op de bleke konen krijgen.

Warme groet!

Min twee...

Ik heb het niet over de gevoelstemperatuur s'ochtends vroeg maar over het aantal kilo's die ik de afgelopen week weggefietst heb. Vermeldingswaardig dacht ik zo :-)


Gisteravond werd er in het kader van de WLC een interessante lezing gehouden over 'etiketten lezen'.
Ik ben me al een aantal jaren bewust van wat er allemaal in kant en klaar producten zit en werp regelmatig een blik op de etiketten om de verhoudingen tussen de vetten, eiwitten en koolhydraten te vergelijken. Vaak heb ik er een bril bij nodig, waarom zou dat toch zijn....?

Ik weet graag wat ik eet want er wordt heel veel rotzooi verkocht. Ik was eigenlijk zeer verbaasd om in onze groep te vernemen dat er een soort van 'struisvogelpolitiek' bedreven wordt als het op voeding aankomt. Men wil het eigenlijk niet weten als er iets niet gezond is. Ergens 'weten' ze het natuurlijk wel maar ze willen het niet weten. Als ze het zich bewust worden moeten ze hun gedrag aanpassen en dat wil men liever niet. Gedrag veranderen kan lastig zijn.

Redenaties als 'vroeger was dat toch gezond' gaan helemaal manco in deze tijd waar tijdbesparende geprefabriekte voeding veel te zout en vol met kunstmatige geur, kleur en smaakstoffen de weg naar de consumenten vindt. Dan heb ik het nog niet gehad over de kant en klare gesneden groente die in zakken gevuld met een vreselijk gas om de boel langer 'vers'te laten ogen. Wat te denken over de letterlijk opgefokte varkens en kippen met afval producten en soms met vervuild voer om de consument toch maar vooral goedkoop vlees te bieden.

Mijn beeld wordt in elk geval steeds helderder, je lichaam kan veel hebben maar langduring slechte voeding eten kan alleen maar tot ziekte leiden. Toch wonderlijk om hierbij stil te staan als je bedenkt dat ik mezelf jarenlang getroost heb met deze meuk.
Nou ja, beter een late bewustwording van wat je naar binnen schuift, dan nooit.

Alerte groet!

Rat race...

Als een 'rat race', zo ervaar ik het leven eventjes. Er is nauwelijks tijd om te bloggen, laat staan om blogjes te lezen. Ik ben voornamelijk bezig met het opzetten van een nieuwe 'Weight Loss Challenge' in Utrecht. Daarnaast ben ik met een vriendin bezig een programma te maken voor een 'retraite' dag. En last but not least ben ik nog steeds een brief aan het dichten als antwoord op de brief van mijn voormalig manager. Iets wat me veel energie kost maar wat er wel moet komen.

Kortom, er is een boel in beweging en om gewicht te blijven verliezen is het blijven bewegen belangrijk!
Zo is er een mooie actie van Alpro soja om te sparen voor allerhande gratis DVD's en specials van National Geografic. Ik gedij erg goed op de sojaproducten en heb inmiddels alle interessante DVD's besteld maar heb nog steeds genoeg streepjescode's over om ook anderen van deze aanbiedingen te laten meegenieten. Ik zou je willen uitnodigen om even op deze site te kijken of er wat van je gading is. Als je wat leuks gevonden hebt neem dan even via het mailformulier contact op.

Bezige groet!

Weight Loss Challenge Houten...

Getverde getver, heb ik de hele week mijn stinkende best gedaan en me aan mijn afval programma gehouden en zelfs geen taart gegeten gisteren, ben ik één ons afgevallen.

