Via de Great Northern Highway zijn we naar de Bungle Bungles getogen. Beetje saaie weg maar net op het moment van inkakken verscheen er gelukkig de afslag naar de Bungle Bungles en daar werden we weer goed wakker van. Twee jaar terug zijn we in een helicopter (met chopper Wayne) over dit spectaculaire gebied gevlogen en toen hadden we al de wens dit gebied eens te voet te verkennen. De weg er naartoe is eerder een smal en kronkelig pad en we zijn de nodige riviertjes overgestoken, allemaal heerlijk spannend. Nog voor het donker werd is het Maxim al gelukt een aantal gebieden lopend te verkennen. Die jongen loopt als een kievit en klimt als een berggeit, en laat mij regelmatig achter in een stofwolk, ik heb dan dus het nakijken. Sinds zijn aankomst in Australie zijn er dubbel zoveel ´willy willy´s´ gesignaleerd.....
We hebben ons kamp opgeslagen op een mooie stek en zijn de volgende ochtend om 05.00 uur, jawel je leest het goed want ook Maxim is deze vakantie vroeg uit de veren, al aan het wandelen geslagen. Ik heb het bescheiden bij één wandeling gehouden maar Maxim heeft alle vijf de wandelingen nog vóór 08.30 uur voltooid. Een ware prestatie waarvan bij deze akte. Een ander groot voordeel van zo vroeg opstaan is dat je de enige bent die daar rondscharrelt en maakt de kans op aantreffen van locaal wild des te groter.
Na deze onvergetelijke trip zijn we een stukje terug gereden naar Halls Creek en hebben daar de Tanami road genomen en hebben wild gekampeerd aan de rand van een kraterinslag, welke de tweede grootste van de wereld is (grootste is in Arizona USA). Na een fenomenale zonsondergang die wel een uur leek te duren kwamen we er achter dat de hele horizon in brand stond. Wederom een grote bushfire. Gelukkig hadden we de wind in de poeperd maar we hebben toch ´snachts regelmatig gecheckt hoe de wind ervoor stond. Over wind gesproken, al vanaf Darwin worden we achtervolgd door een warme wind. Nee, dat heeft niets met onze dagelijkse inname van bonen uit blik te maken...
We hebben de Tanami road verder gevolgd tot aan de Stuart Highway. Ook deze (off road) weg is ons een beetje tegengevallen. Misschien valt alles wel in het niets bij onze eerdere off road avonturen maar het uitzicht was ook niet bijzonder. Het is een vrij kaal gebied waar enkel goudmijnen zijn. Halverwege hebben we nog een roadhouse aangedaan, Rabbit Flat genaamd. Vreselijke bedoening met overal hekken en dikke stalen deuren. Wij kregen gelijk visioenen van ruige mijnwerkers die daar in het weekend met grote messen en flink dronken amok maken en zijn gauw verder gereden. We hebben de nacht van 15 op 16 oktober doorgebracht in een waar paradijsje. Een roadhouse, Tillmouth Well, welke 200 km voor Alice Springs ligt. Hier hebben we lekker gegeten en genoten van wat koude biertjes en vanochtend uitgeslapen. En nu zitten we op een mooie camping in Alice Springs. We gaan hier de komende dagen nog wat mooie dagtochten maken maar daarover later deze week meer. Ik kan hier ook de foto´s op de site zetten dus neem daar ook nog even een kijkje.
http://www.mike-wolters.magix.net/
Tot zover het reisverslag van vandaag.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten