No guts, no glory

Zo wat een verschil met gisteren, sta ik dan vandaag zo anders in het leven?
Jazeker, heerlijk geslapen, kwiek het bedje uitgesprongen en de dag omarmt.
Weliswaar een niet zo zachte Mike vandaag maar wel een eerlijke en een die geen blad voor de mond neemt en gewoon zegt wat ze voelt. Misschien zelfs wel weer een oude Mike, die niet met zich laat sollen en die staat voor wat ze doet. Walk the way you talk! Zo’n dag als gisteren kost te veel energie en maakt dat ik ga twijfelen aan mezelf, aan mijn intenties en daar is nou net niets mis mee. Ik weet dat mijn communicatie wel eens tekort schiet door een kort lontje, al dan niet veroorzaakt door wat hormonale schommelingen en dat ik soms wat kort door de bocht ga maar met wat er allemaal te verstouwen valt aan werkzaamheden is dat nodig geweest om te overleven en om te doen wat moest gebeuren om het hoofd boven water te houden en om de tent te laten draaien.
Zo, laat mij maar weer even schuiven, ik vertrouw op mezelf, blindelings en steeds meer! Deep down zitten mijn ‘guts’ en ze gaan steeds meer spreken. Ik ben niet langer bang voor de toekomst en verwelkom deze, verandering is goed, alles heeft een reden en van alles kun je leren.
Enne, no guts, no glory, zo is ut maar net!