Wat denk je zou het lekkere smikkelen en smullen van de chinees van zondagavond en de restanten van dat feest gisteravond daar wat mee van doen hebben? Haha, nou ik weet het wel zeker en ik heb er heerlijk van zitten smullen. Mijn vetpercentage was trouwens wel afgenomen maar goed het zijn de kilo's die tellen nietwaar?
En nu is het het weer klaar, back to basic. Gisteravond was er interessante info over het glycemische gehalte in voedsel. Ik heb mijn oren gespitst want het ging dus over de opname van koolhydraten, je weet wel, eigenlijk alle lekkere dingen zitten vol met koolhydraten;-). Je hebt daar de langzame en de snelle in. De snelle (wit brood, zoetigheden enz) zorgen voor pieken in je bloedspiegel en heffen je hongergevoel even op om daarna al gauw om nog zo'n 'shot' te vragen. Nou heb ik gelukkig al een voorliefde voor echt degelijk voedsel (en soms een hapje chinees :-) en maak ik al de goede keuzes, maar toch vond ik het heel verhelderend om te horen hoe dat werkt.
Ook word mij steeds duidelijker dat het eten van al die zogenaamde lightproducten je alleen maar zwaarder maakt. Je eet namelijk wel maar je krijgt te weinig caloriën binnen om verzadiging te voelen, waardoor je juist meer gaat eten.
Meer proteïne eten is het devies, wat als vegetarier toch wel het nodige aan fantasie kost.
Ik ben sinds vorige week mijn shakes wat gaan verzwaren met extra eiwitpoeder en het is ongelofelijk maar ik denk vaak niet eens aan tussendoortjes. Ik heb absoluut geen hongergevoel.
Opgewekte groet!

fourty niner...

"You can't help getting older, but you don't have to get old!"

Vandaag verjaar ik weer en ik kreeg van mijn allerbeste en alleroudste vriend een kaart met deze afbeelding en onderstaande tekst. De kaart is dit jaar erg mild want meestal kom ik er niet zo genadig vanaf ;-)

Ik heb trouwens een rustig dagje ingepland, ik heb wel vrij genomen maar verwacht geen bezoek. Ik denk dat ik zo maar eens lekker mijn kop in de wind ga gooien ;-)

Jarige groet!

Snufje...

Soms heb je van die dagen die heel anders lopen dan je voor ogen hebt. Vandaag had ik zo'n dag.

Je maakt wat afspraken en stippelt je dag uit, wat nog een redelijke strakke planning vraagt want je wilt toch ook nog evcen achter je huis van het zonnetje in de hangmat genieten. De voorbode dat er verschillende lijntjes door mijn dag zouden gaan lopen, voorvoelde ik gisteren al. Ik kreeg een mail met de vraag of ik rond het middaguur ergens kon zijn om even een foto te laten maken. Net daarvoor had ik met een vriendin afgesproken om een wandeling te gaan maken. Al met al was het nog niet zo raar geweest als ik me niet had verslapen.

Jawel, ik werd pas wakker bij de tweede slag van negen welke de dorpskerk vanochtend luidde. 'Ach', dacht ik nog, acht uur is wat laat maar het kan veel erger. ik stapte kwiek en monter mijn bedje uit, deed de gordijnen open om te ontdekken dat het al 9 uur was.
Gauw ontbeten en de jongens aangehaald en op naar de winkel voor de wekelijkse boodschappen. Om 10.30 uur thuisgekomen, boodschappen opgeruimd, pc aan, schiet er een blogje langs van een zieke vriendin die terwijl ik een reactie schrijf mij belt of ik haar naar de huisartsenpost wil brengen. Tuurlijk doe ik dat, aansluitend knoop ik er een wandeling met de andere vriendin bij aan terwijl ik mijn fotosessie per SMS afzeg, je kunt tenslotte niet alles. Vervolgens zie ik nog net even kans met mijn neus in de zon te hangmatten alwaar ik 15.15 uur wreed wakker wordt gemaakt door een thuiskomende lief die gevoederd wil worden. Helaas is de vaatwasser nog niet uitgepakt en moet er ook nog het een en ander voorbereidt maar het lukt me dan toch nog om rond 17.00 uur een maaltijd op tafel te zetten waar nog effies een snufje (zee)zout aan moet worden toegevoegd als de pleuris uitbreekt.


