Hoezo wild???

We zijn ruimschoots geslaagd voor het terreinrijden hier.... Wat een monsterrit en wat een avonturen. Het begon al vroeg met het oversteken van een dingopup, hij was helaas te snel voor onze camera maar verderop richting Kununurra spotten wij een thrillednecked leguaan die zich ‘dood hield’ op de weg. Een, voor de lizzard, gevaarlijke situatie, hoogste tijd voor ‘the lizzardman’ om in aktie te komen. Natuurlijk hebben we eerst de nodige foto’s gemaakt echter op het moment dat Maxim hem wilde oppakken werd het de ‘dooie’ thrilledneck toch even allemaal te gortig en bedacht hij dat ie toch wel levend was en gaf hij een prachtige show weg door rechtopstaand weg te spurten richting grasland, een heerlijk koddig gezicht.
In Kununurra hebben we voor de komende dagen proviand en water ingekocht ter voorbereiding op onze tocht naar de Kimberleys. Ook hebben we gelijk Wyndham bezocht en hiermee is een lang gekoesterde droom van Maxim uitgekomen en gelijk in duigen gevallen. In Wyndham zouden in vroeger tijden veel en grote krokodillen zijn vanwege het grote abattoir wat er zat. Wij vonden er slechts van golfplaten fabriekte vervallen huizen en groepjes ontheemde Aboriginals. Time to move on.
We zijn off road gegaan richting The Kimberleys en hebben een waanzinnig mooie spannende autotocht gemaakt en zijn de weg ook nog kwijt geraakt wat niet zo handig is in deze contreien. Het landschap was zeer indrukwekkend helemaal vlak en een zeer uitgedroogde bodem en met zeer verraderlijke gaten en aan het eind een wel zeer steile helling welke Maxim schatte op 25% die wij, en voornamelijk ik met zeer samengeknepen billen, hebben genomen. En wel 2 keer daar we op dat punt (wijs) besloten hebben die (wel erg ruige) weg niet verder te volgen. We zijn terechtgekomen op een zeer gastvrij cattlestation met allerhande dieren die vrij loslopen zoals een emoe die denkt dat ie bij de paarden hoort en alles doet om door het hek te sneaken. En een kip die even een kijkje in onze camper kwam nemen maar toch besloot te blijven wonen in het raamkozijn en een aantal verweesde geitjes die luid mekkerend de hele tijd om aandacht vragen. Vanaf hier zal ik straks even een kort tussenberichtje sturen want ze hebben internet. Een faciliteit die maar dun gezaaid is in de outback. Helaas is het niet gelukt mijn laptop hierop aan te sluiten. De telefooncodes zijn veranderd en de inbelcode die ik van planet heb gekregen om te gebruiken is niet goed.