Geweldig om het huis in de middagzon te zien liggen.
Gauw de spullen uitgepakt en mijn nieuwe aanwinst, de hangmat op poten, uitgeklapt en heerlijk even gestrekt. Languit liggend in de laatste zonnestralen hoor ik het bekende fluitje van Mario, de overbuurman. Twee minuten later staat hij voor mijn neus en wil hij weten of Wiellem en Rritie komen.
Met rollende ogen en heftige hand- en armbewegingen maakt hij duidelijk hoe het met hem en Irma gesteld is, niet echt heel geweldig maar dat is niets nieuws.
Hij is erg blij te weten dat Wiellem en Rritie in aantocht zijn, alleen is het nog niet zo makkelijk uit te leggen op welke termijn zodat hij na gedag te hebben gezegd nog regelmatig op het balkon verschijnt om al dan niet aanwezige dieren met luide 'ksssst' bewegingen van het balkon te jagen en zo gelegitimeerd naar het huis te kunnen kijken of zijn vriend, de professeur al gearriveerd is. Om 20.30 uur sluiten de luiken en geeft Mario het op, morgen is er weer een dag ...
Rond 21.00 uur arriveren dan eindelijk de grootgrondbezitters. Het zo leuk geparkeerde peugeotje wordt van haar plaats verdrongen en moet het veld ruimen voor de camper met boedelbak. Jawel hij is er weer, als boedelbakken konden praten dan had deze heel wat avonturen te vertellen. We drinken nog een glaasje wijn en gaan dan gauw naar bed. Wat een dag en wat een reis, heerlijk slapen en morgen maken we wel een plan de campagne.
Gauw de spullen uitgepakt en mijn nieuwe aanwinst, de hangmat op poten, uitgeklapt en heerlijk even gestrekt. Languit liggend in de laatste zonnestralen hoor ik het bekende fluitje van Mario, de overbuurman. Twee minuten later staat hij voor mijn neus en wil hij weten of Wiellem en Rritie komen.
Met rollende ogen en heftige hand- en armbewegingen maakt hij duidelijk hoe het met hem en Irma gesteld is, niet echt heel geweldig maar dat is niets nieuws.
Hij is erg blij te weten dat Wiellem en Rritie in aantocht zijn, alleen is het nog niet zo makkelijk uit te leggen op welke termijn zodat hij na gedag te hebben gezegd nog regelmatig op het balkon verschijnt om al dan niet aanwezige dieren met luide 'ksssst' bewegingen van het balkon te jagen en zo gelegitimeerd naar het huis te kunnen kijken of zijn vriend, de professeur al gearriveerd is. Om 20.30 uur sluiten de luiken en geeft Mario het op, morgen is er weer een dag ...
Rond 21.00 uur arriveren dan eindelijk de grootgrondbezitters. Het zo leuk geparkeerde peugeotje wordt van haar plaats verdrongen en moet het veld ruimen voor de camper met boedelbak. Jawel hij is er weer, als boedelbakken konden praten dan had deze heel wat avonturen te vertellen. We drinken nog een glaasje wijn en gaan dan gauw naar bed. Wat een dag en wat een reis, heerlijk slapen en morgen maken we wel een plan de campagne.
6 opmerkingen:
Wat een heerlijk leven zo op een hangmat..
Het was het eerste wat ik uitpakte en uitklapte na mijn monsterrit van gisteren ...
Heerlijk gewoon.... Ik ben jaloers.
ziet er lekker relaxed uit hoor, je zult wel moe geweest zijn.
@Ria, euh, gewoon lui eerder...:-)
Lui zijn is ook beter dan moe zijn... zo is het ook met genieten...
Een reactie posten