Althans dat denk ik als het dop van de volle zoutstrooier afvalt en in mijn heerlijke pastasaus verdwijnt. Kijk dat dopje is tot daar aan toe maar die berg zout...


Zilte groet!

No comment....

Vanmiddag haalde ik de hangmat van stal en de jongens vonden het heerlijk, ondergetekende ook trouwens.

Zonnige groet!

Dag 1....en weight update

Na een vlotte fietstocht werd ik warm welkom geheten op de nieuwe stek. Enkele collega's had ik al eens ontmoet dus helemaal vreemd was het niet. Wel vreemd was het om pas om 8.45 te hoeven beginnen.
Om 6.00 uur zat ik vanochtend klaar wakker en rechtop in mijn bed. Om mijn extra tijd goed te benutten ben ik maar een eind gaan roeien, dat kan nooit kwaad. Zo tegen 15.00 uur kwam de man met de hamer en kostte het me erg veel moeite om me te kunnen blijven concentreren, dat was echt een stuk minder. Ik beschik liever zelf over mijn tijd maar goed daar waren in dit geval geen afspraken over te maken. Ik ben eigenlijk al blij dat ik de vrijdagmiddag vrij ben :-) Misschien is het een kwestie van wennen, we zullen zien en dat beetje extra beweging 's ochtends met roeien kan absoluut geen kwaad.
Goed, ik ga naar de weight loss challenge en hoop weer een lootje te kunnen trekken ;-)
Gewichtige groet!

Weight update:
Er is 6 ons minder van mij, het kan ook niet elke week 3 kilo zijn :-) een kleine meetactie toont aan dat ik over het geheel genomen sinds de eerste week 24 cm ben kwijtgeraakt. Kijk das toch ook weer mooi meegenomen:-)

Opstaan en weer verder...

Het zijn roerige tijden en ik voel mij verre van 'in balans'. Hoe ik mij soms voel laat zich het best omschrijven als 'verongelijkt'. Ik voel me een klein meisje welke onrecht is aangedaan en dat is natuurlijk te absurd voor woorden. Ik ben een volwassen vrouw die best tegen een stootje kan of kon? Ik vind het vreselijk om me zo onzeker te voelen en vind het gelukkig nòg naarder om mezelf zo als 'slachtoffer' te zien.

Aanpakken en doorpakken dus! Ik merk aan mezelf dat ik de neiging heb mezelf te troosten met voedsel maar dàt doen we dus niet meer! Mezelf 'belonen' omdat ik me 'zielig'voel? NO WAY!

Nee, vanochtend ben ik opgestaan en heb ik na mijn shake het roeiapparaat opgezocht en heb 5 kilometer op onze concept 2 geroeid. Ik kwam in een soort van kadans van ritme en bewegen terecht waarin het leek dat de geluiden woorden fluisterden. Het begon met 'I hate you' die zowaar een kilometer later als 'I need you' klonken.

Bewegen is goed voor mijn lijf en geest en zo beweeg ik mij naar aanstaande maandag waar een nieuwe uitdaging wacht. Weliswaar tijdelijk, ik word er een soort van 'over de schutting gegooid' maar ik zal daar gewoon mijn beste beentje voorzetten. Ik ben de enige die ervoor kan zorgen dat ik het naar mijn zin heb en krijg. Zo, ik heb gezegd.

Bewogen groet!

Hinken...

Bij de post vond ik een koud en afstandelijk briefje van mijn inmiddels (ex)manager. Het was een door haar geschreven verslag van ons 'gesprek' met daarin haar motivatie voor het gezegde. Ik plofte bijna uit elkaar toen ik het las. Het was een zeer eenzijdige weergave waarin ik mijn woorden helemaal mistte.
Wat is nu wijsheid, laat ik dit gebeuren achter mij en ga ik verder, wat natuurlijk een wijs besluit is want hierin duiken gaat me heel veel energie en emotie kosten.
Of geef ik gehoor aan mijn verontwaardiging dat een oncapabel manager mij wegrukt uit een prima team? In het laatste geval zal het een slepend iets worden, ik ben en blijf natuurlijk een ondergeschikte. Mijn leven lang ben ik weggevlucht uit dit soort conflicten moet ik deze uitvechten? Ik ben er nog niet over uit, het blijft dus nog even hinken op twee benen en gedachten.

