Deep Change dag 4

Mijn lief reageerde redelijk mild maar wel gelaten op het voorgaande bericht (dat glaasje wijn doet werkelijk wonderen). Nu zit ik dus in Limmen de komende dagen ‘Deep te changen’ en heb ik het hart niet om ‘m te bellen omdat ik weet dat het nog steeds niet ‘snor’ zit met de telefoonverbindingen. Het is voor het eerst dat ik me zo’n lafaard voel en de verantwoordelijkheid zo van me afschuif richting planet.nl. Ik was het die perse een ander abonnement wilde en ik heb mijn lief bezworen dat het van de KPN, dus BETROUWBAAR en absoluut veilig is en dat ie er niets van zou merken....Ik hoor nu links en rechts wel meer gruwelverhalen van aansluitingen die meer weg hadden van aanfluitingen......Afijn, het seminar is begonnen en de eerste dag zit er al weer op. Ik vond het fijn te merken dat iedereen er weer was, dat had ik niet gedacht. Ook vandaag waren er weer ‘bekentenissen’ van mensen die aangaven liever te vluchten of op z’n minst hier een innerlijke strijd om te voeren.Ik ben geloof ik aardig stil blijven staan en zit aardig in het hier en nu en daarnaast fantastisch in mijn vel. Waar heb ik eerder gehoord ‘doe minder, bereik meer’... Ik bewandel de weg van de minste weerstand (tot nog toe) en laat alles tot mij komen. Ik krijg steeds meer de indruk op de juiste weg te zitten en heb ‘honger’ naar meer. Wel moet ik ervoor waken niet te snel te willen gaan, ze blijft een ras ram natuurlijk!Vandaag indrukwekkende beelden gezien van een jagende cheetah die een antilope achtervolgde en het moment dat de antilope het opgeeft en zich letterlijk overgaf aan de cheetah. Vertaald door Peter Livine dat het lichaam soms bereid is te sterven en dat de ‘geest’ het lichaam al aan het verlaten is, nog voordat de ‘kill‘ heeft plaatsgevonden. Hoe vaak komt het niet voor dat iemand berust in het lot en niet meer wil strijden maar door anderen aangemoedigd wordt te blijven vechten. Het lichaam 'weet' en reageert veel en veel sneller dan dat je verstandelijk kunt bevatten. Ook een verdoofde beer die ontwaakt uit zijn roes en letterlijk het trauma van achtervolgd en neergeschoten zijn verwerkt, door het van zich af te schudden en heel diep te ademen, heeft een diepe indruk achtergelaten. Dieren hebben dus geen therapeut nodig en mij wordt steeds duidelijker hoe ik mij zelf zou kunnen helen al heb ik nog geen woorden om dit over te brengen. Sommige puzzelstukjes liggen al op de goede plek en ik heb al een aardig beeld maar moet dit nog wel even invullen...... Het is pas de eerste dag.