La Bazza dag 3...

Het weer werkt meer dan geweldig mee aan deze stralende vakantieweek. Vanuit mijn hangmat kijk ik lodderig toe hoe Willem en Rietje aan het klussen zijn. Recht op luiheid!
Als het geluid van de motormaaier eindelijk is verstomd, hoor ik alleen de vogels en bij vlagen, de wind. Het gemaaide gras ruikt zalig. Het valt me op hoe makkelijk het hier is om gewoon 'te zijn'. Niets hoeft of moet, het leven draait hier heel wat tandjes lager. Ik hoor de buurvrouw Bruna en begroet haar. Gelijk krijg ik hele verhalen te horen, uiteraard in het Italiaans en worden rokken tot ver boven de knie opgetild om duidelijk te maken dat ze last heeft van haar miniscus (denk ik althans uit haar verhaal te kunnen opmaken).

"La Bazza" betekent overigens iets van 'mazzel' hebben, een 'bof' of een koopje. En dat is deze plek. Zo ongerept en puur natuur, zelfs ik vind dat ik bof dat ik hier ben. Op de achtergrond hoor ik flarden Italiaanse filmmuziek uit de 30-er jaren, ik word er helemaal melancholisch van. Willem verstoord deze droom door hard het liedje "het leven is goed op het Brabantse land" te gaan zingen, de toon is gezet. Dit is het liedje wat de hele week zal blijven doorklinken. Vorig jaar was het de begintune van het A team ...