Afvallen...

Van meer dan een persoon kreeg ik de vraag 'wat' ik 'doe' om af te vallen. Ik wil daar best een blogje aan wijden. Voor mij zijn de sleutel woorden: letten op wat ik eet en meer bewegen. Het afgelopen jaar ben ik 12 kilo afgevallen met herbalife en ben erg lang 'blijven hangen' op een bepaald gewicht en ik heb de weight loss challenge (een afval 'wedstrijd' ofwel een commitment met begeleiding en inleg waarbij de pot aan het eind uitgekeerd wordt aan de grootste afvaller) aangegrepen om weer wat bewuster te kijken naar wat er in mijn mond verdwijnt.
Ik heb gemerkt dat ik erg gevoelig ben voor het eten van koolhydraten en laat dàt nou juist datgene zijn waar ik zo dol op ben :-( Ik bedoel maar lekkere pasta, brood, nasi roept u maar, daar mag je mij voor wakker maken.
Wat ik heb gedaan is keuzes maken, al deze dingen wil ik kunnen eten maar dan wel met mate dus niet teveel op één dag. Niet èn brood èn pasta maar of of dus.

Ik neem 3 hoofdmaaltijden en 3 tot 4 kleine snacks. Twee hoofdmaaltijden bestaan uit een shake van herbalife en de derde bepaal ik zelf. Als ik gezellig met een collega of vrienden buiten de deur ga lunchen dan houd ik mij niet in en neem het er lekker van, dan 'shake' ik later thuis wel. Mijn tussendoortjes zorgen voor een constante verbranding en bestaan uit een heerlijke voedzame proteïnereep of fruit of kwark of komkommer met pittige hutenkase of een opgerolde wrap besmeert met een likje pesto en gevuld met salade of een (rijste)crackers met plakjes tomaat of dun plakje zalm. Misschien vind je het erg 'zuivelig' maar weet dat ik geen vlees eet en ik toch ergens mijn eiwitten vandaan moet halen.

Een zegen vind ik overigens de ontdekking van ALPRO die een kust en keur aan uit soja gemaakte eiwitrijke zuivelachtige producten maken, die ik erg smakelijk vind. Prettige bijkomstigheid is dat het gebruik van deze sojaproducten mijn overgangsklachten zoals zweten en opvliegers aanzienlijk hebben verminderd.

Ik kijk dus eigenlijk goed naar hoe mijn dag er uitziet en zorg dat ik passend eten bij me heb zodat ik niet hoef te gaan snaaien. Dit vereist wel even wat nadenken, planning en discipline maar werpt wel duidelijk vruchten af :-) en dus de nodige kilo's.

Mijn avondmaaltijd bestaat uit veel groente, een salade, vleesvervanger en 2 volkorenboterhammen, zelf gesneden dus wat dikker en dun besmeert met roomboter en een beetje kruidenzout. Het brood vervang is soms door pasta, rijst of door (zoete)aardappel. Bijvoorbeeld als er gebakken aardappels door lief gewenst worden, vervang ik mijn portie door zo'n heerlijke portie boterham :-)

Als ik zo teruglees krijg ik gewoon trek van alle heerlijkheden.
Het is zaak dat je weet hoeveel caloriën er in producten zitten en dat je niet meer (en als je wilt afvallen dus minder caloriën) tot je neemt als dat je verbrand. In mijn geval is dat zo'n 1500 caloriën. Hier vind je de on line calorieënteller. Eigenlijk is het een soort van managen van je eten. Als ik een dag met veel beweging heb dan zijn mijn 'snacks'wat groter (wrap).
Al met al een lang blogje geworden maar wellicht put je er inspiratie uit :-)

Vragen? roept u maar of maak gebruik van het mailformulier.

Nieuwe job...

Jawel, je leest het goed, aanstaande maandag start ik op een nieuwe werkplek. Ik weet nog niet of dit een tijdelijke job betreft of een met wat meer permanent karakter maar dat zien we wel. Het voelt alsof ik weer onderweg ben.

Nog meer goed nieuws is dat ik de afgelopen week goed ben afgevallen, drie kilo maarliefst. Leuk genoeg werden er aan de afvallers lootjes gegeven waar aan het eind van de avond een winnaar uit getrokken zou worden. En wie won? Jazekker ikke en ik ben met een pakketje proteïnerepen huiswaarts gekeerd :-)

Nu is het zaak dat ik deze zeer gedoceerd tot mij neem, wat lastig genoeg is daar ze errug lekker zijn....

Opgewekte groet!

Monday monday...

Vandaag een kort gesprek met PZ gehad en daar is een mogelijkheid voor een andere (tijdelijke) werkplek uitgekomen. Wederom een wijkbureau maar dan Oost-Noord Oost. Gelijk er langsgefietst en kennisgemaakt. Mijn indruk is positief maar goed het is even afwachten wat zij van mij vonden.
Wat ik wel jammer vind is dat ik mijn werktijden aan de openingstijden zou moeten aanpassen maar goed ik ben ook wel erg verwend geweest wat dat aangaat ;-)
Eerst maar eens zien of het wat is en wordt nietwaar?

Iets van geheel andere orde is dat ik mij vorige week heb laten verleiden tot een weight loss challenge. Door alle vreemde werkperikelen ben ik glad vergeten hier gewag van te maken maar bij deze dus. Vanaf heden zal elke maandag in het teken van de weight loss challenge staan met een vette pot in het vooruitzicht en hopelijk een mager resultaat...

Time to move on...

Vandaag even bij de bedrijfsarts langsgeweest, die overigens ook niet anders kon constateren dan dat er sprake is van een conflict en dat het niet raadzaam is voor mij noch de manager om mij naar mijn oude werkplek te laten terugkeren.
Een nieuwe stap dus en die gaan we maandag zetten. Dan ga ik horen wat PZ te melden heeft en wat er voor mij in het vat zit.

Vandaag heb ik verder besteed om mijn bloglabel 'brood op de plank' eens terug te lezen 'all the way' naar september 2006. Mijn bedoeling was om te kijken wat ik allemaal over mijn werkzame bestaan geschreven heb en zo mijn gedachten verder te ordenen. Eigenlijk was het erg leuk en vermakelijk om te doen en stond ik af en toe te kijken van mijn eigen schrijfsels. Wat me heel duidelijk is geworden is dat ik niet meer trots ben op wat ik doe als ambtenaar. Dat is heel lang wel geweest maar ik ben het kwijt.

It's time to move on, waarheen en wanneer is nog niet duidelijk maar ik wil het gewoon weer naar mijn zin hebben en het gevoel hebben dat het uitmaakt dat ik er ben. Ik wil de betrokkenheid terug in mijn werk en me weer trots voelen. Foto is van Curieuzemosterdpot

Van muur naar kast...

Langzaam maar zeker raken hier alle kastjes opgeruimd. Natuurlijk heb ik mijn gedachten over deze gebeurtenis tegelijkertijd getracht te ordenen. En Redstar schreef het al in zijn reactie dat het een soort van herhaling is. Het boterde idd ook niet op mijn vorige werkplek en de plek daarvoor en daarvoor...

Steeds meer ben ik ervan overtuigd dat we allemaal dingen te leren hebben in ons leven en als je denkt dat je het hebt opgelost dan dient zich hetzelfde aan op een net wat ander niveau. Als een ui met laagjes. Er zijn mensen die vreselijk tobben met de liefde of met hun financiën of hun gezondheid en ik tob met mijn werk. Ik denk dat we 'gedoemd' zijn onze levensthema's net zo lang uit te werken tot we er echt klaar mee zijn.

Ik ben nog niet zo heel lang mezelf aan het ontdekken maar ben er inmiddels wel van overtuigd dat ik er mag zijn met al mijn eigen-aardigheden. Blijkbaar trigger ik heel wat in anderen op mijn levenspad want ik verkeer de laatste tijd regelmatig in conflictsituaties. Zelf geef ik de voorkeur aan een rustige harmonieuze misschien zelfs wel voorspelbare omgeving. Maar goed, ik vind op mijn weg, flinke hobbels als 'werk' en ook mijn recentelijke avontuur in Frankrijk waar ik heftige reacties van anderen kon oproepen met gewoon mezelf te zijn.

Zo raak ik steeds meer overtuigd dat ik een hele sterke vrouw ben, juist omdat ik mijn kwetsbaarheid durf te laten zien. Het maakt dat ik me buigzaam, flexibel en veerkrachtig voel.

Bovenstaande neemt niet weg dat ik wel de behoefte voel om meer grip te krijgen op datgene wat blijkbaar mijn levensqueeste is. Ik zit er dan ook sterk aan te denken een professionele hulp hierbij in te schakelen, een bedrijfspsycholoog oid. Maar misschien wil ik wel weer veel te hard vooruit en moet ik juist op mijn eigen (langzame) tempo dit ervaren en mijn eigen gevolgtrekkingen maken.

Je begrijpt het wel, er is nog een kast in de woonkamer die naar me lonkt...

Hakkuh...

Ik moet er nog steeds een beetje van bekomen. In 10 minuten kan je wereld knap op zijn kop staan. Ik had hier al geventileerd dat het niet van een leien dakje ging binnen ons team maar dat we er mee bezig waren en dat de 'aftrap' zou beginnen met een gesprek met mij. Ik had het een en ander op papier gezet waar volgens mij nog winst te halen was maar daar zijn we niet aan toegekomen. De manager vertelde me meer naar haar gevoel te willen luisteren, iets wat ik van harte toejuig. Helaas voor mij kwam daar achteraan dat ze geen vertrouwen in onze samenwerking had en daar ook geen energie in wilde steken. Ik geef gelijk toe dat we geen vriendinnen zijn, hoeft ook niet bij collega's maar ik acht mezelf professioneel genoeg om wel samen te kunnen werken, daarnaast heb ik het erg getroffen met mijn directe collega's. Haar boodschap was monotoon as usual. Ze mistte de persoonlijke klik die volgens haar onontbeerlijk was voor het welslagen van haar programma. Vervolgens ging ze over op de orde van alledag, mij volkomen flabbergasted achterlatend. Ik heb een levendige fantasie maar deze heb ik niet zien aankomen. In mijn beleving maak je afspraken met elkaar en mocht dat niet werken dan kom je samen tot een oplossing. Hiervan echter geen sprake, hup de botte bijl erin. Voor mij is het dan ook gauw klaar, ik ben te zeer een gevoelsmens om dan nog 'gewoon' verder te gaan met mijn werkzaamheden. Ik heb het wel geprobeerd maar zo'n 'out of the blue' boodschap komt toch wel even binnen.
Een gesprek met iemand van personeelzaken was gauw gemaakt en het oordeel is dat ik wegens 'niet overeenkomende karakters' zo snel mogelijk een andere werkplek krijg.

Zo kan het dus gaan, met mijn kop op het hakblok. Ik krijg wel veel steun van mijn directe collega's maar ik heb toch besloten even het een en ander rustig thuis weer op de rit te krijgen. Om het hoofd weer een beetje op orde te krijgen ben ik vandaag de keukenkastjes aan het opruimen, tot grote vreugde van lief. Ondertussen vraag ik mezelf af wat ik van deze situatie mag leren...
Ik ga nog een lade opruimen